ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

سلام به استاد عزیزم و بچه های گل سایت.

اول از همه استاد از شما ممنونم بخاطر این فایل های ارزشمندی که آماده میکنین برای اینکه ما بیشتر و بیشتر خودمونو بشناسیم و بتونیم نتایج بزرگتری تو زندگیمون بگیریم.‌

استاد چی بگم که تو این روزا هرچقدر که جلوتر میرم خلاء احساس لیاقت رو بیشتر تو وجود خودم حس میکنم. انگار که این آلارمش بلندتر وبلدتر صدا میکنه. هر اتفاقی که داره میفته و هر فایلی که از شما میبینم، هر تمرینی که انجام میدم یه سرش میخوره به همین احساس لیاقت. به قول شما همه عوامل موفقیت یه کفه ترازو باشه و عزت نفس یه کفه دیگه، عزت نفس سنگین تره و تاثیر گذارتر واسه رسیدن به موفقیت.

خب بریم سراغ تمرین این فایل

من با شنیدن خبر ازدواج یکی از نزدیکترین دوستام درسته که اولش خوشحال شدم براش و حس خوبی هم گرفتم ولی بعدش همش این نجواها بود که خب تو چیکار کردی؟ تو هنوزم داری درجا میزنی، هنوزم به جایی نرسیدی و…

استاد کلا توی این خط ها نیستم که فلانی اگه به جایی رسید اگه پولدار شد اگه شغل خوبی گیرش اومد و… شانسی بوده و پارتی داشته و باباش کمکش کرده و اینا. البته ذهن که همیشه کارشو میکنه و میخواد ربطش بده به اینجور چیزا ولی خب خیلی سریع حواسم هس و قانونو واسه خودم یادآوری میکنم. هرچی مثال الان تو ذهنم میاد و اتفاقات رو که مرور میکنم میبینم حس بد من از موفقیت بقیه فقط برمیگرده به مقایسه خودم با اونا. و به قول شما حس بی ارضگی و حس جا موندن بهم دست میده‌. ( که خب میرسم بازم به همین احساس لیاقت و ارزشمندی ). چون از بچگی این لیاقته همیشه با مقایسه کردن و برتر بودن از بقیه توی درس و ورزش و…بهم داده شده و این تو ذهنم حک شده که بهتر بودن از بقیه یعنی حس لیاقت و ارزشمندی بیشتر . واسه همینه که وقتی میبینم یکی به یه جایی رسیده من افسرده میشم، ناامید میشم، توفکر میرم که هیچ کاری نکردم هنوز، پس کی نوبت من میشه و … . انگار که کل زندگیم شده مقایسه زندگی خودم با بقیه. و خب این حس ناتوانی و جا موندنه کار خودشو میکنه و حس لیاقتت بیشتر تخریب میشه و باقی ماجرا.

جالب اینجاس که موفقیتشون رو میخوام یه جورایی کوچیک جلوه بدم واسه خودم که اون حس تخریبه کمتر شه تو وجودم. مثلا توی همین مثال ازدواج، دیدم که خب طرف ده جور وام گرفته و قرض از این و اون و فروختن ماشین و فلان. به خودم میگم خب که چی؟ این موفقیته آخه؟

حالا درسته که مسیرش مسیر درستی نیست ولی اینکه من دارم موفقیت و کارای بقیه رو اینطوری نگاه میکنم که خب به جایی نرسیدن که، این که چیزی نیس و فلان، ریشه اش اینه که میخوام نبینم که جا موندم‌.

مثال دیگه اینکه وقتی این مصاحبه های خیابونی رو میبینم که مثلا از طرف درآمدشونو میپرسن و موجودی حسابشون رو، و اکثرا همون درآمد پایین رو دارن من بیشتر این حسو دارم که خب بابا همه مثل همیم، همه توی یه نقطه ایم ، اوکیه. ولی به محض اینکه یه نفر درآمد بالا داره و موجودی زیاد، یهو دوباره همون حسه‌. که اه نگااااه، طرف کوچیکتر از منه یا همسن منه و فلان قدر داره.

حالا برنامم هس که خیلی زود دوره احساس لیاقت رو بخرم و این درخت هرز ( مقایسه کردن و گره زدن حس لیاقت به عوامل بیرونی و حرف و نظر و تایید و به به و چه چه بقیه )رو شروع کنم به بریدن. و سرم فقط تو زندگی خودم باشه و از موفقیت بقیه انگیزه ی شدن رو بگیرم‌.

استاد نمیدونین چققققدر قدردان زحماتتون هستم و از ته دل دوستتون دارم. همچنین ممنونم از بچه های سایت که با کامنتاشون الگو میدن بهم.

در پناه خدا سالم و سربلند وموفق باشین️