مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر
سوالات:
- چه زمانی فهمیدید “کار کردن روی باورهای توحیدی”، می تواند سرعت موفقیت را بیش از هر عامل دیگر افزایش دهد؟
- آیا مهاجرت به آمریکا از همان اول هدف واضح شما بود یا به تدریج این هدف برای شما واضح شد و به سمت آن هدایت شدید؟ چه قدم هایی برای تحقق این هدف برداشتید؟
- برای مهاجرت به یک مکان بهتر، چه باورهایی ساخته اید؟
- شما برای حرکت در مسیر خواسته، چگونه به خودتان انگیزه می دهید؟
- آیا جمله تاکیدی خاصی وجود دارد که با تکرار آن بتوان به یک خواسته خاص رسید؟
- آیا راهی وجود دارد که به سرعت باورها را تغییر داد؟
سرفصل آگاهی های این قسمت شامل:
- توحید (فقط روی خداوند حساب کردن و قدرت را به او دادن)، سرعت موفقیت را به سرعت بالا می برد چون در این حالت فکری، از نظر فرکانسی نه تنها خلاق ترین فرکانس ها را به جهان ارسال می کنی بلکه درباره خواسته خود، کمترین مقاومت، کمترین ترمز و بیشترین اطمینان قلبی را داری.
- سرراست ترین و روان ترین مسیر رسیدن به خواسته، مسیری است که بر قانون تکامل منطبق است؛
- رعایت قانون تکامل نه تنها مسیر را لذت بخش می کند بلکه نتایج را نیز پایدار می کند
- اگر فرایند تکاملی رسیدن به خواسته را طی کنی، نه تنها به آن خواسته می رسی، بلکه مسیر هم برایت لذت بخش است
- تغییر باورها،یک فرایند پیوسته از کنترل ورودی های ذهن است که آرام آرام عادت های سازنده ای در شما می سازد و آن عادت های سازنده، مانع برگشتن شما به مسیر قبلی می شوند؛
- هیچ تکنیکی وجود ندارد که بتوان به عنوان میانبری برای دور زدن فرایند تکاملی تغییر باورها، از آن استفاده کرد؛
می توانید درباره تجربه های شخصی خود بنویسید که با “تمرکز بر باورهای توحیدی” و “رعایت قانون تکامل”، هم از مسیر لذت بردهاید و هم نتیجه پایدارتری گرفتهاید.
منتظر خواندن تجربیات تاثیرگذارتان هستیم
منابع کامل درباره نکات کلیدی این قسمت:
دوره 12 قدم:، دوره ای است که آموزش های تک تک قدم ها و جلسات آن، بر مبنای “درک و اجرای قانون تکامل”، طراحی شده است.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر162MB22 دقیقه
- فایل صوتی مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر21MB22 دقیقه
بسم الله الرحمن الرحیم
باسلام و احترام خدمت استاد عزیزم، خانم شایسته جانم و هم دوره ای های محترم
»»»»تجربه استمرار توحید عملی و نتایج مربوطه
البته که بقول استادم( به اندازه باورهامون نتایج میگیریم)
من با توجه به کارم تو دوازده قدم و همزمان در دوره ناب هم جهت با خدا، این موضوع رو تجربه کردم و از نتایج کوچیک به نتایج بهتری رسیدم.
یکی از تجارب جالب کاریمو بگم که امروز متوجه اش شدم.
من معاون فنی هنرستان هستم و برای مثال هرساله این موقع آزمون ورودی میگیریم که این بخش خیلی کارش زیاده و مربوط به بخش فنی هست و مسئولیتش با من.
حالا سالهای گذشته چطور انجام میشد.
-من دنبال مجوز و رزو سالن در روزهای مشخص چندین بار اداره باید میرفتم و میومدن.
-منت همکاران رو میکشیدم که بیان داوری، اول میپرسیدم پول میدین یا نه بعد آیا بیان آیا نیان؟
-مدام کل کل با اداره سر صبحونه با داور بدین ناهار بدین و …
– آخرش هم چندین روز وقت مو میگرفت که این رکوردها رو امتیاز کنم و اعلام که این بخش با خودم بود و اصولاً کسی رو نمی گفتم بیاد که هزینه برا هنرستان نیفته
ـ در آخر هم چندین نورچشمی که اصلا بدرد رشته نمیخوردن، اداره گیر میداد که قبول شن و من ناراحت که پس چرا باید آزمون بزاریم
###امسال مدیریت ب من گفت صفرتا صد کار با خودت و من کاری ندارم
من هم چون مرخصی گرفته بودم تابستون حسابی استرس گرفتم که وای تعطیلیم خراب شد، مدام باید برم اداره، دستورالعمل وزرات کارو سخت کرده خیلی مطالب تخصصی شده که میارم و…
ولی گفتم الان باید توحیدت عملی بشه بسم الله
توکل کردم به خدا، نکات زیبای قضیه رو درآوردم
-خدایا سپاسگزارم که من رو انتخاب کردی برای اجرای فعالیتی جهت پیشرفت بچه های سرزمینم
-و…
به ذهنم رسید تو گروه همکاران و دانش آموزان یک پیام بزارم ببینم کی دوست داره همکاری کنه
تعداد بیشتر از حد اعلام همکاری کردن، با جمله
( بله حتما میام. باعث افتخار کنار شما کار کردن)
رفتم اداره برای رزرو سالن ها معاون نبود گفتم بیا شروع شد چند بار برم و بیام کجا پیداش کنم؟؟
تماس گرفتم رد تماس دادن، پیام دادن کارتون؟
تو پیام گفتم و دیدم خبری نشد
گفتم مصی، صبوری صبوری
من سمت خودمو انجام دادم برم ب زندگیم برسم
اینها طی دو روز بود، یعنی سه پیام
امروز تماس ها و پیام ها
– مسئول اداره طی پیامم من پیگیر شده بودن، خودشون سالن هایی که که خواسته بودم با یک تغییر جزئی در روز هماهنگ کردن
– داوران و کارورزان اعلام آمادگی کردن با کمال میل
ـ مبالغ و سفارشات از طرف مدیریت پذیرفته شد و گفتن فقط من اعلام لیست کنم
خلاصه که امروز داشتم فکر میکردم
با خدا باش و پادشاهی کن
من مشغولیت زندگیمو داشتم و همینجور که روی خودم کار میکردم امورات کاری ب آسانی انجام شد.
الهی شکرت
»»»»فقط اینجامیخام یک اعتراف کنم و از درگاه خدا نمیدونم باید عذرخواهی کنم، حقیقت استاد و همراهان عزیز اینجا رو نمیدونم باید با ایجاد این افکار از درگاه خداوند طلب اچبخشش کنم؟ آخه این کار حس گناه کردن بهم میده
با شکرگزاری راحت ترم
البته که استاد میگن سخت نگیرید به خودتون
در این موارد، چون همیشه کارها به سختی انجام میگرفته، مدام نجوای ذهنم که بجا مشکل داره، همه چیز نمیتونه اوکی باشه منو نگران میکنه
ولی من مدام سعی میکنم با فکت نجوا رو آروم کنم
دیدی فلانی و فلانی چیز اوکی شد پس این هم اوکی میشه.
و مدام تو ذهنم آزمون رو به راحتی پشت سر گذاشته میبینم و اون عکس های دست جمعی و اون خنده های بعد آزمون دلمو ب قنج میاره
با این افکار نجواها خیلی کم زور میشه
آرزوی توفیق برای همه
امیدوارم زندگی همه با جریان خدا هم جهت باشه
بدرود