آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 2
آگاهی های این فایل، مراقبه ای است با صدای استاد عباس منش برای به صلح رسیدن با خود. همچنان که متن را می خوانید،حتماً بارها فایل صوتی را گوش دهید و به مفاهیم آن فکر کنید.
دیدی که هر اتفاق خوب تنها نتیجه قلبی پاک بوده است و خواهد بود و قلبت را پاک کردی و سادهتر شدی و سادگی و رهایی و همین است که اینجایی و هنوز مشتاقی و حالا میشنوی صدای خود ابدیت را که از درونیترین لایههای وجودت با تو حرف میزند.
من جانم و آگاهی، تو جسمی و ذهن و من اصل تو ام، خود متعالی تو، خود لایتناهی تو، توی بینهایت، توی مقدس. وقتی فراموشم میکنی و فراموش میکنی که این زندگی تنها یک تجربه کوچک در ابدیت توست، سقوط میکنی و همین است که جامعه بشری، همه بشر امروز در سراشیبی سقوط هست و همین است که ارزشهای امروز همه بیارزشی است.
و تو تنها وقتی نجات مییابی که مرا دوباره پیدا کنی، خود لایتناهیت را، اصلت را و همین است که تو هرچند موفق، هنوز درون به دنبال چیزی میگردی. هنوز به آرامش نمیرسی، هنوز یک چیزی کم داری و آن قداست تو، ابدیت تو، اصل توست.
بیا این دیدار را گرامی بداریم. این دم را که برای همه پیش نمیآید و چه میشد اگر پیش میآمد؟ بیا بیشتر آشنا شویم. حکایت من و تو که حکایت جان است و جسم و من که از ازل بودم، این بار در تو تجلی یافتم؛ خیلی پیش از تولد، پیش از جنین، پیش از تصمیم و تو از من زاده شدی، از سکوت، از ابدیت، از قداست.
من آگاهی تا اینکه جسم آمد، جنین نوزاد و آگاه بودی و ساده، جز شادی و رهایی نمیشناختی و لحظهها را یکی یکی زندگی میکردی.
سکوت بودی و در گفتگویی آرام با من. تا نفس پیدا شد تا مشغولت کند، تا در شلوغی اندیشه صدایی از من نشنوی. نفس، خشم را به تو آموخت. کینه را، حسد را، اندوه را، قالب را تا گفتگوهای درونی تو را، ذهن تو را آشفته کرد و ناپاکیها که از طبیعت نبودند، از خدا نبودند و جسم تو آنها را نمیشناخت، به این آشفتگی دامن زدند.
تصاویر آلوده، افکار آلوده، صداهای آلوده، گفتار آلوده و غذاهای آلوده، جسم و ذهن تو را پریشان کردند و قیل و قال نفس را بیشتر و بیشتر تا سکوت را از تو گرفتند و سکوت زبان گفتگوی من بود با تو و من آرام آرام فراموش شدم و تو حتی فراموش کردی که لایتناهی هستی، مقدسی، ابدی هستی و سقوط کردی.
دست و پا زدنهای بینتیجه، روابط آزرده، تحقیرها، خشمها، کینهها، حسادتها، پریشانیها، بیشترخواهیها، فرافکنیها و مشکلاتی که به آنها عادت کرده بودی و فکر میکردی زندگی همین است; برای همه تلخ است; همه حقیقت همین است; غافل بودی که آرامش و سعادت چنان به تو نزدیک است که در توست، در ذره ذره تو، و من آنقدر فراموش شدم که حتی نمیپذیری که زمانی بودهام. چنان که آمدند و گفتند و گوش نکردی.
اما چه باک حالا سکوت کردهای که بشنوی و مرا تجربه کنی و سعادت را و این بیشک، بزرگترین اتفاق زندگی توست. همان که همیشه در انتظارش بودهای. همه آنچه تو را به سعادت میرساند بازگشت تو به اصل خویش است. بازگشت به من، توی لایتناهی، خود مقدس تو و تو تنها در سکوت و آرامش است که میتوانی به من بازگردی، وقتی نفس را و گفتگوهای درونیت را آرام میکنی.
هرگاه با مشکلی مواجه میشوی به من بازگرد. به درون و به خاطر بیاور که تو موجودی الهی هستی و همه این زندگی تنها یک تجربه کوچک فیزیکیست در زندگی ابدی و مقدس تو. تجربهای که بارها و بارها تکرار میشود و به خاطر داشته باش که تو، لایتناهی هستی. تو، ماندگاری و پایدار.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 25MB6 دقیقه














به نام خدا
سلام به همه دوستای عزیزم استاد گلم و خانم شایسته ی نازنین
اومدم رد پای خودمو تو یه فایل آرامش بخش به جا بزارم که میگه دیدی که هر اتفاق خوب نتیجه قلبی پاک بوده و قلبت را پاک کردی و ساده تر شدی و سادگی یعنی رهایی یعنی احساس خوب منضور از پاک کردن قلب یعنی همان تقوا همان کنترل ذهن همان حذف افکار منفی از ذهن فاصله گرفتن از چیز هایی که نفس به من آموخت مثل کینه حسد اندوه و این ناپاکی ها که از طبیعت میستند از خدا نیستند وقتی به صدای درونت گوش میدهی به قلبت و به چیز هایی در اطرافت توجه میکنی که حالتو خوب میکنن و این یعنی ساده کردن قلب یعنی رهایی یعنی کم کردن فاصله ذهن و روح من میگم هدف از اینکه ما یک هدفی رو دنبال میکنیم فقط این نیست که ما به یک موفقیتی برسیم اصلش اینه که حال خودمون و کسایی که دوستمون دارنو خوب کنیم هر کاری میکنیم واسه اون حال خوبس پس باید حال خوب الویت اول زندگیمون باشه باید من تمرین کنم اون احساس هایی که بهم دست میده و حالمو میگیررو کنترل کنم تقوای الهی پیشه کنم توکل داشته باشم ایمان داشته باشم لذت ببرم تا خدام منو هدایت کنه.
به نام خدای مهربان
سلام خدمت تک تک شما دوستان عزیز استاد عزیرم ک خلنم شایسته گل
🌷سیوپنجمین روز سفرنامه🌷
شکرت خداجان که حال این روز هایم بسیار عالی است و من آرامش درونی را احساس میکنم که با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست این احساس شادی عمیقی که دارم این حس ایمان به خداوند توکل کردن به خداوند و دیدن نتایج کوچک بعد هی بزرگتر شکرت خداجان که در این مسیر زیبا هستم شکرت که بهترین دستت روی زمین استاد عباسمنش را شناختم و تومرا به سمت او هدایت کردی آرامش در پرتو آگاهی هر وقت که دلت خواست بگیرد بهترین کمک کننده است و امید و ایمان رو در دل زنده میکنه شکرت خداجان به خاطر این فایل های زیبا خدایا خودت در این مسیر زیبا مرا هدایت کن و راه درست را به من نشان بده
عاشق همه ی این خانواده صمیمی و استادم هستم که در این مسیر مارو همراهی میکنن زندگی زیباست😍