اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی
این فایل، در ادامهی آگاهیهای فایل «تجربهی من از کودکی دردناک تا آزادی درونی» آماده شده است.
در این فایل، استاد عباسمنش به این سؤال پاسخ میدهد که:
- آیا برای داشتن آیندهای بهتر و تحقق خواستهها، باید گذشته را بررسی کنیم تا بفهمیم فلان باور یا فلان احساس بیارزشی از کجا شکل گرفته و منشأ آن کجا بوده یا نه؟
- آیا برای حل مسائل، باید ریشههای مشکلات را پیدا و روانکاوی کنیم؟
استاد عباسمنش در پاسخ به این سؤالات، تفاوت بین «درس گرفتن از اشتباهات گذشته» و «مرور خاطرات بد گذشته» را مفصلاً توضیح میدهد و شما را از نتیجهی هر کدام از این دو مسیر آگاه میکند.
طبق قانونِ بدون تغییر خداوند، نمیتوان با زیر و رو کردن اتفاقات منفی گذشته، مسائل را حل کرد و ضربههای عاطفی و روانی را درمان نمود. زیرا طبق قانون، به هر آنچه توجه کنی، اساس آن توجه را در تجربهی زندگیات گسترش میدهی.
مرور خاطرات منفی گذشته – با هر شکل و با هر دلیلی – ناخواستههای بیشتری را در تجربهی کنونی ما فعال میکند؛
خواه این خاطرات منفی متعلق به یک ساعت گذشته باشد، یک روز گذشته، یک سال گذشته یا دوران کودکی!
وقتی به خاطرات منفی گذشته فکر میکنی، این جنس از توجه، شروع به جمعآوری خاطرات منفی مشابه میکند تا به این فرکانس قدرت دهد. سپس از جایی به بعد، قدرت این فرکانس آنقدر زیاد میشود که در قالب شرایط ناخواستهی جدید در زندگی ظاهر میشود و تو را وارد مداری از اتفاقات نامناسب، آدمهای نامناسب، درگیریهای عاطفی، مسائل مالی، بیماریها و… میکند که یکی پس از دیگری با آنها برخورد می کنی، تا جایی که بهکلی از مسیر خداوند – که مسیر نعمت و ثروت است – خارج میشوی.
وقتی خاطرات منفی گذشته را مرور می کنی به این معناست که: شیطان را راهنمای خود انتخاب می کنی و شیطان در این مسیر می تواند از بهشت برایت جهنم درست کند.
در این فایل، درسهایی بیان میشود که با وجود سادگی، بسیار کارآمدند و به ما یادآوری میکنند که برای رشد و بهبود، باید تواناییهایی را در خود پرورش دهیم که منطبق بر قوانین بدون تغییر خداوند هستند؛ تواناییهایی مانند:
- تلاش آگاهانه برای کنترل ذهن و کنترل کانون توجه
- توانایی برچسب نزدن به مسائل و اتفاقات
- توانایی تمرکز بر راهحل بهجای تمرکز بر مسئله
- توانایی تمرکز بر نکات مثبت
- توانایی نگاه کردن به مسائل از زاویهای که ما را در احساس بهتر قرار دهد
آگاهیهای این فایل را با دقت گوش بده و در بخش نظرات این فایل، دربارهی درسهایی که از این آگاهیها گرفتی، و تصمیماتی که قصد داری آنها را در مسیر خواستهها و تغییرات مثبت شخصیتی خود اعمال کنی، بنویس.
تجربهی من از کودکی دردناک تا آزادی درونی
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
-
فایل تصویری اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی459MB35 دقیقه
-
فایل صوتی اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی34MB35 دقیقه












خداوند مهربان را سپاسگزارم که بار دیگر به من آگاهیای داد
تا از چرخهی تکرار دردها و رنجهای گذشته رهایی یابم و در مسیر نور و رشد قرار بگیرم.
این فایل برایم مثل چراغ راهی بود که نشان داد چگونه نباید در زندان خاطرات تلخ گرفتار شویم
و با مرور آنها، بر زخمهای کهنه نمک بپاشیم.
