دستورالعمل پروژه « تغییر را در آغوش بگیر » - صفحه 93

سلام به استاد و دوستان قشنگم

اولش که بگم چقدر خوشحالم که این مسیر واقعا همش هدایت های خداست رد پای خداست !

من چند وقتی بود تصمیم گرفته بودم که روی دوره احساس لیاقت یه بار دیگع کار کنم !

چرا ؟ چون احساس میکردم کمی به آگاهی های دوره لیاقت برای شغل و کارم و برای روابطم نیاز دارم که باز هم مثل قبل برام قوی باشه !

با یه انرژی بالا شروع کردم به گوش دادن جلسه اول

تکمیلی اش و دوم ولی باز یع چیزی توی ذهنم هی رژه میرفت( داشتم خودمو با قبل خودم که در مدار بالا تری بودم مقایسه اشتباه میکردم که تهش حال منو بد میکرد )

میگفتم که نه اون موقع که جلسه های لیاقت رو گوش میدادم چون اولین بار شنیده بودم برام خیلی معنا دار تر بود بیشتر تغییر کردم و ایت جور بهانه های ذهنی برای محدود کردن من منم که پررو تر از این حرفا بهش گفنم ببین تو اکر واقعا میخایی روی خودت کار کنی پس ایت روندی هست که همیشه باید در پیش بگیری

یهو همون لحظه استاد تو یکی از فایل هاش گفت

احساس لیاقت چیزی نیست که با یه بار گوش دادن حل بشه باید همیشه همیشه گوش بدیم و رو خودمون کار کنیم !

بعد یهو به خودم گفتم اسما بهونه رو بزار کنار و برو گوش بده

بعد از رهایی از این بحث ها یهو دیروز که تو سایت اومدم دیدم (بووووممممممم )بعله استاد فایل جدید پروژه جدید قرار داده که توتوروتووووو توتوروتوووو چقد خوشحال شدم خدایاشکرت

یادمه پارسال دقیقا همچین پروژه ایی رو روی سایت برای ما قرار دادید و ما چقد با اون گام به گام برداشتن و خانه تکانی ذهن مون مسیر برامون راحت و روان تر شد خدایاشکرت

………..

•بریم سراغ سوال اول :

آخرین باری که قبل از برخورد با تضاد، مسیرت را اصلاح کردی و از تغییر استقبال کردی چه بود؟ چه نتیجهٔ ملموسی داشت؟

من کلا یادم نیست خیلی اینجوری شده باشم چرا ؟

چون همیشه باید یع اتفاقی میوفتاد تا من تغییر میکردم این خود خود حقیقت منه !

همیشه چه در روابط

چع در کار

چه در هر چیزی

باید با اولین تضاد ک بر میخوردم حالا به فکر تغییر کردن میوفتادم همون هم تغییر کردنی که با زور و اجبار بود و از سر مجبوری چرا ؟ چون باید تغییر میکردم که شرایط نادلخواه تغییر میکرد !

اگر مثال اشتباهی نمیزنم و بد متوجه نشدم بزارید یع چیزی رو براتون توضیح بدم !

من بهمن سال 402 بود که از یع رابطه ایی خودم زودتر اومدم بیرون! شاید اون رابطه بهتر میشد شاید همه چی تغییر میکرد ولی حسی بهم میگفت باید از اون رابطه بیایی بیرون !

بعدش که از رابطه اومدم بیرون یهو متوجه شدم اوه اوه به به من دچار چه شرکی شدم ! تمام دنیای من شده بود اون فرد و رفتاراش هیچکیو غیر از اون ندیدم و حتی خدایی هم وجود نداشت برای من

ولی اولین گاری که کردم از خدا بابتش معذرت خواهی کردم و قول دادم که دیگع این کار و نکنم بعدش توی مدرسه ایی که قبلا درس میخوندم بهم پیشنهاد کار داده شد و منم با کمال میل پذیرفتم و رفتم سر کلاس تا آخر سال که دیگه تایم آموزشم تموم شد و لطف کردن حقوق من رو ب حسابم زدن !

بعد از اون من با ابجی و دختر خالم فروردین ماه خیلی قشنگی رو در کنار هم گذروندیم که فشنگ تربن فروردین ماه من بود (اینا هنش نتیجه رهایی بود و در اومدن از به رابطه ایی که داشت کم کم تبدیل به شرک میشد ) استاد بعدش من تونستم کم کم مشکلات روابطم رو بفهمم چشمم باز شده بود گوشم شنوا تر شده بود

جبهه نمیگرفتم گاردی نداشتم و هر عیبی ک داشتم و با جون و دل پذیرفتم ! بعدش تونستم دوره لیاقت رو بخرم و با اولین استارت جلسه اول اتفاقاتی برای من افتاد که اصلا قابل توصیف نیستن چون همه شون معجزست !

