مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر

سلام خدمت دوستان و استاد عزیز

دوتا سوالی که من دارم و دوست دارم بدونم شما چیکار کردین تا به خواسته هاتون رسیدین اینه که

1) فرق بین خواستن یک چیز و نچسبیدن به اون خواسته چیه ؟؟

چطور وقتی که خواسته ای رو میخوایم بیایم و تمام تمرکز مون رو روی اون بزاریم و کارهایی رو برای تقویت باورمون انجام بدیم ( با تجسم کردن اون/ شکرگزاری قبل رسیدن به اون/ گفتن جملات تاکیدی/ نوشتن و صحبت کردن درمورد اون و ….) و در عین حال بهش نچسبیم و اون رو رها کنیم چون میدونم طبق قانون به هرچیز که بچسبی از باور کمبود نشات میگیره و از ما دور میشه

کلا این کارها رو باید تا کی انجام داد تا نتیجه مثبت از اون ها بگیریم

استاد عزیز شما بین این دو مساله چطور تمایز قائل شدین و موفق شدین به خواسته تون برسین مخصوصا اون اوایل که دچار مشکلات مالی بودین و اوضاع جالبی نداشتین و حتی متاهل بودین، قبل از رسیدن به خواسته تون برای رسیدن به اون چیکار میکردین ؟؟؟

*مثلا یکی از اهداف من خرید ماشینه یه ماشین با اسم و مدل خاص…

و شدیدا هم به ماشین احتیاج دارم (برای کارم برای خانوادم و ازهمه مهمتر برا خودم)

حالا کارهایی که برای رسیدن بهش و ایجاد کانون توجه برای رسیدن به ماشین دلخوام انجام میدم ( شکر گذاری و جملات تاکیدی و تجسم و …) تا کی باید انجام بشه چیکار کنم ماشین دلخواهم و به سمت خودم جذب کنم درحالی که نخوام با توجه به نیازی که بهش دارم بهش بچسبم تا ازم دور شه

2) در مورد الهامات و ندای درون که خدا ما رو راهنمایی میکنه بیشتر توضیح بدین

استاد شما چطوری به این الهامات اعتماد میکردین و حتی تشخیص میدادینش ؟؟

چطور تشخیص میدادین که این ندای درون واقعا از هدایت خدا ناشی میشه نه چیز دیگه (مثل صدای شیطان یا صدایی که از عجله داشتن برای رسیدن به خواسته یا …) ؟؟؟

چطور شما شهودی شدین و چطور در این کار به مهارت رسیدین؟؟ (من خیلی دوست دارم این مهارت و کسب کنم)

* مثلا من حدود 1/5 سال قبل با یه دختر که از طرف یکی از دوستان بهم معرفی شده بود آشنا شدم. اون موقع من مشکلات مالی داشتم ولی به پیشنهاد دوستم گفتم بد نیست آشنا بشیم و تجربه ست .. کلا اونروز دو جلسه بیرون باهاش صحبت کردم و بنا به دلایلی (نمیخوام زیاد وارد جزئیات بشم) دیگه به ملاقات های بعدی برای ازدواج یا حتی دوستی هم ادامه پیدا نکرد. تو این چند وقتم فقط تو اینستاگرام پست های همو لایک میکردیم.

من اون موقع ازش خوشم اومده بود ولی کلا گذاشته بودمش کنار و گفتم به درد هم نمی خوریم تا اینکه چند وقته یه حسی بهم میگه باهاش دوباره ارتباط برقرار کنم و دوباره برای آشنایی و ازدواج بهش پیشنهاد بدم چند وقته مدام بهش فکر میکنم که آیا کیس مناسبی برای ازدواج هست یا نه…

وقتی اینو به یکی از دوستام که باهم همکاریم و از مسائل و خواسته ها و اهداف هم با خبریم و بقولی عباس منشی هستیم، درمیون گذاشتم بهم گفت این حس تو که میگی بهت گفته باهاش ارتباط برقرار کن به خاطر حس و میل تو به ازدواجه چون دوست داری ازدواج کنی و چون تا حالا کسی رو پیدا نکردی میخوای بری سراغش

حالا این ندای درونی از طرف خداست یا به قول دوستم از روی نیازه؟؟