ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

سلام خدمت استاد عزیزم

اولش یک نکته که از اول حرفتون شنیدمو میگم، این که باور کنیم «اتفاقاتمون توسط باور هامون رقم می خورن» و همچنین باور کنیم که «خودمون میتونیم باورهامون رو تغییر بدیم»

یک وقتایی هست که یک اتفاق منفی برامون میوفته و ما میدونیم که توسط باورهامون رقم خورده اما بازم احساسمون بده؛

ریشه این احساس بد اینه که ایمان نداریم که میتونیم باورامونو با ارده خودمون تغییر بدیم.

یکسری از وقتا با تلاش اندک سعی کردیم ورودی مناسب بدیم به خودمون ولی اگه یکم تحت فشار قرارمون بدن همون شخصیت قبلی درمیاد، بعد میگیم من که روی باورام کار کردم و در ناخودآگاه این تفسیر میشه که خب تو در تغییر باورهات ناتوانی، یا این تغییر اینقدر سخته که باید پدرت دربیاد؛ اما این کار صبر و استقامت و کنترل ورودی میخواد؛

پس تمام اتفاقات زندگیمان به واسطه باورهایمان رقم می خورد و تمام باورهایمان بواسطه افکارمان؛

پس من میتونم در هر لحظه که اراده کنم شروع به تغییر باورهام کنم.

و پاسخ به سوال:

جدیدا خیلی ویدیو های لیست باورهای ثروت سازو می بینم و به همین دلیل هروقت یک موفقیت از دیگران رو می بینم، اولش ناخودآگاه احساس بدی بهم میده چون همیشه فکر می کردم زندگی زمین مسابقه هست و من باید توش اول باشم، و به همین دلیل هنوز اون احساس رقابت توی موفقیت بهم دست میده، اما آگاهانه سریع به خودم میگم اگه این تونسته به این موفقیت برسه، منم میتونم، یعنی داشتن این خواسته اینقدر بدیهی شده که مثلا یکی از دوستانم به اون خواسته رسیده پس منم میتونم به این خواسته برسم، اینجوری خودمو به احساس نسبتا خوبی میروسنم.

و این باز هم خیلی نسبت به قبل بهتر شده چون قبل از آشنایی با قانون، میومدم کلی حسرت می خوردم که فلانیو ببین به چه چیزایی رسیده اما من کجا هستم؟ هنوز همون شرایط پارسال، با این که من هزاران برابر اون تلاش کردم و بهش نرسیدم، اون با خیال راحت بهش رسید (که این هم بازتاب قانونه که با زجر و رنج به چیزی نمی رسی)، و کلی خودمو سرزنش می کردم اما الان میگم اگه این موفقیت برای یکی از نزدیکانت افتاده یعنی توهم نزدیک اون فرکانس موفقیت هستی.

تمرین:

راجع به تمرین من همه این مواردو توی دفترم نوشتم اما میخوام ویژگی هایی که این افراد داشتن رو بنویسم؛

یکی از دوستانم هر سال موبایل و لپ تاپ و وسایل الکتریکی جدید میخره؛ افکاری که توی ذهن من میچرخه هنگام این لحظات اینه که ببین جهان به چه آدمایی هدیه میده، من با این که کلی کار فیزیکی کردم و از لحاظ کاربری که از اون وسایل دارم هزاران برابر بیشتر نیاز دارم به این وسایل و سخت افزار، اما جهان به فردی که نیازش یک وبگردی ساده و فیلم دیدنه چه وسایلی میده، من خیلی خوب میتونم احساس و تصویری که ذهنم هنگام موفقیت یا حتی شنیدن جملات موفقیت آمیز ببینم، وقتی که درمورد یک موفقیت صحبت میشه، آگاهانه میگم من میرسم بهش و همه چیز دست خودمه اما پترنی که توی ذهنم تکرار میشه، فرکانس عدم لیاقته، ذهنم گذشته سخت و شرایط ناجورمو به یادم میاره و این شرایطو ربط میده به خودم و میگه تو آدم بی ارزشی هستی، تو آدم فقیری هستی، تو آدم بدبختی هستی، همه اینا به صورت ناخودآگاه میاد تو ذهنم و یجورایی احساس لیاقتو ازم می گیره

به همین صورت اگه یک فردی به موفقیتی برسه، من حس می کنم که در درونم یچیز میگه اون از تو لیاقتش خیلی بیشتر بوده یا بهتر بگم اون خیلی از من ارزشمند تره؛