خدایاشکر بعد اون من سعی کردم آزمون و خطا هایی رو در رابطع با روابطم داشته باشم

اصلا فهمیدم چی به چیه کی به کیه و من رفیق و دوستانی رو پیدا کردم تو این مسیر فهمیدم چجوری باید درست ارتباط داشته باشم و تا چه حدی پیش برم ! حتی بعد از مدتی هم با یکی از دوستانم که مذکر بود بعد 7 سال باز سر راه هم قرار گرفتیم ولی باز بنا به دلایلی من سعی کردم اون ارتباط رو قطعش کنم چون من راه و مسیرم از خیبی ها دیگع جدا شده (اولای این روابطم با دوستم فکر میکردم که چرا خدا ما رو بعد از این همه سال کنار هم قرار داد و حتی باز از خدا گلایه میکردم که چرا اکر میخاستی جدا شیم باز ما رو تو مسیر هم قرار دادی ؟ ) و بعدش همون خدا قشنگ این راه رو برام روشن کرد اولش که ما تو زندگی مون هیچ از دست دادنی نداریم ! این دیگه الان قشنگ بهم ثابت شد !

و اینکه اگر کسی میاد موندنی نیست نه که یک شخص بلکه همه افراد

آدما میان تو زندگی ما که به ما یه چیزی رو یاد بدن حالا یا مسیر ما باهاش تا یه جاهایی یکیه یا یکی نیست و باید با هم خداحافظی کنیم !

و بعدش متوجه شدم من تو ارتباطی که 1 ماه با دوست مذکرم داشتم ! متوجه یه ویژگی در خودم شدم که باید درسش کنم و درستش هم کردم

اون چی بود ؟

صحبت کردن !

من باید با آدمای در ارتباط نزدیکم باهاشون صحبت کنم شاید اون دلش نخاد حرفی بزنه شاید اون میترسه که با مشکلاتش رو در رو شه و بغلش کنه ولی من باید صحبت کنم من باید احساساتی که دقیقه به دقیقه داشتم تز حرفش با هر چی رو بیان کنم ! به دو دلیل

1.چون من ادم برون گراییم و کلا با حرف زدن هست که آروم میشم

2.چون همیشه با حرف زدن ابهامات حل میشه قضاوت ها حل میشن و اصلا مشکل به راه حلی پیدا میکنه

حالا که گذشته من دارم به این فکر میکنم اون تضادی که قرار بود برای من رخ بده تو سال 1402 اگر من از اون رابطع هع نمیومدم بیرون

هیچ وقت نحوه درست ارتباط رو یاد نمیگرفتم چه با مذکر و چه با رفیق های خودم

نمیفهمیدم هیچ وقت که خودم رو دوست داشتن یعنی چی

حتی شغلی نداشتم

حتی خودم رو نمیشناختم

حتی ارتباطم کوتاه و کم میشد و هیچی نبود

پس تصمیمی که گرفتم از نظر خودم بهترین تصمیم بود

یه وقتایی نجواهای ذهنی میاد که میگه ولی اون‌ادم خیلی ادم خوب و موفق و…. بود ولی خب اینجوری شد ولی باز به خودم میگم

مهم ترین رابطه رابطه تو با خداست و وقتی که تو رابطت با خدا عالی باشه همه چی کم کم میاد تو زندگیت

و یه چیزی رو داشتم فراموش میکردم

من ارتباطم با خدا هم صفر شده بود ولی از همون 402 به بعد اتفاقات عجیب و قشنگی بین من و خدا افتاد که عینش رو تا حالا ندیدم حمایت های خدا

هدایت هاش

همراهی هاش در تک تک لحظاتم و حتی الان صبح ها که میرم مدرسه و در طول مسیر باهاش سر موضوعی صحبت میکنم همش و اون با نشون دادن خاسته هام همون لحظه داره باهام صحبت میکنه

خدایاشکرت

استاد عزیزم دمتون گرم با این پروژه عالی که قرار دادید برای ما

و من همین جا اولین ردپامو گذاشتم و به خودم قول میدم تا آخر این پروژه همراه شما و دوستان باشم

و میفهمم آخر این مسیر و پروژه مون کلی اتفاقات عالی برام میوفته که با عشق و ذوق میام براتون تعریف کنم

عاشقتونم و به خدا قشنگم میسپارمتون

اولین رد پای

1404/7/25