آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 6


آگاهی های این فایل، مراقبه ای است با صدای استاد عباس منش برای به صلح رسیدن با خود. همچنان که متن را می خوانید،حتماً بارها فایل صوتی را گوش دهید و به مفاهیم آن فکر کنید.


قضاوت نکن. قضاوت، ارزیابی مداوم هر چیز به درست و غلط یا خوب و بد است. این ارزیابی‌های مداوم، طبقه بندی‌ها، نام گذاری‌ها و تجزیه تحلیل‌ها، گفتگوی درونی تو را به شدت آشفته می‌کنند. قضاوت‌های تو چیزی نیست جز بازتاب نیاز شدیدت به تأیید شدن. چیزی نیست جز قیل و قال نفس که یکسره در حرافی است و نمی‌گذارد تو آرام باشی و خوب که نگاه می‌کنی این خود تو هستی که قضاوت می‌شوی. به گاه خشم از همه نفرت داری و به گاه شادی هیچ کس را از مهر و دوستی بی نصیب نمی‌گذاری. پس قضاوت‌های تو تحت تأثیر درون تو هستند نه بیرون تو.

وقتی با چیزی روبرو می‌شوی لزومی ندارد که قضاوتش کنی. لزومی ندارد که تعیین کنی این گل زیباست یا زشت، این آدم که پاره ای از وجود خداست، خوب است یا بد، یا کار آن دیگری درست بود یا غلط، قضاوت نکن. نفس مدتی دست و پا می زند که حرافی کند و عاقبت از پا می‌افتد و تو آرام می‌شوی. کار تو این است که فقط باشی، فقط باش و تماشا کن و این آن چیزی است که باید یاد بگیری. مثل آن گل که فقط هست و تماشایت میکند و قضاوت را حتی نمی‌شناسد و خشم را، و کینه را، و حسادت را تمام آنچه که او تجربه می‌کند آرامش است، و در آرامش خود به دریا وصل است. به اصل خود و این همان است که تو در درونی‌ترین لایه‌های وجودت همیشه به دنبالش بوده ای.

قضاوت‌های تو محدودت می‌کنند. وقتی قبل از مواجهه با چیزی قضاوتش می‌کنی در حقیقت از تجربیات گذشته‌ات استفاده می‌کنی و این گذشته توست که آینده‌ات را رقم می زند. یعنی همیشه مثل گذشته‌ات هستی، همیشه در قالب گذشته‌ات زندگی می‌کنی. محدودی محدود.

قضاوت نکن! نفس حراف تو عاقبت ساکت می‌شود و خود متعالی تو فرصتی برای آرامش می‌یابد. فرصتی برای سکوت، فرصتی برای گوش کردن به اصلش، گوش کردن به خدا.

برای سه روز آینده: فقط برای سه روز قضاوت نکردن را تمرین کن. حادثه‌ها را، آدم‌ها را، موجودات را و هیچ چیز را قضاوت نکن. یاد بگیر که گاهی فقط باشی و تنها تماشا کنی موجوداتی را که برای هدفی خلق شده‌اند.

یاد بگیر که جهان از خلقت هر موجودی هدفی داشته است و هر موجودی در هر جایگاهی که هست، به ظاهر خیر یا به ظاهر شر، در مسیر تکامل خویش است. در مسیر دارمای خویش.

با بیان این نکته برای اطرافیان، آن را در ذهن خود پایدار کن و بخشنده شو تا طبیعت در تو جاری شود.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

220 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «الی حسنی» در این صفحه: 1
  1. -
    الی حسنی گفته:
    مدت عضویت: 756 روز

    سلام به دوستانم

    امروز وقتی این فایل رو برای نشانه روزم دریافت کردم ک دقیقا ذهنم پر از قضاوت و اما و اگر چگونه بود….تضادی ک در خانواده رخ داد منو به کلی آشفته کرد.

    خاطرات و حرف ها و بدی هایی ک قبلا دیده بودم،و فکر میکردم دیگه بخشیده ام و درگیرش نیستم کاملا رو اومد….تلنگری بود برام ک با خودم عمیق تر بشم و تروما های قبلی رو فقط سرپوش نزارم بلکه با خودم حلشون کنم و ب صلح درونی برسم…

    واقعا قاضی فقط خداست

    ما ک از شرایط زندگی و احوالات و درونیات و حتی ژنتیک افراد ک اونا رو متفاوت می‌سازه اطلاعی نداریم،چجوری به خودمون اجازه میدیم دیگران را نقد کنیم

    یاد حدیث ب نقل از امام معصوم افتادم .میگه وقتی کسی رو قضاوت میکنی دنیا اون قدر میچرخه تا خودت رو توی اون شرایط قرار بده.(نمیرد تا در اون جایگاه قضاوت قرار بگیرد)…خیلی حرف سنگینی هست….

    از امروز سعی دارم قضاوت را از دیدگاهم پاک کنم و همه را موجودی الهی ببینم ک برای هدفی در این دنیا هستن…من و تمام انسانها یکی هستیم….ذره ای از جوهر پاک الهی….پس هرکس تکه ای از خود منه در شرایطی دیگر….زندگی دیگر….

    بیشتر نظاره گر میشوم ….مثل یه دوربین همه چیز رو از بالا ببینیم ن از چشمان خطا بین کالبد جسم

    من یک ناظر هستم

    من مشاهده گر دنیا هستم

    من با تمام انسان‌ ها یکی هستم

    تمام انسانها شایسته احترام و عزت هستن

    خدایا شکرت برای یادآوری این آگاهی

    خداوندا سپاس

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 5 رای: