آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 6
آگاهی های این فایل، مراقبه ای است با صدای استاد عباس منش برای به صلح رسیدن با خود. همچنان که متن را می خوانید،حتماً بارها فایل صوتی را گوش دهید و به مفاهیم آن فکر کنید.
قضاوت نکن. قضاوت، ارزیابی مداوم هر چیز به درست و غلط یا خوب و بد است. این ارزیابیهای مداوم، طبقه بندیها، نام گذاریها و تجزیه تحلیلها، گفتگوی درونی تو را به شدت آشفته میکنند. قضاوتهای تو چیزی نیست جز بازتاب نیاز شدیدت به تأیید شدن. چیزی نیست جز قیل و قال نفس که یکسره در حرافی است و نمیگذارد تو آرام باشی و خوب که نگاه میکنی این خود تو هستی که قضاوت میشوی. به گاه خشم از همه نفرت داری و به گاه شادی هیچ کس را از مهر و دوستی بی نصیب نمیگذاری. پس قضاوتهای تو تحت تأثیر درون تو هستند نه بیرون تو.
وقتی با چیزی روبرو میشوی لزومی ندارد که قضاوتش کنی. لزومی ندارد که تعیین کنی این گل زیباست یا زشت، این آدم که پاره ای از وجود خداست، خوب است یا بد، یا کار آن دیگری درست بود یا غلط، قضاوت نکن. نفس مدتی دست و پا می زند که حرافی کند و عاقبت از پا میافتد و تو آرام میشوی. کار تو این است که فقط باشی، فقط باش و تماشا کن و این آن چیزی است که باید یاد بگیری. مثل آن گل که فقط هست و تماشایت میکند و قضاوت را حتی نمیشناسد و خشم را، و کینه را، و حسادت را تمام آنچه که او تجربه میکند آرامش است، و در آرامش خود به دریا وصل است. به اصل خود و این همان است که تو در درونیترین لایههای وجودت همیشه به دنبالش بوده ای.
قضاوتهای تو محدودت میکنند. وقتی قبل از مواجهه با چیزی قضاوتش میکنی در حقیقت از تجربیات گذشتهات استفاده میکنی و این گذشته توست که آیندهات را رقم می زند. یعنی همیشه مثل گذشتهات هستی، همیشه در قالب گذشتهات زندگی میکنی. محدودی محدود.
قضاوت نکن! نفس حراف تو عاقبت ساکت میشود و خود متعالی تو فرصتی برای آرامش مییابد. فرصتی برای سکوت، فرصتی برای گوش کردن به اصلش، گوش کردن به خدا.
برای سه روز آینده: فقط برای سه روز قضاوت نکردن را تمرین کن. حادثهها را، آدمها را، موجودات را و هیچ چیز را قضاوت نکن. یاد بگیر که گاهی فقط باشی و تنها تماشا کنی موجوداتی را که برای هدفی خلق شدهاند.
یاد بگیر که جهان از خلقت هر موجودی هدفی داشته است و هر موجودی در هر جایگاهی که هست، به ظاهر خیر یا به ظاهر شر، در مسیر تکامل خویش است. در مسیر دارمای خویش.
با بیان این نکته برای اطرافیان، آن را در ذهن خود پایدار کن و بخشنده شو تا طبیعت در تو جاری شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 63MB3 دقیقه
به نام خدا
سلام
وقتی کوچیک تر بودم قضاوت گر بودم نمیدونستم که من برای کار دیگه ای به زمین اومدم برای زندگی کردن و لذت بردن نه اینکه بشم قاضی و قضاوت کنم
اما خدارو شاکرم که هر دفعه هر چیزو کسی رو قضاوت میکردم جهان میچرخید تا من رو تو همون شرایط قرا بده تا بهم بفهمونه پشت اون چیزی که من قضاوتش کردم چی بوده و بهم خوب فهموند که تا وقتی خودت هستی نباید دیگری رو قضاوت کنی یادم داد جای خودم زندگی کنم (الان میفهمم که به خاطر توجهم وارسال اون فرکانس خاص بوده که اون شرایط رو تجربه میکردم )به هر حال خدارو شکر خیلی ساله که دیگه کسی رو قضاوت نکردم و دیگه جای خودم زندگی کردم دیگه فقط زندگی کردم سعی کردم زیبایی هارو ببینم سعی کردم رهاتر باشم
درمورد دیگران حواسم جمع بود اما درمورد خودم !!!!
انگار مشکل از قضاوت کردن نبود من دیگران رو قضاوت نکردم اما شروع کردم به قضاوت خودم
این کارت درسته
نه این غلط بود
تو همیشه اینطوری
تو
تو و باز هم تو مشکل عادت قضاوت کردن نبود مشکل از این بود که من با خودم در صلح نبودم ،با خودم دوست نبودم و در ابتدا ایرادات خودم رو در دیگران میدیدم و وقتی در دیگران ندیدم برگشتم به پیدا کردن همون ها در خودم
من یادم رفته بود خودم رو دوست بدارم با تمام هر آنچه که منم و من بودن رو ساخته
چه روندی بود و چندین سال طول کشید تامن بفهمم اشکال اصلی این رفتار کجاست
امروز که با خودم در صلح بیشتری هستم هرجا که میرم هرجا که هستم فقط منم ومن فقط زیبایی هارو میبینم فقط عشق میورزم لبخند میزنم به گل ها به پرنده ها به آدمایی که از کنارم میگذرند لبخند من شادی صلح درونی ام هست و عاملش بیرونی نیست بلکه همش درون منه درون قلب منه
دیگه خبری از قضاوت نیست دیگه چیزی نیست برای قضاوت کردن فقط منم ومن
آرزومیکنم بهترین دوستتون خودتون باشید 💜
خدای من سپاسگذارتم 💜
استاد عزیزم سپاسگذارتونم به خاطر بیداری امروزم 💐🌼