ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

اگه کسی توی اطرافیانم به موفقیت برسه در چند حالت من به هم میریزم و ناراحت می شم :

اول اینکه : اون آدم با تلاش کم تر از من و شرایط بهتری و آسونتری به نتیجه رسیده باشه

گاهی فکر میکنم چون تلاش بقیه به اندازه من نبوده باید موفقیتشون هم کمتر باشه ، اگه با تلاش کمتر موفق تر بشن ، میگم چرا برا اون میشه برای من نمیشه

( مثلا من خودم رو میبینم دارم رو باورهام کار میکنم خیلی خوب ، به الهاماتم هم عمل میکنم خیلی خوب ، بعد یکی رو میبینم که اصلا تعهدی روی کار کردن رو خودش نداره ، مثلا کنترل ورودی هاش ، توجه به نکات مثبت و… اما موفقیت هاش بیشتره )

دوم اینکه : موفقیت اون در زمینه ای باشه که من دارم تو اون زمینه تلاش می کنم و من موفق نشدم هنوز ولی اون موفق شده

سوم اینکه : از من مشورت گرفته باشه و من بهش گفته باشم باید اینطور فکر کنی یا این کار رو بکنی و بعد اون انجام داده باشه و به نتیجه رسیده باشه ، ولی خودم اون کار رو انجام داده باشم و نشده

یا اینکه مثلا :

گاهی وقت ها من یه موفقیتی بدست آوردم ، بعد یه نفر تو اون زمینه از من کمک میخواد ، بعد من میام تمام جزء جزء موفقیت هام و افکارم رو و کارهایی رو که کردم رو بهش با جزئیات توضیح میدم

اون آدم اون کار رو میکنه و موفق تر هم میشه و موفقیت های بیشتری هم جاهای دیگه بدست میاره

اما بعد فهمیدم خود اون آدم اینطور نیست یعنی از آدم ها استفاده می کنه ولی اگه کسی بهش احتیاج داشته باشه کمک نمیکنه .

بعد اینجا هم تو ذهنم میاد که این آدم چون رفتارش درست نیست پس موفق نباید بشه ، چرا موفق شده

چهارم اینکه : بدونم من رو باهاش مقایسه می کنن و مستقیم و غیر مستقیم تیکه می ندازن بهم یا دیگه به من توجه نمی کنن . مثلا در مورد این بهم بگن این همه درس خوندی ، این همه برای اهدافت کارهای مختلف کردی چی شد هیچی .فلانی با تلاش کمتر و کار آسونتر نتیجه گرفته اونوقت تو هیچی . یه عمره داری تلاش می کنی هنوز هیچ کاری تو زندگیت نکردی تو این سن و سالت ( به صورت مستقیم و غیر مستقیم )

کلا اگر هم من موفق شده باشم ولی یکی موفقیت بیشتری از من بدست آورده باشه ، احساس می کنم دیگه من و نتیجه ام ارزشی نداریم و از خودم ناامید می شم . فکر می کنم چون اون موفق تر شده ، کارش بزرگ تر و ارزشمند تر بوده پس حتما خودش هم ارزشمند تره از من

پنجم اینکه : اگه از کسی خوشم نیاد به هر دلیلی دوستم ندارم موفقیتش رو ببینم ، البته ناراحتی و بدبختیش رو هم اصلا دوست ندارم ببینم ، هیچ آدمی رو دوست ندارم ناراحتی و بدبختیش رو ببینم ، اما اگه ناراحتم کرده باشه و باهام بدرفتاری و بی احترامی کرده باشه ، و بعد موفق بشه من خوشحال نمی شم . چون دوست ندارم کسی بهش توجه کنه یا ازش تعریف کنه . چون می گم این آدم خوبی نیست پس نباید موفق هم بشه .

استاد اگر من درباره مسیری که کسی به موفقیت رسیده چیزی ندونم چطور باید ازش درس بگیرم ؟

توی اطرافیانمونه ولی فقط میدونم چه نتایجی گرفته . راجع به چطوریش اصلا چیزی نمی دونم