به همین صورت اگه به شخصیت دوستم نگاه کنم، این احساس لیاقت و راحت صحبت کردن درمورد موفقیت رو در اون می بینم، یعنی اون برای خودش خیلی ارزش قائله

یکی دیگه از ویژگی های شخصیتی این دوستم اینه که خیلی وابسته نیست به خواسته هاش، اصلا بی خیاله راجع به این چیزا ولی من وابستم به خواسته هام و وقتی یک پولی قراره توی حسابم بیاد، هزاران برنامه و تصورات براش می چینم که یجورایی بهش وابسته میشم، و دقیقا این لحظاته که اون خواسته ازم دور میشه، حالا اگه قرارداده، اون قرارداد فسخ میشه، اگه یک سفر هست، اون سفر کنسل میشه و…

یکی دیگه از دوستام هم دقیقا به همین موفقیت ها رسیده، یعنی تجهیزات سخت افزاری قوی داره درصورتی که ته استفادش از اون تجهیزات وب گردیه و اگه شخصیت این دوستمو بررسی کنید، به این نتیجه میرسید که خیلی با اعتماد به نفسه، همیشه از موفقیت هاش صحبت می کنه ولی من اگه بخوام این کارو انجام بدم به خودم میگم که تو مغروری، نباید از موفقیت هات صحبت کنی، اگه صحبت کنی همه مسخرت می کنن و…

مثلا این دوست من با یک برنامه بازی ساز که خیلی آماده و بدون کد نویسی میتونی یک بازی بسازی، یک بازی ساده ساخته بود که حتی تصاویر درون بازی رو هم تغییر نداده بود خلاصه 4 تا دکمه نکست زده بود تا فایل بازیو تحویل بگیره، بعدش اینو اونقدر نشر داده بود و گفته بود و همه میگفتن بابا تو چه آدم خفنی هستی ولی من خودم با این که برنامه نویس و طراح گرافیکم و سیستمم پر شده از پروژه های خفن، حتی یک دونشو هم برای کسی نفرستادم تا مبادا فکر کنن من آدمیم که مغرورم یا هرچی

اینجا فرق من و اون مشخص میشه، اون برای کوچکترین و بدیهی ترین موفقیت هاش میاد و کنفرانس میره و در مقابل همه مردم تحسینش می کنن ولی من حتی جرئت اینو ندارم که یک پروژه خیلی خفنو که خودم همش رو نوشتم، برای یک نفر بفرستم

خیلی جالبه برای تمرین چندتا از نمونه کارامو برای دوستام فرستادم اما بازم همون باور که اونا فکر می کنن تو مغروری توی ذهنم بود و این باعث شد تا توجه خاصی نکنه به اون پروژه ولی دوستم بدون این که اصلا نظر دیگران براش مهم باشه، همیشه از موفقیت هاش صحبت می کنه.

پس:

-وابسته نباش، فقط لذت ببر از کارت و هیچوقت برای بیشتر پاداش گرفتن و رسیدن به یک خواسته ای زجر نکش

-تو لایق هر موفقیتی هستی و اگه بهش نرسیدی، یعنی خودتو لایق اون نمیدونی، لیاقت با نیاز فرق داره و همیچ ربطی به همدیگه ندارن، تو حتی اگه هیچ نیازی به وسیله ای نداشته باشی ولی اونو بخوای، لایق داشتن اونی پس لیاقتو با نیاز قاتی نکن

-موفقیت های تو همیشه میتونه برای دیگران جذاب باشه و اونی که مسخرت می کنه، شخصیت ضعیفی داره ولی اگه نظر دیگران برات مهم نباشه و فقط برای این که به خودت بگی من با اعتماد به نفسم و موفقیت هام برای دیگران تحسین برانگیزه، بری و با اعتماد به نفس درمورد کوچکترین موفقیت هات صحبت کنی، اونوقته که میتونی به موفقیت های بالاتر برسی

همه چیزایی که بالا نوشتم، بازتاب صادقانه ای از افکارم بود که خودکار از ذهنم به کیبورد میومد و خودم همین الان فهمیدم که مشکلم کجاست و یجورایی صحبت افکارم با خودم بود.

استاد ممنونم ازت

همین الان کلی چیز یاد گرفتم و مطمئنم دوستانم هم اینجور مشکلاتو دارن و اگه این برنامه ادامه دار باشه خیلی خوب میتونیم ترمزهامونو بشناسیم.

خداروشکر