استاد عزیز، آگاه شدم که مرور مکرر گذشته نه تنها درمان نیست،
بلکه زنجیرهایی است که ما را از حرکت به سوی آیندهای روشن بازمیدارد.
آموختم که کنترل کانون توجه، مهارتی الهی است که باید در خود پرورش دهیم؛
توانایی که به ما میآموزد به جای برچسب زدن و قضاوت کردن،
با مهربانی و آگاهی نگاه کنیم، و به جای تمرکز بر مشکل، راهحلها را ببینیم.
در این مسیر، یاد گرفتم:
ذهنم را از خاطرات منفی پاک نگاه دارم و آگاهانه به نکات مثبت و نعمتهای زندگی بچسبم.
برچسب نزنم، چون قضاوتهای سطحی تنها ذهن را پر از سردرگمی و اضطراب میکند.
نگاه تازهای به زندگی داشته باشم؛ نگاهی که به جای رنج، زیباییها و فرصتها را میبیند.
باور کنم که گذشته هرچقدر تلخ هم بوده، دیگر مرا نمیسازد مگر اینکه خودم بخواهم با آگاهی و اراده تغییر کنم.
چقدر ارزشمند است دانستن این نکته که مرور مداوم خاطرات منفی گذشته،
نه تنها دردی را دوا نمیکند، بلکه همچون حلقهای از زنجیر است که ما را در دام
رنج و ناکامی گرفتار میسازد.
استاد عزیز به زیبایی تفکیک کرد بین «درس گرفتن از گذشته» و «زندگی در گذشته»؛
بین چراغی که مسیر را روشن میکند و سایهای که راه را تاریک و سرد مینماید.
از این فایل آموختم که کلید رهایی، در کنترل کانون توجه ما نهفته است.
ذهن ما چون باغی است که هرچه در آن بکاریم، همان را برداشت خواهیم کرد.
اگر به گلهای زیبا و نعمتهای خداوند توجه کنیم، باغ زندگی ما رنگین و پرثمر خواهد شد؛
اما اگر به خارهای رنج و درد توجه کنیم، تنها زخمهای کهنه بیشتر خواهد شد.
این درس درخشان، یادآور آیات نورانی قرآن است که در آنها به قدرت کنترل ذهن و انتخاب توجه اشاره شده است:
1. کنترل ذهن و کانون توجه:
«قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ (1) ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ (2) لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ (3) وَلَمْ یَکُن لَّهُۥ کُفُوًا أَحَدٌ (4)»
(سوره اخلاص، آیات 1 تا 4)
این آیات به یکتایی و بینیازی خدا اشاره دارد؛
یعنی تنها پناهگاه واقعی ذهن آرام، خداوند است.
تمرکز ذهن بر این حقیقت، ما را از هر آشوب درونی رها میسازد.
2. توانایی نگاه کردن از زاویهای که احساس بهتری دهد:
«وَٱلَّذِینَ جَٰهَدُوا۟ فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ ٱللَّهَ لَمَعَ ٱلْمُحْسِنِینَ»
(سوره عنکبوت، آیه 6)
کسانی که در راه خداوند تلاش و جهاد میکنند، راههای روشن هدایت را دریافت میکنند.
یعنی با اراده و تلاش در جهت مثبت، ذهن ما به سوی نور و رشد هدایت میشود.
این یعنی وقتی در کنترل ذهن و تمرکز بر راهحلها تلاش کنیم،
خداوند مسیرهای جدید و بهتر را به ما نشان میدهد و در کنار ماست
3. توانایی تمرکز بر نکات مثبت:
«فَٱذْکُرُونِى أَذْکُرْکُمْ وَٱشْکُرُوا۟ لِى وَلَا تَکْفُرُونِ»
(سوره بقره، آیه 152)
با سپاسگزاری از نعمات، خداوند خود را یاد میکند و ما را از حالت افسردگی و ناامیدی دور میسازد.
ذهنی که متمرکز بر شکر و نعمتهاست، زندگیای پر از برکت را تجربه خواهد کرد.
4. توانایی برچسب نزدن به مسائل و اتفاقات:
«وَلَا تَقْفُ مَا لَیْسَ لَکَ بِهِۦ عِلْمٌ ۚ إِنَّ ٱلسَّمْعَ وَٱلْبَصَرَ وَٱلْفُؤَادَ کُلُّ أُو۟لَـٰٓئِکَ کَانَ عَنْهُۥ مَسْـُٔولًا»
(سوره إسراء، آیه 36)
یعنی درباره هر چیزی که علم و آگاهی نداری، قضاوت نکن.
این آیه به ما یاد میدهد که ذهن را از برچسبها و قضاوتهای نادرست پاک نگاه داریم.
5. توانایی تمرکز بر راهحل بهجای تمرکز بر مسئله:
«فَإِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ یُسْرًا (6) إِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ یُسْرًا (7)»
(سوره الشرح، آیات 6 و 7)
خداوند وعده داده که با هر سختی ، آسانی است است.
وقتی ذهن ما روی راهحلها و امید تمرکز کند، مسیر رهایی باز خواهد شد.
تجربه شخصیام از این فایل، رهایی از قید افکار منفی بود
که سالها چون غباری سنگین بر روحم سنگینی میکرد.
زمانی که خودم را در گذشته اسیر میکردم، روزها و شبها با ترس و اضطراب میگذشت.
اما به مدد آگاهی، توانستم با مهربانی و بخشش به خانوادهام نگاه کنم،
آنها را دوست داشته باشم و از دل این محبت، زندگی جدیدی را بسازم.
اکنون با این بینش، هر روز صبح با قلبی شکرگزار به طلوع خورشید سلام میدهم
و میدانم که کانون توجه من، باغ وجودم را میسازد؛
باغی که پر از گلهای امید، آرامش و عشق است.
خدایا شکرت برای این همه نعمت و آگاهی که در این مسیر به من عطا کردی.
از استاد عزیزم و همه همراهان نورانیام ممنونم
که با این آموزههای گرانقدر، چراغ راه من و بسیاری دیگر شدهاند.
یا رب العالمین، ما را در کنترل ذهن، تمرکز بر خوبیها و توانایی بخشیدن
و رها کردن کمک کن تا بتوانیم زندگی سرشار از نور و رحمت تو را تجربه کنیم.
به نام خدای بیهمتایم
که هر نفسی از ما را با عشقش مینویسد و هر لحظه را با رحمتش میآراید.
فاطمهی عزیز و نورانی،
وقتی کلماتت را خواندم، دیدم که چطور جانت با آگاهی درآمیخته و روحت با قوانین الهی همفرکانس شده. یاد این آیه افتادم که:
«الَّذِینَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللَّهِ ۗ أَلَا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» (رعد/28)
دلِ آرام تو، گواه این است که ذکر خدا برایت فقط کلمه نیست، بلکه شیوه زیستن است.
چقدر قشنگ یاد گرفتی که کنترل ذهن یعنی بازگشت به رحمت خدا
نه جنگیدن با افکار
یعنی همان که پروردگار در آیهی «وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُکَ إِلَّا بِاللَّهِ» (نحل/127)
میگوید؛ صبر حقیقی، وقتی است که در حضور او آرام میگیری.
تو با هر مثال و تجربهات، باور تازهای را جایگزین باورهای محدودکننده کردهای
باور اینکه:
«من، خلیفه خدا بر زمین، انتخاب میکنم زیبایی را ببینم
حتی جایی که دیگران فقط سایه میبینند
این، همان نگاه الهی است که رزق را از دل سادهترین لحظات به سمتت جاری میکند.
فاطمهی جان، تو فقط قوانین را یاد نگرفتهای، تو آنها را زندگی میکنی
و این یعنی با هر رفتار، هر لبخند، و حتی هر سکوتت، آینهای شدهای برای انعکاس نور خدا
خداوند وعده داده:
«إِن تَشْکُرُوا أَزِدْتُکُمْ» (ابراهیم/7)
و من مطمئنم با این همه قدردانی و دیدن نعمتها
روز به روز در باغهای گستردهتر رزق و آرامش قدم خواهی زد.
