آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 6


آگاهی های این فایل، مراقبه ای است با صدای استاد عباس منش برای به صلح رسیدن با خود. همچنان که متن را می خوانید،حتماً بارها فایل صوتی را گوش دهید و به مفاهیم آن فکر کنید.


قضاوت نکن. قضاوت، ارزیابی مداوم هر چیز به درست و غلط یا خوب و بد است. این ارزیابی‌های مداوم، طبقه بندی‌ها، نام گذاری‌ها و تجزیه تحلیل‌ها، گفتگوی درونی تو را به شدت آشفته می‌کنند. قضاوت‌های تو چیزی نیست جز بازتاب نیاز شدیدت به تأیید شدن. چیزی نیست جز قیل و قال نفس که یکسره در حرافی است و نمی‌گذارد تو آرام باشی و خوب که نگاه می‌کنی این خود تو هستی که قضاوت می‌شوی. به گاه خشم از همه نفرت داری و به گاه شادی هیچ کس را از مهر و دوستی بی نصیب نمی‌گذاری. پس قضاوت‌های تو تحت تأثیر درون تو هستند نه بیرون تو.

وقتی با چیزی روبرو می‌شوی لزومی ندارد که قضاوتش کنی. لزومی ندارد که تعیین کنی این گل زیباست یا زشت، این آدم که پاره ای از وجود خداست، خوب است یا بد، یا کار آن دیگری درست بود یا غلط، قضاوت نکن. نفس مدتی دست و پا می زند که حرافی کند و عاقبت از پا می‌افتد و تو آرام می‌شوی. کار تو این است که فقط باشی، فقط باش و تماشا کن و این آن چیزی است که باید یاد بگیری. مثل آن گل که فقط هست و تماشایت میکند و قضاوت را حتی نمی‌شناسد و خشم را، و کینه را، و حسادت را تمام آنچه که او تجربه می‌کند آرامش است، و در آرامش خود به دریا وصل است. به اصل خود و این همان است که تو در درونی‌ترین لایه‌های وجودت همیشه به دنبالش بوده ای.

قضاوت‌های تو محدودت می‌کنند. وقتی قبل از مواجهه با چیزی قضاوتش می‌کنی در حقیقت از تجربیات گذشته‌ات استفاده می‌کنی و این گذشته توست که آینده‌ات را رقم می زند. یعنی همیشه مثل گذشته‌ات هستی، همیشه در قالب گذشته‌ات زندگی می‌کنی. محدودی محدود.

قضاوت نکن! نفس حراف تو عاقبت ساکت می‌شود و خود متعالی تو فرصتی برای آرامش می‌یابد. فرصتی برای سکوت، فرصتی برای گوش کردن به اصلش، گوش کردن به خدا.

برای سه روز آینده: فقط برای سه روز قضاوت نکردن را تمرین کن. حادثه‌ها را، آدم‌ها را، موجودات را و هیچ چیز را قضاوت نکن. یاد بگیر که گاهی فقط باشی و تنها تماشا کنی موجوداتی را که برای هدفی خلق شده‌اند.

یاد بگیر که جهان از خلقت هر موجودی هدفی داشته است و هر موجودی در هر جایگاهی که هست، به ظاهر خیر یا به ظاهر شر، در مسیر تکامل خویش است. در مسیر دارمای خویش.

با بیان این نکته برای اطرافیان، آن را در ذهن خود پایدار کن و بخشنده شو تا طبیعت در تو جاری شود.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

220 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «مهدی قربان» در این صفحه: 1
  1. -
    مهدی قربان گفته:
    مدت عضویت: 873 روز

    بنام خداوندی که درخشندگی نورش حواس پنج گانه رو در بر گرفته بنام خداوندی که وقتی به این شناخت از خداوندرسیدم اینقدر اوج عشقش،در وجودم جاری شده که حاظر نیستم لحظه ای از جدا شم خدای اینقدر با محبت اینقدر عشق اینقدر مرا به احساحس خوب می رسونه چقدر از سیتمتی،بودن خداوند وعدل خداوند خوشحال می شوم بر عکس مدتی که همش از فرکانسی بودن خداوند می نالیدم حا لا که شناختی که از خداوند پیدا کروم حاضر نیستم لحظه ای از او جدا شم خدای که به من نگاه ت

    انسانی وچقدر راحت گفته اشتباه وخطا باعث رشد وپیشرفت انسان میشه ودر توبه باز هست وقتی حد از شناخت از خداوند می رسی متوجه می شوی که خدایا به خاطر چی این مدت به خودم ظلم کردم واین همه ترس،رو چرا باخودم حمل کردم وقتی خدای دارم به مهربونی با انسان آزاد گذاشته،هر مسیری رو می خواهد برود متوجه می شوی که حاضر نیستی لحظه ای از خدای که اینقدر مهربون هست جدا بشی ومی خواهی از طریق او لهدخواسته آیت برسی واو را عامل خوشبختی سلامتی،وثرومند شدن خودت وآرامش،خودت می دانی وبرای آرامشت حاضر نیستی لحظه ای از او جدا بشی،اون وقت هست متوجه می شدی به خاطر باورهای گذشتگان خدای سال بهمون معرفی کردند عوض شده به خدای که باعث رشد وپیشرفت وموقعیت وسلامتی وثروتمند شدن شده اون وقت هست انچان ایمان به اون خداوند قوی،می شود که که لحظه ای او جدا از خودت نمبینی،

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 8 رای: