آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 6


آگاهی های این فایل، مراقبه ای است با صدای استاد عباس منش برای به صلح رسیدن با خود. همچنان که متن را می خوانید،حتماً بارها فایل صوتی را گوش دهید و به مفاهیم آن فکر کنید.


قضاوت نکن. قضاوت، ارزیابی مداوم هر چیز به درست و غلط یا خوب و بد است. این ارزیابی‌های مداوم، طبقه بندی‌ها، نام گذاری‌ها و تجزیه تحلیل‌ها، گفتگوی درونی تو را به شدت آشفته می‌کنند. قضاوت‌های تو چیزی نیست جز بازتاب نیاز شدیدت به تأیید شدن. چیزی نیست جز قیل و قال نفس که یکسره در حرافی است و نمی‌گذارد تو آرام باشی و خوب که نگاه می‌کنی این خود تو هستی که قضاوت می‌شوی. به گاه خشم از همه نفرت داری و به گاه شادی هیچ کس را از مهر و دوستی بی نصیب نمی‌گذاری. پس قضاوت‌های تو تحت تأثیر درون تو هستند نه بیرون تو.

وقتی با چیزی روبرو می‌شوی لزومی ندارد که قضاوتش کنی. لزومی ندارد که تعیین کنی این گل زیباست یا زشت، این آدم که پاره ای از وجود خداست، خوب است یا بد، یا کار آن دیگری درست بود یا غلط، قضاوت نکن. نفس مدتی دست و پا می زند که حرافی کند و عاقبت از پا می‌افتد و تو آرام می‌شوی. کار تو این است که فقط باشی، فقط باش و تماشا کن و این آن چیزی است که باید یاد بگیری. مثل آن گل که فقط هست و تماشایت میکند و قضاوت را حتی نمی‌شناسد و خشم را، و کینه را، و حسادت را تمام آنچه که او تجربه می‌کند آرامش است، و در آرامش خود به دریا وصل است. به اصل خود و این همان است که تو در درونی‌ترین لایه‌های وجودت همیشه به دنبالش بوده ای.

قضاوت‌های تو محدودت می‌کنند. وقتی قبل از مواجهه با چیزی قضاوتش می‌کنی در حقیقت از تجربیات گذشته‌ات استفاده می‌کنی و این گذشته توست که آینده‌ات را رقم می زند. یعنی همیشه مثل گذشته‌ات هستی، همیشه در قالب گذشته‌ات زندگی می‌کنی. محدودی محدود.

قضاوت نکن! نفس حراف تو عاقبت ساکت می‌شود و خود متعالی تو فرصتی برای آرامش می‌یابد. فرصتی برای سکوت، فرصتی برای گوش کردن به اصلش، گوش کردن به خدا.

برای سه روز آینده: فقط برای سه روز قضاوت نکردن را تمرین کن. حادثه‌ها را، آدم‌ها را، موجودات را و هیچ چیز را قضاوت نکن. یاد بگیر که گاهی فقط باشی و تنها تماشا کنی موجوداتی را که برای هدفی خلق شده‌اند.

یاد بگیر که جهان از خلقت هر موجودی هدفی داشته است و هر موجودی در هر جایگاهی که هست، به ظاهر خیر یا به ظاهر شر، در مسیر تکامل خویش است. در مسیر دارمای خویش.

با بیان این نکته برای اطرافیان، آن را در ذهن خود پایدار کن و بخشنده شو تا طبیعت در تو جاری شود.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

220 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «محمد علیزاده» در این صفحه: 1
  1. -
    محمد علیزاده گفته:
    مدت عضویت: 1783 روز

    به نام خدای مهربانم

    سلام درود بر استاد عزیزم خانم شایسته و همه دوستانم

    الهی شکرت یک روز دیگه در این جهان مادی زیبا هستم

    قضاوت

    چقدر داریم در این مورد غفلت می‌کنم از خودم و آدم‌های دیگه اول باید در مورد خودمون قضاوت را کنار بزارم و با خود واقعی خودم روبرو بشم و خودمو هر جوری که هستم قبول کنم اگر من بتوانم اول خودم را از قضاوت در تمامی زمینه ها ظاهر مالی روابط ببرینس خونه ماشین درآمد بتونم خودم را در این زمینه ها با کس دیگه قضا‌ت نکنم بهش فکر نکنم بهش فکر کنیم اگر من نتونم از قضا‌ت خودم دست بکشم چطور میتونم دیگران را قضاوت نکنم

    به نظرم اول باید ترک قضا‌ت از خودم شروع کنم ‌ بعد ناخودآگاه چون از این قضاوت دست کشیدم و عادت به قضاوت نکردن خودم موفق بودم دیگه ناخودآگاه مطمئن هستم که قضاوت دیگران را هم دیگه استاپ میشه چون همه چی از خودمون درونمون شروع میشه و بیرون حالا در این مثال قضاوت دیگران هست خاموش میشه و دیگه ذهن

    درگیر قضاوت نیست و این انرژی را که به قضاوت داشت به درون خودم میمونه

    ما در هر لحظه یا داریم به بقای زندگی همون خود قدیمی یا آینده آشنا حرکت می‌کنیم و همون انتخابهای دیروز را داریم یا در حال آفرینش هستیم

    یعنی از رودخانه تغییر گذر کردیم و ابتدای سخت داستان تغییر اینه که امروز انتخابای آشنای دیروز را انجام ندم و انتخاب جدیدی را آغاز کنم و این شکلی میشه گفت دارم آینده دلخواه خودم را خلق می‌کنم و به سوی آینده نا آشنا قدم میزارم که هر لحظه آن شجاعت میخاد که پا رو ترس گذاشتن هست و رشد آغاز این روند میشه

    چقدر خوبه که آگاهانه بتونم انتخابای آشنای دیروز را انجام دهم و به سوی آینده ناشناخته قدم بزارم و بر خلاف جهت حرکت کنم

    ژن ها تقدیر ما نیستن امروزه دیگه ما میتونیم با حرکت در دل ناشناخته ها ایمان عمل صالح سرنوشت ژن های خودمون را رقم بزنیم مهندسی ژنتیک خودمون باشیم خیلی تحقیقات بزرگی شده در زمینه ارتباط ذهن با بدن و انرژی های که از ما حدر میره میتونه برای شفای خودمون و خلق خواسته هامون استفاده بشه

    خدایا شکرت

    استاد عزیزم خیلی دوست دارم عاشقتم خدا شما را حفظ کنه و نگهدارتون باشه

    درود بر شما ️

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 3 رای: