خداوند را بهتر بشناسیم | قسمت 2

به نام خدا

سیستمی بودن خداوند برای من بر خلاف هر چیزی بوده در گذشته از پیشینیان،مدرسه،فرهنگ و … شنیدم و باورش کردم

سیتمی بودن خداوند چیزیه که از وقتی شروع کردم به کار کردن روی خودم،روش توجه دارم و فکر میکنم بهش،فایل هی استاد رو گوش میدم.کتاب چگونه فکر خدا رو بخوانیم رو بارها گوش دادم.

همیشه مثل بقیه ی آدم ها فکرم این بود که خب اینجا چرا جنگ میشه؟مگه خدا نمیتونه جلوشو بگیره؟این آدم های “مظلوم”فلان جا دارن میمیرن چرا خدا نمیبینه و … حتی وارد فلسفه شدم و گفتو با افرادی که به هیچ چیزی اعتقاد نداشتند

من تو خانواده بسیار مذهبی بزرگ شدم ولی بر خلاف شنیده هام هیچ چیزی برای این پیدا نمیکردم.چیزی که فکر میکردم خدا باید باشه بر خلاف چیزی که بود که در پوششی دیگر میدیدمش

بقول استاد افرادی رو میدیدم که فکر میکردم با ایمانن ولی زندگیشون بد بود و افرادی میدیدم که به ظاهر بی ایمان بودن ولی زندگیشون خیلی خوب بود

همین تضاد باعث شده بود به این باور برسم خدا دوست دار آدم های ضعیفه.این هم از جایی میومد که یک صفحه هم قرآن نخونده بودم.فقط روخوانی بود و روخوانی!

اما همون موقع هم که با افرادی مینشستم که میگفتند خدایی وجود نداره ،یه چیزی تو وجود من نمیپذیرفت.برای من،برای اون احساس قابل پذیرش نبود این کره ی خاکی،انسان،حیوانات،گیاه ها،سیارات و کهکشان ها،سیاهچاله ها و کرمچاله ها،ستاره های نوترونی و … با این همه دقت،با این همه نظم خلق شده باشه.اصلا برام غیر قابل پذیرش بود که این ها بدون یک خالق بوجود آمده باشه.من موسیقی میسازم و میساختم.من میگفتم که من خالق این موسیقی ام،اگر علیرضایی نباشه تا این موسیقی رو بسازه این موسیقی چطور قراره بوجود بیاد؟این یه موضوع ساده است که نیاز به یک خالق داره پس چطور این همه چیزی که عقل از تصورش هم عاجزه نمیتونه خالقی داشته باشه؟یجورایی برام خنده دار بود

همین گویا یک عاملی شد برای من تا هدایت بشم به سمت مولانا و علاقمند بشم به اشعار مولانا و بعد شیفته شمس تبریزی بشم و کلی درمورد عرفان تحقیق کنم و خدا رو از زاویه دید اون ها ببینم و بعد تو همین مسیر هدایت شدم به این آگاهی های بی نظیر

اما سیستمی بودن خداوند هنوزم درموردش مقاومت دارم.خیلی درست شده این.

امروز یه اتفاقی پیش اومد من همون لحظه که داشتم عصبی میشدم نسبت به اون فرد سریع تو ذهنم این هشدار شروع شد که داری از مسیر دور میشی!اگه نتونی کنترل کنی اتفاقات بدی رو جذب میکنی!من چیزی نگفتم و همون موقع که داشتم از اون اتاق بیرون میومدم گفتم چرا من جواب بدم؟سیستمی بودن خدا جواب خواهد داد.اون نتونست ذهنش رو کنترل کنه و اتفاق بدی رو جذب میکنه و من تونستم خودمو کنترل کنم و اتفاق بهتری رو جذب میکنم و وقت هم به ین پروسه نگاه میکنم میبینم بله!اون فرد روز به روز داره حالش بد تر میشه و عصبی تر میشه در عوض من حالم بهتر میشه و حاکم بر ذهن خودم میشم

چند هفته پیش باز یه جایی من یه موقعیتی رو دیدم که اگه یکی دو سال قبل بود قطعا یه دعوای حسابی راه میفتاد ولی وقتی ون روز اونو دیدم گفتم این فرد،این فرکانس رو ارسال کرده،نتیجه ش این شده!اینم عین عدالت خداونده . حالا اگه به فرد دیگه ای همین موضوع گفته شه فکر میکنه من آدم بی رحمی ام در صورتی که من به اتفاقات از دید قانون نگاه میکنم

از نظر سلامتی تو چند ماه اخیر خیلی بصورت تصاعدی رشد کردم و بهتر شدم (ذهنی و جسمی) و یکی از دلایل مهمش این بود که سیستمی بودن خداوند رو شروع به باور کردم

بنظر من خیلی ازافرادی که سیستمی بودن خداوند رو درک کنند،اون احساس گناهی که برای بعضی چیزا دارند از بین میره،برای من همینطور بوده.چیزی که اجازه نمیداد من رشد کنم و ترمز من بود،همین احساس گناه و عدم نگاه سیستمی به خداوند بود

خدا رو شکر میکنم که منو به این مسیر زیبا هدایت کرد

منو به آشنایی با خودش هدایت کرد

به من فرصت داد تا بفهمم و بعد برم پیشش

این مسیر زیبا تو این مدت کوتاه منو به سلامتی،رشد درآمدی،معنویت ،رابطه خوب و معنویت رسونده و عهد بستم که این مسیر رو تا عمر دارم برم

خدایا شکرت