آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 6
آگاهی های این فایل، مراقبه ای است با صدای استاد عباس منش برای به صلح رسیدن با خود. همچنان که متن را می خوانید،حتماً بارها فایل صوتی را گوش دهید و به مفاهیم آن فکر کنید.
قضاوت نکن. قضاوت، ارزیابی مداوم هر چیز به درست و غلط یا خوب و بد است. این ارزیابیهای مداوم، طبقه بندیها، نام گذاریها و تجزیه تحلیلها، گفتگوی درونی تو را به شدت آشفته میکنند. قضاوتهای تو چیزی نیست جز بازتاب نیاز شدیدت به تأیید شدن. چیزی نیست جز قیل و قال نفس که یکسره در حرافی است و نمیگذارد تو آرام باشی و خوب که نگاه میکنی این خود تو هستی که قضاوت میشوی. به گاه خشم از همه نفرت داری و به گاه شادی هیچ کس را از مهر و دوستی بی نصیب نمیگذاری. پس قضاوتهای تو تحت تأثیر درون تو هستند نه بیرون تو.
وقتی با چیزی روبرو میشوی لزومی ندارد که قضاوتش کنی. لزومی ندارد که تعیین کنی این گل زیباست یا زشت، این آدم که پاره ای از وجود خداست، خوب است یا بد، یا کار آن دیگری درست بود یا غلط، قضاوت نکن. نفس مدتی دست و پا می زند که حرافی کند و عاقبت از پا میافتد و تو آرام میشوی. کار تو این است که فقط باشی، فقط باش و تماشا کن و این آن چیزی است که باید یاد بگیری. مثل آن گل که فقط هست و تماشایت میکند و قضاوت را حتی نمیشناسد و خشم را، و کینه را، و حسادت را تمام آنچه که او تجربه میکند آرامش است، و در آرامش خود به دریا وصل است. به اصل خود و این همان است که تو در درونیترین لایههای وجودت همیشه به دنبالش بوده ای.
قضاوتهای تو محدودت میکنند. وقتی قبل از مواجهه با چیزی قضاوتش میکنی در حقیقت از تجربیات گذشتهات استفاده میکنی و این گذشته توست که آیندهات را رقم می زند. یعنی همیشه مثل گذشتهات هستی، همیشه در قالب گذشتهات زندگی میکنی. محدودی محدود.
قضاوت نکن! نفس حراف تو عاقبت ساکت میشود و خود متعالی تو فرصتی برای آرامش مییابد. فرصتی برای سکوت، فرصتی برای گوش کردن به اصلش، گوش کردن به خدا.
برای سه روز آینده: فقط برای سه روز قضاوت نکردن را تمرین کن. حادثهها را، آدمها را، موجودات را و هیچ چیز را قضاوت نکن. یاد بگیر که گاهی فقط باشی و تنها تماشا کنی موجوداتی را که برای هدفی خلق شدهاند.
یاد بگیر که جهان از خلقت هر موجودی هدفی داشته است و هر موجودی در هر جایگاهی که هست، به ظاهر خیر یا به ظاهر شر، در مسیر تکامل خویش است. در مسیر دارمای خویش.
با بیان این نکته برای اطرافیان، آن را در ذهن خود پایدار کن و بخشنده شو تا طبیعت در تو جاری شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 63MB3 دقیقه
درود
روز دویست و دوم از تحول روز شمار زندگی من
سپاسگزارم از استاد عزیز
وقتی فایل رو گوش کردم ،خوب که فکر کردم ، دیدم مدام در حال قضاوت کردن هستم . قضاوت دیگران ،قضاوت خودم …..
وقتی که با یک جمعی هستیم تمام صحبت ها سمت غیبت و قضاوت کشیده میشه ، ایراد گرفتن از رفتار آدمها و بد و خوب گفتن … همه و همه برای اینه که بگیم ما خیلی خوب هستیم، خیلی آگاه هستیم ، خیلی تسلط بر امور داریم ولی اونها نیستند ، اونها باید خودشون رو اصلاح کنند ، اونها باید حواسسون باشه چه کارهایی دارند میکنند ، بدون اینکه متوجه باشیم که خودمون داریم چی کار میکنیم..
همیشه سمت خودمون گل و بلبله و سمت دیگران همه چیز داغون و پر از ایراد
پدر همسر من جنسش با بقیه فرق داشت همیشه سعی میکرد تو جمع ها فقط نگاه کنه ، شاید حتی شنونده هم نبود . نگاه میکرد و سکوت …
واقعا این ذهن حراف ما همیشه در حال جفت و لگد و انداختنه… انگار همیشه باید یک حرکتی بزنه.
گاهی فکر میکنم شاید طبیعت به این دلیل به وجود اومده که ما رو تربیت کنه ولی ما مثل فرزندان نادانی هستیم که فقط داریم شلوغش میکنیم. حواسمون نیست که باید شبیه تک تک عناصر طبیعت زیست کنیم و فقط ببینیم و رها باشیم ،رها …