ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

به نام خدای مهربان و دوست داشتنی

سلام و خدا قوت به استادان جان

خدا رو سپاسگزارم که موجبات هدایت ویژه و آسان ما بندگان رو در این سایت زیبا فراهم آورده و سپاس فراوان از عوامل برپایی این مکان و دوستان عزیزم که با همکاری فوق العاده شأن موجب تداوم این آموزش های گرانبها میشوند

خدایا شکرت

استاد جان من دلم میخواست پرواز کنم وقتی گفتید قراره دوره ای بنام خود شناسی برگزار کنید و خدارو شکر کردم که مقداری پول دارم بقیه اش هم تا عید جمع میشه و انشالله جزع اولین نفراتی میشم که تو آموزشش شرکت میکنم چون هنوز یکماه نشده دنبال سوالاتی بودم تا خودمم رو بیشتر بشناسم خیلی خودم ویژگی هام و نوع احساسم، نوع واکنش رو نسبت به بعضی مسائل نمیدونم چیه.گاهی اوقات نسبت به چیزی ناراحت میشم و از اونجایی که احساس خیلی مهم است دلیلش رو از خودم میپرسم میگم چرا ناراحت شدم و واقعا جوابی ندارم نمیدونم چرااااا

استاد جان همین دو سه روز پیش داشتم فکر میکردم در مورد خواهر برادرانم

میگفتم آخه ما که تقریبا تو یه شرایط بزرگ شدیم زیر دست یه پدر مادر چرا زندگی اونا بهتر از منه چی باعث این همه اختلاف فکری و اختلاف نتیجه شده

و باز به در بسته می‌خوردم و واقعا جوابی نداشتم

تا اینکه دیروز ،جمعه این فایل ارزشمند رو شنیدم و از ظهر دیروز تا الان ،صبح شنبه دارم فکر میکنم در موردش

میدونی استاد با عزتم استاد عشقم استاد با صفایم هم خودتو هم پدر و مادرتو دعا کردم حداقل یه گره باز شد یه گره کور که دقیقا همون دری که وعده داده بودید باز شد با کمک شما

یک دفعه صحنه اش اومد جلو چشمام

استاد جان مادر ما، 6تا خواهر برادریم و من دختر دوم و بچه دوم خانواده، مادر ما بددهن و بد بیراه گوی درجه یک که هر موقع من و خواهر بزرگم کارای خونه رو انجام نمی‌دادیم حسابی فحش و نفرین اونم چی… خلاصه اینکه من خیلی احساسم درگیر میشد خیلی به خودم میگرفتم ناراحت میشدم ولی خواهر بزرگم اصلا و ابدا ،عین خیالشم نبود و الان اون زندگی و رابطه عالی رو داره تجربه می‌کنه که من حسرتشو میخورم و تازه فهمیدم که من آدم خیلی احساساتی هستم

حالا استاد جان می‌خوام به سوالاتی تو دوره خودشناسی پاسخ بدید

اینکه چرا تمام حرفها و بدبیراه گفتنای مامانم رو با تک تک سلولهام می‌پذیرفتم ولی خواهرم نه با اینکه رابطه اون با مامانم خیلی نزدیک تره میخام بگم به دوست داشتن نیست

چرا من آنقدر احساسم درگیر شد و نتیجه اینکه 20 سال زندگی …و فقر و …رو تجربه کردم چرااااا

و جالب اینجا که خودم فکر میکردم من آدم احساساتی نیستم من خیلی منطقی ام

و و و و …

حالا بریم سراغ تمرین این قسمت

از موفقیت دیگران خوشحال میشم اصلا یه شوق و شعفی تو وجودم مثل آب شدن قند تو دل، ی شیرینی خاصی داره و در مورد افراد درجه دو اینطور بود در مورد همین خواهر برادرام هم از وقتی شاگرد شمام حسادتم خیلی خیلی کم شده وقتی می‌شنوم یه چیزی خریدن اول میگم خوش بحالش بعد میگم خداروشکر منم اگه بخوام میتونم بهش برسم

چون موفقیت دو خواهر و سه برادرم رو تو زمینه مالی میبینم و از نظر روابط هم دو خواهرم خیلی بهتر از من هستن انگار شوهرای اونها با قانون آشنان آنقدر که درست عمل میکنن،چیزی که من ندارم

یعنی خدا رو شکر تو زمینه سلامتی من اول از همه ام سالم سالم خداروشکر

ولی تو روابط دو تا خواهرا بهتر از من

و تو زمینه مالی هر 5تاشون خیلی بهتر از من.

موفقیت اونها الهام بخش من نمی شود چون فکر میکردم من که خانه دارم شغلی ندارم اونها شاغلن رفتن سر کار من همه این نداریها رو تقصیر همسرم می انداختم و به چشم یه آدم بی عرضه و بی عقل بهش نگاه میکردم وااااای خدایا منو ببخش

منو به احساس ناتوانی می رسوند و احساس خشم میکردم و بعد برای اینکه آروم بشم میگفتم تقصیر شوهرمه که نمیزاره برم سر کار و خودشم عرضه پول درآوردن نداره و این حس بد بینمون بوده و هست وااااای خدایا منو ببخش

پس شد

دو تا خواهرانم تو کار عالی تو رابطه عالی و احساس من حسادت و دنبال مقصر گشتن

والا نمیدونم از چه زاویه ای باید نگاه کنم تا الهام بخش من باشه

الان به ذهنم اومد که اونها بعد از اتمام درسشون بفکر کار بودن و کسب ثروت ولی من ازدواج کردم و بچه دار شدم و همسر گلمم هی تو مخم میکرد که ثروت همه چی نیست آنقدر پولکی نباش بیا بفرما آخرشم بعد از 20 سال ما مستاجر و همه اونها خداروشکر صاحب خونه ان

درس‌هایی که میتونم بگیرم اینه که من باید خودمو بشناسم باید مسئله رو ریشه ای حل کنم باید بدونم علاقه ام تو چه زمینه ای دیر نیست دنیا هنوز فرصت و موقعیت اش رو برام فراهم می‌کنه فقط من باید تو مسیر باشم

استاد جان من هیچی از خودم و احساساتم نمیدونم با اینکه دوره شیوه حل مسائل هم دارم ولی اونجا هم گیر کردم و نتونستم قشنگ کنکاش کنم تا این حد ضعیف

منتظر جلسات بعدی هستم با عشق