ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

سلام استاد عباس منش و خانم شایسته وقت به خیر

وقتی به این سوال داشتم فکر می کردم و مثال های موفقیت اطرافیان رو در ذهنم مرور می کردم ، می دیدم که حس خاصی به موفقیت اونها نداشتم و یکجورایی خنثی بود حسم ، و گفتم چرا من نباید حس خوب و خوشحالی داشته باشم از اینکه مثلا فلانی به این موفقیت رسیده ، تا خدا متوجهم کرد که آقا من اصلا به افراد موفق {{{توجه}}} نمی کنم!!

من اصلا به افراد پولدار توجه نمی کنم ، میگم خوب پولداره دیگه ، خوب به فلان نتیجه رسیده دیگه ، خب که چی!!!

عوضش چیکار می کردم؟

عوضش همیشه توجهم روی افراد ضعیف بوده و هست ، توجهم روی افراد فقیر بوده و هست ، به افراد فقیر به افراد ضعیف بیشتر توجه می کنم تا افراد قوی و ثروتمند!!

اصلا افراد قوی و ثروتمند رو حساب نمیکردم!

من به خاطر اخلاق مهربونی که دارم اکثرا به افراد در خیابان در هرجایی سلام می کنم و توجه می کنم با این سلام دادنم ، نگاه کردم دیدم آقا من فقط به افرادی که ظاهر فقیرانه ای دارن ، ظاهر خیلی زحمت کشی دارن ، ظاهری دارن که بهشون ظلم شده و حقشون نیست که جاشون اینجا باشه ، به این دست از افراد توجه می کردم و سلام می دادم!!!

اما اگر فردی رو می دیدم که تیپ مناسبی داره ، یا از یک ماشین مدل بالا و باظاهری مناسب و آراسته پیاده میشه توجه ای نمی کردم و سلام نمی دادم!!!

خلاصه اینکه توجهم روی افراد ضعیف و فقیر بوده تا به الان ، برعکس داشتم عمل می کردم و اصلا نمی دونستم که دارم این کار رو انجام میدم ، و نمی دونستم با این کارم دارم فقیرپروری و ضعیف پروری می کنم ، حالم خوب بود از این کاری که انجام میدادم و این ها به نظرم به خاطر باورهای مذهبی ایی بود که دارم ، توجه به فقرا توجه به مظلومین ، و من همیشه انتخاب می کردم که با یک فردی که ظاهر فقیرانه و سطح پایین داره و ضعیفه و انضباط شخصی نداره معاشرت کنم تا فردی که قویه و ثروتمنده و انضباط شخصی قوی ایی داره ، اصلا اون دسته از افراد قوی رو بهش محل نمی ذاشتم و بی توجه بودم بهشون!

به قول قرآن عامدانه تکذیبشون می کردم و هدایت میشدم به افرادی از همین دست!

وقتی نگاهی به دوستان اطرافم انداختم دیدم ، اکثرا به همین صورت هستند ، وضع مالی خوبی ندارن ، انضباط شخصی ندارن ، اراده قوی ایی ندارن…

اصلا بُهت زده شدم که متوجه چنین داستانی شدم ، و خدا رو شکر بابت وجود شما

و از الان به بعد تصمیم گرفتم که فقط به افرادی که ظاهر خوب و پولدارگونه و ثروتمندگونه ایی دارند ، افرادی که انضباط شخصی قوی و محکمی دارند توجه کنم ، تا هم خودم مثل آنها قوی و محکم باشم و هم از آن دست افراد در حیطه ی دوستانم باشند.

حالا متوجه می شوم که چقدر اراده داشتن برایم سخت و دشوار بود!

هر زمان که روی تصمیمی بودم و اراده به خرج داده بودم ، با فلان دوست نزدیکم که انضباط شخصی نداشت قوی نبود بی اراده بود ، میرفتم بیرون یک دوری بزنم ، کلا من هم بی اراده میشدم! با اینکه دوست صمیمیم بود و هست اما نمی فهمیدم که از کجا دارم این ضربه را می خورم و همش به خودم می گفتم مشکل اراده من از کجاست.

اینکه می گن هم نشین تاثیر میذاره روی آدم ، درستیش رو اینجا در داستان خودم قشنگ درک کردم.

خدایا از تمامی ضعیف پروری ها و گدا پروری ها توبه می کنم و ازشما عذرخواهم ، ممنونم ازت که من رو متوجه کردی.

استاد عباس منش از شما هم ممنونم و خدا خیرتون بده ، چقدر عاالی شد که من متوجه ی این داستان شدم!

اصلا بهش توجه ی نداشتم که چرا موفقیت فلانی برام مهم نیست انگار نه انگار ، رد میشدم ازش ، می گذشتم ازش.

اصلا برام انگیزه ای ایجاد نمی کرد ، اصلا نمی گفتم حالا که این تونسته من هم میتونم پس! تا انگیزه ای برام بشه تا با قدرت ادامه بدم!

چون اصلا این رو باور نمی کردم و هنوز هم ندارم که اگر کسی به نتیجه ای رسیده پس من هم می تونم برسم ، این باور رو من هنوز درک نکردم ! این باور هنوز برام انگیزه ای برای حرکت ایجاد نمی کنه و نمی دانم چرا!

درک نمی کنم اینکه سیستم عصبی انسان چون یکی هست ، حال که اون به این موفقیت رسیده پس من هم می تونم برسم ، چون فکر می کنم کلی عامل موثره در رسیدن فرد به موفقیت ، چون فکر می کنم شرایط اون حتما یک شرایط خاصی بوده که تونسته برسه بهش شرایط من که فرق داره با اوون و اصلا من از کجا بدونم شرایط اون چی بوده تا اون چنین شرایطی برای خودم ایجاد کنم تا به اون موفقیتی که اون رسیده من هم برسم ، همین طور که دارم برای شما توضیح میدم جالبه داره برای خودمم باز میشه که چقدر شرایط رو عامل مهمی میدونم برای رسیدن فردی به یک موفقیت!

و این به نظرم باید حل بشه که چرا شرایط رو عامل مهمی برای رسیدن فرد به یک موفقیت می دونم؟!

آیا شرایط یعنی همان عوامل بیرونی؟

اگر شرایط یعنی همان عوامل بیرونی این تناقض داره با این باور که من هستم که اتفاقات زندگی خودم رو رقم میزنم!

اگر شرایط یعنی همان عوامل بیرونی این تناقض داره با این باور که قدرت در دست من و خدای من هست ، من هستم که باتوجهاتم اتفاقات را خلق می کنم ، جهان بازتاب فرکانس های من هست!

تناقض داره عامل شرایط بیرونی با این باورها ، خدایا خودت هدایتم کن که این باور شرایط رو درست کنم و من رو از این شرک نجات بده ، ممنونم.

ممنونم استادجان.