آن زمان که در بندرعباس بودم، قبل از اینکه بخواهم برنامه هایم را به صورت جدی شروع کنم، بزرگترین نگرانی ام درباره سخنرانی این بود که، مبادا فردی سوالی بپرسد که آن لحظه پاسخش را ندانم!
اما حسی بسیار واضح در درونم، به من گفت:
اصلاً نگران نباش. پاسخ ها به موقع برایت خواهند آمد. آنگاه به من گفت که تنها وظیفه ام اشاعه توحید است و به من اطمینان داد که “بقیه اش با اوست:
جواب سوالات، آماده سازی شرایط، آوردن ثروت و نعمت به زندگی ام و … همه و همه با اوست. جالب است که همیشه، بهترین و کاملترین پاسخ های من به سوالات، دقیقاً روی استیج یا حتی درست در لحظه ضبط فایل بوده است.
من این حس، انرژی، خدا یا هر آنچه می نامیمش را باور کردم.
آن زمان که از من خواست که آرام باشم و فقط شروع کنم و هدایتم با اوست، به یقین هدایت شدم و همه چیز در زندگی ام با او معنا یافت.
اینجا در آمریکا، هرگاه از من می پرسند دین شما چیست؟ پاسخی جز این ندارم که: یکتاپرست هستم. چون نمی توانم این انرژی را در قالب هیچ نام یا فرقه ای جای دهم. چون انتخاب کردم تا به قول قرآن، پیرو آیین ابراهیم باشم که موحد بود و مشرک نبود.
به نظرم بهترین نگاه به خداوند، همان نگاه خالص و توحیدی ابراهیم به این انرژی است. نگاهی که فارغ از هر فرقه و پیرو، خودش بود و خدای خودش.
وقتی به زندگی ابراهیم می نگرم، نگاه پر از یقین ابراهیم به این نیرو را در جای جای زندگی اش می بینم:
از ورود به آتش، رها کردن همسر و فرزندش در بیابان تا قربانی کردن فرزندش…
نگاهی که یقین دارد باید توکل کرد و قدم ها را برداشت. هدایت به موقع می آید و قدم های بعدی گفته می شود.
نگاه ابراهیم به من فهماند که خداوند همه چیز است. من، تو، نظم جهان، قوانین هستی و همه آنچه هست خواه آن را خوب می دانیم یا نه، همه و همه شکلی است از انرژی ای که خدا نامیده ایم.
خداوند به شکل هر آنچه در ذهنت بسازی، وارد زندگی ات می شود، همانگونه که به شکل باورهای سلیمان نبی، برایش خدایی وهاب شد و در قالب قدرت و ثروت، وارد زندگی اش شد. همانگونه که برای ابراهیم، از آتش تبدیل به گلستان شد.
خداوند مثل آبی است که به شکل ظرف باورهای تو در می آید. باید ببینی چه ظرفی برای او ساخته ای؟!
زیرا می تواند ظرفی باشد در قالب خانه ای زیبا، سفری رویایی به زیباترین نقاط دنیا، خودرویی با امکانات عالی، رابطه ای توام با عشق و مودت، سرمایه گذاری هایی سود آور، سلامتی و آرامش و همه چیزهای خوب
یا بر عکس، نگرانی هایی مثل اجاره خانه، قسط، بدهی، روابط نامناسب، بیماری های مختلف و…
حال که خداوند همه چیز است، می خواهی برای تو چه شکلی داشته باشد؟
ثروت باشد یا فقر؟ درمان باشد یا درد؟ عشق باشد یا نفرت؟ آسان باشد یا سخت؟
بپذیر، ایمان بیاور که هیچ محدودیتی برای این خدا نیست. بدان خدا چیزی جدا از ما نیست و درگیر هیچ قالب و واژه ای نباش.
هرچه بزرگتر فکر کنی، هرچه باورهای قدرتمند کننده تری درباره ثروت، سلامتی، روابط زیبا و… بسازی، این انرژی به شکل زیباتری وارد زندگی ات می شود و به همان میزان، نگرانی هایت را کمتر، آرامش ات را بیشتر و جهانت را زیباتر می نماید.
برای مشاهدهی سایر قسمتهای «توحید عملی» کلیک کنید.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری رابطه ی ما با انرژی ای که «خدا نامیدهایم»721MB50 دقیقه
- فایل صوتی رابطه ی ما با انرژی ای که «خدا نامیدهایم»46MB50 دقیقه
خدایا شکرت به خاطر این فایل عالی واز استاد گرامی هم خیلی خیلی سپاسگزارم ،انسان وقتی که در زمان حال حضور داره و حس اینکه از مکان و زمان عبور کرده یه حسی هستش که در تمام عمرت وقتی یاداون لحظه میوفتی به همون حس برمیگردی اون لحظه هیچ فکری وجود نداره انسان نادانسته به این خلسه فرو میره به خصوص در کودکی وقتی که با خودت تنهایی حرف میزنی…..
سلام آقای عباس علی ملک دیدگاهتون خیلی عالی بود ومن از شما خیلی ممنونم خدایا شکرت به خاطر هدایت به این کامنت هشت سال میگذره از این نظرات عالی …..
من این نکات رو یاد گرفتم
1_باور جاده موفقیت پایان دارد(خداوند در قرآن خودش همیشه از فعل مضارع استفاده میکنه ونظام هستی همواره توسعه و پیشرفت میکنه(نحن)علم از پزشکی تا فناوری روباتیک و همواره ارتقا پیدا میکنه وما انسان ها هم جزیی از این نظام هستیم پس باید همواره خودمون رو ارتقاء بدیم و پیشرفت کنیم…..
2-سن وسال یک مسله ذهنی است و ذهن به وسیله اون میخواد محدودیتهایی رو تزریق کنه حتی باورهای شرک آمیز هم میتونه بیاره در قرآن در کهن سالی به حضرت زکریا وساره فرزند عنایت میکنه …3_مشحص نکردن هدف بعدی (این مورد درسهای زیادی داشت و مثال دوستتون واقعات جالب بود)
4_هدف بزرگ انتخاب کردن خیلی مهمه :ممنون از این نکته بزرگ ، با بزرگ انتخاب کردن هدف مسایل کوچک خودبه خود حل میشن مثلاً کسی استقلال مالی میخواد خود به خودمسله خرید ماشینش حل میشه مگر ترمز خاصی در مورد اون وسیله داشته باشه