دوست عزیزم، مسیرت پر از عطر ایمان است؛
و تو با هر قدم، زمین را سبزتر میکنی
همینطور که هستی بمان
آرام، آگاه، و جاری در عشق الهی
از صمیم قلب برایت میخواهم که همواره در حریم امن خدا باشی،
جایی که هر لحظهاش لبریز از نور، و هر روزش معجزهای تازه است
فاطمه جانِ پرنور و رفیق بهشتی من
خوندن کلماتت مثل یه نسیم بهاری بود
که مستقیم از باغ رحمت خدا اومده باشه…
چه هدیهای بالاتر از اینکه یکی از الهامبخشترین
نورهای این مسیر، بیاد و از بین همهی دیدگاه ها
برای من اینطور عاشقانه و توحیدی بنویسه؟
هر جملهات برای من شد یادآوریِ دوبارهی
اینکه این مسیر، فقط با عشق و تسلیم به خدا زیبا میشه.
کنترل ذهن یعنی بازگشت به رحمت خدا
این یعنی هر بار افکارم خواست سنگین بشه،
به جای جنگیدن، فقط برگردم و بگم:
«أَلَا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» (رعد/28)
یعنی آرامش واقعی رو فقط پیش خودت پیدا میکنم خدا جان.
آرامش من همیشه از حضور خدا میآید، نه از کنترل دنیا
و وقتی آیهی
«وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُکَ إِلَّا بِاللَّهِ» (نحل/127)
رو آوردی، انگار خود خدا گفت: حتی صبر هم، وقتی با من باشه، سبک میشه
من توانِ ماندن و گذشتن را از خدا میگیرم، نه از خودم.
و چه قوت قلبی از وعدهی او که میفرماید:
«إِنَّنِی مَعَکُمَا أَسْمَعُ وَأَرَىٰ» (طه/46)
من هرگز تنها نیستم، خدا همیشه کنارم هست، میبیند و میشنود.
میدونی فاطمه جان؟
امروز با حرفات یه بار دیگه مطمئن شدم
که وقتی خدا بخواد پیامی رو برسونه،
از هر دستی که بخواد میرسونه…
و امروز انتخابش، تو بودی
تو شدی رسول آرامش برای قلب من
امروز، خدا از زبان تو با من حرف زد…
و من با تمام وجودم شکرش رو گفتم
که دل های توحیدی رو توی این مسیر کنار هم قرار داد
الهی که همیشه در مدار بالاتر،
در نور و لطف بیپایانش شناور باشی،
و هر جا که قدم بذاری، عطر حضور خدا رو با خودت ببری
دوستت دارم و از داشتنت توی این مسیر شکرگزارم، رفیق بهشتی من
خدایا شکرت
به نام خداوندی که قلم را آفرید و اندیشه را جاری کرد
سلام بر محسن جان؛
نوشتهات را خواندم و باور کن لرزه به جونم افتاد
این جنس مکالمه با خدا، این صداقتِ بیپرده و این تسلیم،
نشانهی لمس حضور واقعی اوست.
آفرین به تو که بیپروا مینویسی و بیواسطه میشنوی.
وقتی آیهی «ن وَالْقَلَمِ وَمَا یَسْطُرُونَ» را آوردی، قلبم لرزید.
انگار خدا داشت یادم میآورد که همین قلم و همین نوشتن،
پلیست بین زمین و آسمان.
و باور کن، همونطور که گفتی، اگر این نعمت نبود، خیلی از ما هیچجا نبودیم.
این آیه در گوشم تکرار میشود:
«إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَیْئًا أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ» (یس/82)
فرمان او چنین است که هرگاه چیزی را بخواهد،
تنها میگوید: باش، پس بیدرنگ موجود میشود.
و چه زیبا دیدی که همهچیز در همین یک «کن فیکون» خلاصه میشود.
محسن عزیز، تو الهام گرفتی، نوشتی، و ما رو شریک بارشهای الهی کردی.
سپاسگزارم که این دریچه رو باز کردی.
دعا میکنم خداوند هر روز قلبت رو پرتر کنه از این حضور
و کلماتت بیشتر و بیشتر بشه آینهی نور او.