مصاحبه با استاد | پاداش های جهان به «استمرار در مسیر درست»

سلام به استادعزیزم مریم نازنین و دوستان خوبم

امشب هدایت شدم به دیدن این فایل ،البته تو ستاره قطبی امروزم این خواسته بود که هدایت بشم برای زندگیم برای امروز که خداروشکر لحظات پایانی این خواستم تیک خورد.

سوال اول :از زمانی که قانون زندگی را شناخته اید، چگونه در لحظات نا امیدی، ذهن خود را کنترل می کنید و دوباره به مسیر هماهنگ با قانون بر می گردید؟

من به شخصه خیلی آدم سرسختی هستم تو خیلی از مسائل میگذرم تا ازش عبور کنم و آرامشم حفظ بشه چون برام آرامش و آزادیم خیلی خیلی مهمه و تو یه سری مسائل تا نتیجه نگیرم ول کن ماجرا نیستم.

منم زمانیکه وارد این مسیرالهی شدم برای بدست اوردن ثروت بود چون اصلا نمیدونستم آرامش چیه،خدا کیه.. ولی وقتی شروع کردم به تغییر به حدی برای من این شخصیتی که داشتم آروم آروم رشدش می‌دادم شیرین و دلپذیر بود که دلم نمیخواست با هیچ چیز دیگه ای عوضش کنم،میدونید اولش شیرین‌تره چون یه جهش بزرگ باوری و شخصیتی ایجاد میشه از جایی که بودید تا به جایی که رسیدید برای همین بیشتر قابل لمسه،ولی بعد از چندسال یادتون میره که انقدر شخصیتتون عوض شده انقدر زیباتر شده و شاید از بازخوردی که از بقیه میگیرید دوباره یادتون میاد که چقدر متفاوت شدید.

یادمه زمانیکه تو این مسیر پا گذاشتم از یه جایی به اونور انقدر احساس شعف درونی داشتم انقدر حالم خوب بود که همیشه از خودم این سوالو میکردم و اون اینکه اگه مهلا این حالو نداشتی همون آدم قبلی بودی گیر تو دنیای نازیبای خودت ولی در عوض کلی کلی دارایی داشتی،رابطه زیبا،زیباتر،خوش هیکلتر… باز میتونستی قبول کنی که به عقب برگردی و بدون تردید به خداقسم حتی یک لحظه شک نکردم به جواب، اونم اینکه نه به هیچ عنوان چون میدونستم این شخصیت جدید خالقه و خلق میکنه و لذت میبره از زندگیش و این من جدید با اختلاف از من قبلی زیباتر،باهوشتر،با ارزشتر،لایقتر،ثروتمندتر،سالم‌تر… خواهد بود‌.

منم اون اوایل بیشتر والان کمتر ولی منم نا امید شدم جیغ زدم گریه کردم ولی تکاملی متوجه شدم که نباید تو احساس بد بمونم اون اوایل شاید چند روز طول می‌کشید سر یه ناخواسته که خودمو جمع و جور کنم ولی الان چند ساعت و حتی چند دقیقه .و جالبی این داستان اینکه تو توسط خداوند حمایت میشی و تو این مسیر زمانیکه نا امید میشی، رها نمیشی و شاید یه آبنبات یه شکلات جایزه میگیری برای ادامه ،منظورم اینه سر جای اول برنمیگردی نتیجه هرچقدر کمرنگ باز متوجه میشی که داره اتفاق میفته، تو دوباره جون میگیری برای ادامه و وقتی موفق میشی میفهمیکه چقدر پیروزی شیرینه که اگه این پیروزی از اول وجود داشت شاید انقدر برات شیرین نبود و انقدر از وجود خودت لذت نمیبردی و به خودت و خدای خودت افتخار نمیکردی، خیلی جاها تو خیلی کارا ناامید شدم و رهاش کردم ولی این مسیر مسیریه که اگه بیفتی توش دیگ رهاش نمیکنی حداقل برای من اینطوریه چون هیچ چیز و هیچ جای دیگه ای و حتی هیچ کس دیگه ای حتی مادرت انقدر آرومت نمیکنه .

سوال 2:چه باوری در شما باعث شده که اینقدر با انگیزه و بدون توقف این مسیر را همچنان ادامه دهید؟

فک میکنم یه جورایی تو سوال قبلی جواب این سوالم دادم و جوابش اینه نتیجه ولو هرچقدر تو بعضی موارد کوچیک

و چون نتیجه رو دیدم این باور شکل گرفت پس می‌شود.نمیدونم واقعا چه باوریه ولی قلبت میکشوندت دیگه انگاری توضیحی ازت نمیخواد مثل پازلی که وقتی قطعه آخر پیدا میشه و سر جاش قرار میگیره تو تصویر کامل رو میبینی و میفهمی که قطعه آخر شاید مهمترین قطعست برای خلق اون تصویر و قطعه آخر از نظر من باور توحیدیه باور توحیدی همه چیزه ،احساس بی‌نیازی محض ،احساس اینکه دیگه تموم شد دیگه حله .