خداوند را بهتر بشناسیم | قسمت 2

به نام خداونده بخشنده و مهربان

سلام خدمت استاده مهربانیها و خانومه شایسته عزیز و دوستان هم فرکانسیه گل

میخواستم راجع یه سری باورها و کمبودهایی که از گذشته باهام بوده و تازه کشفش کردم که اونها اشتباه بودن اینجا بنویسم

خیلیییی چیزهای عجیبو غریب از گذشته باهام مونده بود، مثله اینکه تا یکی عطسه میکرد میگفتم واای صبر اومد و اگه اون ادمی که عطسه کرده جزو ادمهایی تو ذهنم بود که به چشم شورشم هم اعتقاد داشتم دیگگگگه خداهم میومد میگفت بابا انجامش بده صبر چیه من انجام نمیدادم خخخخخ

اصلا انقدررر به ادمها قدرت داده بودم که حتی بعضی اوقات یادم میرفت خدامنو افریده

مثلا تا یکی ازم تعریف میکرد سریع یه تخته پیدا میکردم میردم بهش که چشم نخورم خخخخ یا اگه خودم از کسی تعریف میکردم میدوییدم سریع براش به تخته میزدم که نکنه باعث چشم زدنش بشم اوه اوه چه قدر شرک داشتم چقدررر

مثلا یادمه میخواستم برم پیکنیک با دوستام بعد هوا بارونی شد به دوستام گفتم خداهم نمیخواد ما شاد باشیم بریم پیکنیک

یا مثلا میگفتم حتما قسمت نبوده بریم

وااای الان بهش فکر میکنم فقط ازته دل میخندم

مثلا اگه جایی کارم جور نمیشد یا معطل میشدم میگفتم خواسته خدا بوده که حرص بخورم و کارم انجام نشه

همیشه تو صحبت کردن با خدا میگفتم من بدبختمو من بیچارمو منو کمک کنو فلان هیچوقت با رویه خوش و احساس خوب ازش درخواست نمیکردم انگار یاد گرفته بودم فقط غمو غصمو پیشش ببرم تازه با احساس طلبو عصبانیت

دیرم میشد میگفتم خدا نگاه چیکار کردی یا عصبی میشدم میگفتم خدا این چه وضعشه یا حسودی میکردم میگفتم اه خدا بسته دیگه چیکار داری میکنه….

مثلا هرموقع اسم عدد ۱۳ میومد میگفتم نحسه یا مثلا میگفتم وای بیچاره شدم ۱۳ شد عدد ۱۳ روز ۱۳ ام و هر چیزی که ۱۳ توش بود رو بد میدونستم و فکر میکردم واقعا قدرت داره

مثلا چهارشنبه سوری ها اگه از رو اتیش نمیپریدم فکر میکردم تموووم شد دیگه سال بد شروع میشه یا اگه سبزه عیدو تو آب جاری نمینداختم فکر میکردم دیگه ارزوهام محقق نمیشن اخ اخ

هر ۵شنبه که میخواستم فاتحه بفرستم برای هرکسی که فوت کرده اگه چندتا صلوات نمیفرستادم یا اگه بعضی هارو یادم میرفت کلی بعدش احساس گناه و عذاب وجدان میگرفتم که نکنه ناراحت بشن نکنه خدا تنبیهم کنه…

حرف از امام ها که میشد تا علیه سلام نمیگفتم اصلا خوابم نمیبرد دیگه فکر میکردم خدا بدجور تنبیهم کنه

بحث سیاسی که میشد همش میخواستم با بقیه هم صحبت بشم تا بهشون بفهمونم من بلدم من حالیمه من میدونم… ولی تهش که چی

تو صحبت کردن با غریبه ها دستو پامو گم میکردم و همش دنباله کلمه مناسب بودم و انقدر به خودم فشار میاوردم که بعضی اوقات جملاتم غیر مفهوم و خنده دار هم میشد، بعدش تو دلم کلی خودخوری میکردم که این چی بود گفتم این چه کلمه ای بود اصلا چه ربطی داشت بعد هی احساس عذاب وجدان داشتم که اون ادمه الان راجعم چه فکری کنه وای الان تو دلش داره مسخرم کنه…

و خیلیییی باورها و کمبودهای دیگه

اما حالا چی حالا که قانون رو یاد گرفتم چی اخ اخ چه زندگی بی نظیری دارم چه باورهای عالی دارم

الان وقتی کسی عطسه کنه یا میزنه به تخته فقط میخندم البته یواشکی تو دلم میگم یاسر شرکو نابود کردیااا ببین اصلا برات مهم نیست ببین هرچی میخوای انجام بشه فقط به خدا میگی ببین دیگه ناراحت نمیشی از هیچ چیزو هیچکس اصلا انگار احساس غمی وجود نداره

تو حرف زدن با ادمها انقدر با اعتماد یه نفس شدم که بعضی اوقات انقدر کلمات عالی بکار میبرم که طرف بعدش کلی تحسینمم میکنه که چه جمله پر باری گفتم

خیلیییییی راحت درخواستمو کنم خیلییییی راحت

تمامه اون باورهای مخررربو کشتم

دوست دارم فریاد بزنم که بچه ها من تونستم کاری نداره به خدا کاری نداره، هرروز سورپرایز میشم از طرف خدا

هرروز که چشمامو باز میکنم به جای خواب آلود بودن از جام میپرم تا از فرصت زیبای زندگی استفاده کنم

هرروز که صبح بلند میشم میگم اوهااا چه صبحی چه روزی خداایاشکرررت

استاد فقط میتونم بگم از خداونده بینهایت ها ممنونم که من رو هدایت کرد به این سایت بینظیر فقط میتونم بگم شکر شکر شکر، استاد اگه میدونستی زندگی چند میلیون ادمو با آگاهیات عوض کردی شاید بیهوش میشدی

البته که همه ی اونها تو مسیر هدایت بودن

به خودم میگم من به دنباله آشنا گشتم و زین پرده رمزها شنیدم وجای پیغام سروش دقیقا گوش های من شد

به خودم میگم من پارو نزدم وا دادم و خودش منو برد به ساحله آگاهی ها که اسمش سایت استاد عباس منشه

من گمت کرده بودم ای خدا

فراموشت کرده بودم ای خدا

دریغ از اینکه بودیو ندیدم هیچوقت

از نگاهت دور نبودم ای خدا

جای شکر شرک در دلم رخ بسته بود

هرکه را میدیدم انگار خدا بود ای خدا

حال بر این متن مینویسم با غرور

تازه پیدایت کردم ای خدا

یاسر آزادی خواه