آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 6


آگاهی های این فایل، مراقبه ای است با صدای استاد عباس منش برای به صلح رسیدن با خود. همچنان که متن را می خوانید،حتماً بارها فایل صوتی را گوش دهید و به مفاهیم آن فکر کنید.


قضاوت نکن. قضاوت، ارزیابی مداوم هر چیز به درست و غلط یا خوب و بد است. این ارزیابی‌های مداوم، طبقه بندی‌ها، نام گذاری‌ها و تجزیه تحلیل‌ها، گفتگوی درونی تو را به شدت آشفته می‌کنند. قضاوت‌های تو چیزی نیست جز بازتاب نیاز شدیدت به تأیید شدن. چیزی نیست جز قیل و قال نفس که یکسره در حرافی است و نمی‌گذارد تو آرام باشی و خوب که نگاه می‌کنی این خود تو هستی که قضاوت می‌شوی. به گاه خشم از همه نفرت داری و به گاه شادی هیچ کس را از مهر و دوستی بی نصیب نمی‌گذاری. پس قضاوت‌های تو تحت تأثیر درون تو هستند نه بیرون تو.

وقتی با چیزی روبرو می‌شوی لزومی ندارد که قضاوتش کنی. لزومی ندارد که تعیین کنی این گل زیباست یا زشت، این آدم که پاره ای از وجود خداست، خوب است یا بد، یا کار آن دیگری درست بود یا غلط، قضاوت نکن. نفس مدتی دست و پا می زند که حرافی کند و عاقبت از پا می‌افتد و تو آرام می‌شوی. کار تو این است که فقط باشی، فقط باش و تماشا کن و این آن چیزی است که باید یاد بگیری. مثل آن گل که فقط هست و تماشایت میکند و قضاوت را حتی نمی‌شناسد و خشم را، و کینه را، و حسادت را تمام آنچه که او تجربه می‌کند آرامش است، و در آرامش خود به دریا وصل است. به اصل خود و این همان است که تو در درونی‌ترین لایه‌های وجودت همیشه به دنبالش بوده ای.

قضاوت‌های تو محدودت می‌کنند. وقتی قبل از مواجهه با چیزی قضاوتش می‌کنی در حقیقت از تجربیات گذشته‌ات استفاده می‌کنی و این گذشته توست که آینده‌ات را رقم می زند. یعنی همیشه مثل گذشته‌ات هستی، همیشه در قالب گذشته‌ات زندگی می‌کنی. محدودی محدود.

قضاوت نکن! نفس حراف تو عاقبت ساکت می‌شود و خود متعالی تو فرصتی برای آرامش می‌یابد. فرصتی برای سکوت، فرصتی برای گوش کردن به اصلش، گوش کردن به خدا.

برای سه روز آینده: فقط برای سه روز قضاوت نکردن را تمرین کن. حادثه‌ها را، آدم‌ها را، موجودات را و هیچ چیز را قضاوت نکن. یاد بگیر که گاهی فقط باشی و تنها تماشا کنی موجوداتی را که برای هدفی خلق شده‌اند.

یاد بگیر که جهان از خلقت هر موجودی هدفی داشته است و هر موجودی در هر جایگاهی که هست، به ظاهر خیر یا به ظاهر شر، در مسیر تکامل خویش است. در مسیر دارمای خویش.

با بیان این نکته برای اطرافیان، آن را در ذهن خود پایدار کن و بخشنده شو تا طبیعت در تو جاری شود.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

220 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «مصطفی یادگاری دهکردی» در این صفحه: 1
  1. -
    مصطفی یادگاری دهکردی گفته:
    مدت عضویت: 2692 روز

    بنام رب العالمین و سلام و درود خدمت استاد عزیزم و اعضای سایت الهی عباس منش

    خداوند را سپاسگزارم که من را به شنیدن این فایل فوق العاده زیبا و تاثیر گذار هدایت کرد

    من این فایل را در یکی دو روز گذشته بالای 20 بار شنیدم و شنیدم و شنیدم و هربار درک بهتری داشتم و باز هم نیاز به تکرار دارم و نیاز به یادآوری چون این نجواهای ذهن هرگز خاموش نمیشن و همیشه درحال حرافی هستن و کار من تا آخر عمر یادآوری به خودم است یادآوری اتصال به اصل خودم به منبع به جایی که ازش اومدم و بهش برمی‌گردم

    جدیدا با این فایل های آرامش در پرتوی آگاهی متوجه شدم که آرامش و سکوت یکی از بزرگترین پاشنه های آشیل من هستش که باید خیلی روش کار کنم

    و واقعا این فایل ها داره به من کمک می‌کنه

    پیشنهاد میکنم متنی که استاد برای این فایل نوشتن را حتما مطالعه کنید برای من که عالی بود و تصمیم دارم بعد از نوشتن این متن دوباره بخونم

    برای من خیلی جذابه که من دنیا را فقط از دریچه ی درک خودم تجربه می کنم و همه چیز این جهان برای من شخصی سازی شده است مثل اثر انگشتم و من هم باید یک میراث ماندگار از خودم بجا بزارم برای خودم و برای نسل های بعدی و من هم باید قدمی برای زندگی خودم و بهتر شدن این جهان بردارم.

    و این مسیر از آرامش و قضاوت نکردن عبور می‌کنه و از فقط بودن و وصل بودن به خویشتن و حرکت کردن و ردپای خودم را در این جهان داشتن.

    واقعاً احساس خوبی دارم امروز منتظر اتفاق های عالی هستم و الان می‌خوام برم پیاده روی

    با بند بند سلولهای بدنم از شما استاد بزرگوار و خانم شایسته سپاسگزارم

    در پناه خداوند و به امید دیدار

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 14 رای: