ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 4

درود

روز صد و نود و هفتم از تحول روز شمار زندگی من

سپاسگزارم از استاد عزیز

وقتی که یک تغییری در زندگیتون اتفاق می افته چه واکنشی دارید ؟ آیا مقاومت میکنید یا اون رو یه فرصت برای پیشرفت می دونید؟

من همیشه از تغییر لذت می‌بردم، چه در کودکی

چه در بزرگسالی

یادمه بچه که بودم مستاجر بودیم و هر چند سال محل مدرسه و‌خونمون عوض میشد و من کلی کیف میکردم چون عاشق محل جدید و مدرسه ی جدید و دوست های جدید بودم. از مسیر های جدید خوشم میومد.

حتی برای دانشگاه و ازدواج دنبال این بودم که یک شهر دیگه درس بخونم یا یه شهر دیگه ازدواج کنم.

و همینطور هم شد .

بعداز ازدواج هم هر چند سال به همسرم پیشنهاد می دادم که آپارتمان مون رو بفروشیم و یک آپارتمان جدید براساس نیازهای جدیدمون بخریم . خانواده همسرم مدام ناراحت بودند که شما با این خرید و فروش و وامهاتون کلی عقب می‌افتید از زندگی ، ولی من اصلا قبول نداشتم و حتی تا چند ماه می‌رفتیم تو فشار قسط و وام و مجبور بودیم از یک سری خریدهاموم بزنیم ، یادمه یکسال من شش ماه بود که نمی‌تونستم برای دخترم یک جفت جوراب بگیرم . اونقدر که با خرید آپارتمان جدید ، بی پول شده بودیم .اما اصلا ناراحت نبودم تازه خوشحال بودم که این آپارتمان امکاناتش از آپارتمان قبلی بیشتره…

همیشه دلم میخواست که تند تند ماشین عوض کنیم خونه عوض کنیم چون بهم ثابت شده بود که هر دفعه خونه ی جدید از خونه ی قبلی بهتره.

اما الان تو این آپارتمانی که زندگی میکنیم دیگه برنامه ای برای فروش نداریم چون شرایط جسمانی من اجازه نمیده. و دارم کم کم ذهنم رو عادت میدم که همینجا خوبه اما اون گوشه های ذهنم همیشه میاد که مگه میشه ما همیشه اینجا زندگی کنیم یعنی ذهنم نمی‌خواد قبول کنه یعنی اگر تو این دوسال شرایط جسمی من اینجوری نمیشد تا باحال یه برنامه ای جور میکردم که بریم یک خونه‌ی جدید.

استاد تو آموزشها نگفتید که آیا اتفاقی که برای جسمم افتاده،اون هم شامل تغییرات جهان هست یا نه ؟ یعنی باید به اون ذهنیت بهش نگاه کنم که خداوند این تغییر رو در زندگی من ایجاد کرده و حتما خیر و برکتی توش هست ؟!!

در رابطه با این سوال که کجاها در مقابل تغییرات مقاومت نشون دادم ، می‌دونم که گاهی ترسیدم از تغییر یه چیزی ، شاید توی روابط عاطفی با همسرم بوده که خیلی رفتارهاش تغییر کرده و باعث ترس من شده و نتونستم اون تغییر رو بپذیرم ولی بعدش کم کم بهش عادت کردم شاید… این نکته واسم روشن شد که آدم ها هم مثل جهان در حال تغییر هستند یعنی همسر من اون آدمی نیست که من هفده سال پیش باهاش ازدواج کردم ، یا خودم اون آدم هفده سال پیش برای همسرم نیستم .

ایجاد تغییرات آگاهانه برای شخص خودم :

دقیقا من آدمی‌ بودم که هنرستان برنامه نویسی کامپیوتر خوندم و در عین ناباوری با اینکه شاگرد اول کلاس بودم سال اول کنکور ندادم و خواستم بازار کار رو تجربه کنم و کسب در آمد کنم .

جوری این عمل ریسک بالایی داشت که هیچ کدوم از همکلاسی هام این کار رو نکردند و معلم هام همه افسوس خوردند که اگر همون سال شرکت میکردم با رتبه ی بالا قبول میشدم.

و درست یکسال بعد از تجربه ی کار وسط یک کاری بودم که یهو تصمیم گرفتم کنکور شرکت کنم یعنی اصلا برام مهم نبود که خب کارم چی میشه اگر قبول نشم چی ؟ یه خوشحالی داشت واسم که من با دیپلم رفتم و کار کردن در بیرون رو تجربه کردم.پول پس انداز کردم .

بعد از شرکت در کنکور با توجه به فاصله ای که از درس داشتم قبول نشدم و بلافاصله کنکور روانشناسی شرکت کردم که اصلا مرتبط با رشته‌ی من نبود اما علاقه مند بودم و قبول هم نشدم و بالاخره برنامه نویسی کامپیوتر آزاد قبول شدم.

اما اینکه تو زندگی آدم موفقی نشدم چون شخصت تنبلی داشتم یعنی از ریسک کردن و تغییر کردن اصلا ترس نداشتم اما نداشتن یه برنامه مناسب و تنبلی نمیزاشت من رشد کنم.

برنامه من برای تغییرات در وضعیت جسمانی و روحی خودم هست در این سایت بهشتی ، امروز صبح جمعه من نوبت ام آر آی داشتم و تو‌ ذهنم این اومد که من باید امروز صبح جمعه برای رفتن به ارتفاعات و کوه برنامه داشتم نه برای عکسبرداری.

نمی‌دونم این تغییری که ناخودآگاه در زندگی من رخ داد چه خیرتی داره ، این رو نتونستم هنوز بپذیرم اما خدا می‌دونه و بس

در کل شخصیتی هستم که از تغییرات استقبال میکنم اما این رو هم منکر نمیشم که گاهی بعضی جاها خیلی ریز در مقابل تغییرات مقاومت نشون دادم‌.

و اینکه در نیمه ی دوم زندگیم خیلی دنبال تغییرات آگاهانه برای شخص خودم نبودم یعنی تنبلی و کمال گرایی و عدم اعتماد بنفس باعث می‌شد که بچه داری و خونه داری رو بهونه کنم و یک روند رو به سقوط رو داشته باشم. چون طبق قانون ،جهان در حال تغییره ، و اگر تغییر کنیم صعود میکنیم به مدار بالاتر و اگر تغییر نکنیم سقوط میکنیم یه مدار پایینتر .