ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

سلام به استاد عزیزم و خانم شایسته عزیز

درباره جواب این سوال از صبح دارم به گذشته فکر میکنم که بتونم با واقعیت و شفاف جواب بدم ، تا جایی که یادم میاد تحسین کردم موفقیت آدم هارو با اینکه پدرم و اطرافیان چنین خصوصیتی ندارن و موفقیت دیگران رو به سخره میگیرن به هرنحوی

و چون خودمم از بچگی هروقت نمره خوبی میگرفتم بهم میگفتن بهت کیلویی نمره دادن وگرنه تو درس خون نیستی. کلاس اول راهنمایی بخاطر مقام اول مسابقات علمی از آموزش و پرورش اومدن مدرسه و جشن گرفتن و بهم انگشتر طلا دادن اما مامانم بهم گفت تو کاری نکردی ! و حسادت معلمها و دوستانم رو که مستقیم بهم ابراز میکردن رو تجربه کردم.

ازین جهت تحسین کردن موفقیت آدمها برام دوتا جنبه داره

چون هنوزم که هنوزه این تفکرات ادامه داره تو خانواده و تو نگاه اول حس حسادت رو میبینم با شنیدن و دیدن موفقیت‌هام .و بعد همون موفقیت ها میشه سرکوفت مثلا چرا اینقدر کتاب میخونی چی رو میخای ثابت کنی!! چرا به تغذیه ات اهمیت میدی و خودت رو از بقیه جدا میکنی با اینکار!! چرا باشگاه و پیاده روی میری از حق بچه هات میزنی؟!

با این حال من تو نگاهم به موفقیت نزدیکانم حسادت نیست، میفهمم که طرف زحمت کشیده و همت بخرج داده و همیشه نگاه تحسین آمیزبه کار و موفقیتش دارم اما بخاطر بازخوردی که قبلا بخاطر خودم ازش گرفتم و خوشحالیشو ندیدم شاید منم خیلی ابراز نکنم و نادیده بگیرم تا جبران کنم،

اما در وجه دیگه یادمه قبل از آشنایی با شماهم و قبل از اینکه دیدگاهم تغییر کنه و آگاهانه تحسین کنم وقتی خواهر همسرم مهاجرت کرد همسرم خیلی نگاه منتقدانه ای داشت ولی من باهاش صحبت کردم و جوری خواهرش رو تحسین کردم که دیگه نتونست مقاومت کنه و باعث غرور و افتخارش شد در نهایت.

با اینکه فکر میکردم تحسین من بی غرض بوده اما شاید ازین جهت بوده که فکر میکردم خیلی از من بهتر و توانمند تره چیزی که بعدا خلافش رو فهمیدم بخاطر همین نگاه تحسین به موفقیتش بهتر شد از نطر خودم

نقطه ضعف من برای موفقیت های خودمه که همچنان دیگران نادیده میگیرن احتمالا تو ذهن خودمم ارزشمند نیستن بخاطر باورهای گذشته ، میدونم باید روی دوره احساس لیاقت کار کنم ، اتفاقا موضوع این فایل دقیقا انگار جواب درخواست من از خدا بود عجیب منو بفکر فرو برد

توی الگو گرفتن از موفقیت های نزدیکان و اطرافیان هم میتونم علت رو تشخیص بدم به لطف آگاهی از قوانین اینکارو میتونم انجام بدم.

اما درباره مقایسه نمیشه کتمان کنم که یکم ذهنم میره سمت مقایسه ، و با خودم میگم اره خیلی بهتر از منه و حسم بد میشه. اما جالبه که بعدش وقتی میخام با منطق با ذهنم صحبت کنم که بتونم ازین حس بد رها بشم میبینم من چقدر بهتر عمل کردم و نمونه های موفقی داشتم که هرگز ازش صحبت نکردم و به چشمم نیومده و کسی هم طبق معمول تعریفی نکرده! بخاطر همین هم ممکنه حس خود سرزنشگری رو هم تجربه کنم و احتمالا احساس بی لیاقتی.

در لحظه کارها و موفقیت های خوب خودم یادم نمیاد و این تحسین کردنم گاهی از روی قدرت و احساس خوب و گاهی بخاطر بهتر دونستن اون آدمها از خودم.

اما حس حسادتم زیاد نیست و علاقه مندم که دیگران رو تحسین کنم و خوبی هاشونو بهشون بازخورد بدم و ازشون تعریف کنم تو انگیزه دادن به آدمها کم و بیش خوب عمل میکنم .

تشکر و سپاس فراوان بابت این سری از آگاهی ها

و خداروشکر که تونستم همراه باشم و تو مسیر رشد استفاده کنم از نکات عالی و آموزش های به موقع شما