مصاحبه با استاد | عملکردهایی که نشانه اجرای قانون است

سلام و صد سلام

در مورد مهاجرت کنم نظر استاد رو دارم که ما باید اونجایی که هستیم اینقدر رشد کنیم و نتیجه کسب کنیم و دیگه به به جایی برسیم که اون مکان حالا روستاس شهره مرکز آستانه پایتخته یا کشور برامون کوچیکه شده و چیزی نیست که تجریش نکرده باشیم و همه چیز برامون ساده راحت شده به دست آوردنش بعد اگر غلط و زنجیرها باز باشه جهان خودش ما رو به سمت جای بهتر شرایط بهتر می‌بره اصلا نیازی نیست ما براش زور و تقلایی کنیم و اتفاقا به این شکل هم خیلی آماده هستیم برای موقعیت جدید ظرفمون به اندازه ای بزرگ هست که گنجایش جای جدید رو داشته باشه.

و اینکه واقعا درسته دقیقا بزرگترین و اصلی ترین باوری که نیاز داریم برای شروع تغییر و انگیزه به ما میده برای حرکت در مسیر تغییر باورها و ادامه دادنش تا جایی که نتایج پر رنگ و قابل لمس بشه و ادامه دار هم بمونه همینه که من با افکارم با باورهایم زندگیم رو خلق میکنم در تمام جنبه هاش و اگر این افکاری که تو ذهنم هست و مدام داره می‌چرخه و یک جنسی از احساس رو در من در مورد اون موضوع بوجود میاره رو کنترل کنم و تغییر بدم قدرتمند کننده اش کنم چیزی نیست که بخوام و نتونم به دست بیارم.

قانون رهایی هم همینه وقتی ما از لحاظ احساسی احساس خوبمون رو به داشتن اون خواسته گره نزدیم و داریم مسیر زندگیمون رو ادامه میدم با حال خوب از اونجایی که احساس خوب مساوی اتفاقات خوب هست طبق همین قانون جهان ،فاصله فرکانسی ما با اون خواسته با همین احساس خوب پر میشه و یک هو چشم باز میکنیم میبینیم داریمش و ازش لذت هم می‌بریم و تو تمام این مدتم لذتم بردیم الان لذت بیشتری هم می‌بریم و از همه طرف سود کردیم.

ولی از اونجایی که اکثر ما یک خواسته رو داریم و هی زود می‌خوایم بهش برسیم فقط برای دراوردن چشم بقیه و نشون دادن خودمون به دیگران اینه که به هول ولا میوفتیم عجله داریم می‌ترسیم کارهای احمقانه میکنیم و اغلب با به دست نمیاریم یا با هزار بدبختی به دستش میاریم بعدشم برامون کاملا عادی و مسخره میشه خوب که چی اینه که اصلا لذت بردن از زندگی همش موکول میشه به کسب اون خواسته و اون خواسته و تهشم هیچی میوفتیم می‌میریم بدون اینکه هیچ لذتی از زندگی برده باشیم فقط دویدیم و دویدیم هرچیم جمع کرده بودیم رو باید بگذاریم بریم برای وراث و بریم.