مصاحبه با استاد | عملکردهایی که نشانه اجرای قانون است

به نام خدا

آن‌چه من از این گام می‌فهمم این است که قانون رهایی، یعنی ادامه تلاش ذهنی و ادامه احساس خوب؛ قطع نظر از وجود فیزیکی ناخواسته‌ها یا عدم تحقق خواسته‌ها. اصل، این است که من «بی قید و شرط» و از جمله بدون این شرط که خواسته‌ام محقق شود، احساس خوب داشته باشم و سپاسگزار خداوند باشم. قانون رهایی، یک روی‌کرد است که من را از هر قدی و بند برای اتصال به خدا و دوست داشتن خدا و سپاسگزار بودن از خدا ها می‌کند. قانون رهایی به این معنا نیست که دست از تلاش فیزیکی یا خواسته‌ام بکشم یا کار روی باورهای ذهنی‌ام را متوقف کنم. قانون رهایی، به فرمایش مولوی یعنی:

«آب کم جو، تشنگی آور به دست؛ تا بجوشد آبت از بالا و پست».

پس من نباید روی نداشتن خواسته‌ام متمرکز شوم و با فکر روی نداشتن خواسته‌ام آن را بخواهم؛ بلکه باید از همین لحظه سپاسگزار باشم؛ زیرا که اگر باور و توکلم به خداوند، راستین باشد، شک نخواهم داشت که خواسته‌ام محقق خواهد شد. قانون رهایی یعنی آزاد کردن خودم از دنیایی فیزیکی پیرامونم که آن را واقعیت می‌نامم و باور ذهنی و تلاش و تلاش و تلاش فیزیکی بر اساس باورهای ذهنی برای خلق و جذب همان دنیای فیزیکی که می‌خواهم داشته باشم.

قانون رهایی مبتنی بر این باور بنیادین است که من با افکار و باورهای خودم، خالق زندگی‌ام هستم و هیچ عامل بیرونی در کار نیست که آن را بسازد یا خراب کند. به همین علت، نه زمان، نه مکان، نه موقعیت، نه سن و سال، نه جنسیت، نه وضعیت جسمانی من و نه هیچ عامل دیگری جز باورهای واقعی ذهنی من در تحقق خواسته‌هایم اثر ندارد. خواسته‌های من و تحقق آنها به باورهای ذهنی من باز می‌گردد و من هر که و هر چه و هر کجا و به هر شکل که باشم، باورهای ذهنی‌ام را با خودم خواهم داشت و زندگی خودم را بر اساس همان باورها خلق خواهم کرد. پس اگر قرار باشد من تغییری در زندگی‌ام بدهم و از جمله تغییر مکان دهم، باید بر اساس باورهای درستی باشد که موجب خلق خواسته‌هایم شده و این تغییرات در جهت گسترش و افزایش موفقیت‌هایم باشد و نه به انگیزه فرار از مشکلات یا عوض کردن زمین بازی یا ترس یا تتفر یا طمع و یا هر چیز دیگری که مبتنی بر اراده آزاد من برای انتخاب موقعیت بهتر در جهت افزایش موفقیتم نباشد.

آن‌چه در ارتباط من با افراد بسیار مهم است، این نکته است که من با توجه با باورهای ذهنی خودم، کدام بُعد از شخصیت افراد مخاطبم را جذب می‌کنم؛ زیرا همه افراد بدون استثناء، چندبُعدی هستند. روی‌کرد من باید این باشد که هر روز روی خودم کار کنم و کنترل ذهن داشته باشم تا نتایج بهتری بگیرم و به همین ترتیب، ادامه بدهم و گام بردارم.

اعمال من با باورهای من ایجاد می‌شوند و هم‌جهت هستند. عمل من، محصول باور من است؛ هر چه که باشد. عمل نکردن، نشانه باور نداشتن است. پس اگر می‌خواهم زندگی بهتری داشته باشم، باید بهایش را بپردازم؛ یعنی هر روز و هر روز وهر روز روی باورهای خودم کار کنم؛ نه از سر اجبار و تکلیف، بلکه به عنوان یک تعهد نسبت به خودم که هم انجام آن لذت‌بخش است و هم موجب احساس خوب می‌شود. این وضعیت فقط در صورتی ایجاد خواهد شد که با استفاده از اهرم رنج و لذت، کار روی باورهایم تبدیل به یک نیاز لذت‌بخش شود: مانند این که هر چقدر ثروتمندتر شوم، نزد خدا محبوب‌تر خواهم بود و هر چه که به افکار منفی و فقر نزدیک‌تر شوم، به آتش سوزنده نزدیک‌تر خواهم شد. بدین شکل، عمل روی باورهایم باید به حدی برسد که ملکه ذهنم شود و برای ثبات آنها، نیاز به صرف انرژی خیلی زیادی نداشته باشم.

آن‌چه موجب موفقیت در همه جنبه‌های زندگی می‌شود، باورهای درست و راستین، کنترل ذهن و ادامه دادن است و نه هیچ عامل دیگری. خدای بزر گ، من در این راه، به تو توکل می‌کنم و فقط از تو یاری می‌جویم تا تسلیم افکار منفی نشوم و محکم استوار با ایمان راسخ، در جهت هدایت تو به سوی نعمت‌های بی‌حساب تو گام بردارم. خداوندا، از تو سپاسگزارم که من را به این راه هدایت کردی و از تو می‌خواهم که یاور من در ادامه این راه باشی. الهی آمین.