تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۵

🟣 چطور یک موفقیت کوچک من را از مدار ترس بیرون کشید و وارد مدار آرامش و ثروت کرد؟ | روایتی واقعی از اینکه چطور «مرور موفقیتها» سکوی پرتاب موفقیتهای بعدیم شد

وقتی به گذشته م نگاه میکنم، میبینم سالها فکر میکردم اتفاقات بیرونی هستن که حال و روز زندگی مرا تعیین میکنن. تصورم این بودکه آدمهای منفی، شرایط بد، بی پولی یا اتفاقهای ناخواسته مثل مهمانهای ناخوانده ای هستن که هروقت بخوان وارد خانه م میشن. انگار من فقط تماشاچی هستم و زندگی روی صحنه خودش بازی میکنه.

اما تجربه هایم چیز دیگری به من یاد داد: وقتی روی خودت کار میکنی و تمرکرت را میگذاری روی زیباییها، نعمتها، رشد و پیشرفت، آدمهای بد وشرایط بد اصــــــــــلا به مدار تو دسترسی ندارن.

واقعا دسترسی ندارن. نه از روی شانس و نه از روی تصادف. بلکه چون تو در مداری هستی که قوانین خودش را داره. مداری که اگر در آن ثروت باشه، اجازه نمیده فقر وارد بشه. اگر آرامش باشه، تنش، توان نزدیک شدن نداره. اگرایمان واقعی باشه، شک فقط نگاهت میکنه اما به تو نمیرسه.

این حقیقت را نه از روی کتاب، نه از روی حرف دیگران، بلکه از دل یک تجربه واقعی فهمیدم؛ تجربه ای که شاید درظاهر کاهش وزن بود، اما در اصل تبدیل شد به نقطه عطف زندگی ام.

□ داستان من از یک تغییر ساده شروع شد

سالها بود که تلاش میکردم وزن کم کنم. مثل خیلیها، بارها از شنبه شروع کرده بودم و پنجشنبه ها شکست خورده بودم. اما یک روزتصمیم گرفتم نه برای دیگران، نه برای اثبات خودم، نه از روی ترس… از روی یک تصمیم آرام و درونی شروع کنم.

نه رژیم عجیب داشتم، نه برنامه سنگین. فقط یک کار را جدی انجام دادم:

هر پیشرفت کوچکم را ثبت کردم.

عددهای کوچک… نیم کیلوها… روزهایی که انگیزه ام کم بود… حتی زمانهایی که برنامه ام بهم میریخت… همه را نوشتم.

در ابتدا فکرکردم این نوشتن فقط یک کار انگیزشی ساده است. اما نتیجه اش حیرت انگیز بود. کم کم حس کردم چیزی درونم در حال تغییر است. انگار اعتمادبه نفس جدیدی در عمق وجودم روشن شد. حسی شبیه این:

«اگر تونستی در روزهایی که حال خوب نداشتی ادامه بدی… اگر تونستی میل شدیدت به خوردن را کنترل کنی… اگر تونستی بدون نتیجه فوری، ثبات داشته باشی… پس میتونی کارهای بسیار بزرگتر را هم انجام بدی.»

این کشف، زندگی مرا تکان داد. چون فهمیدم این فقط یک کاهش وزن نبود؛ یک معیار بود. معیاری که بعدها سکوی پرتاب من برای تصمیمات مالی، روابط، رشد معنوی و حتی ایمانم شد.

□ «مرور ردپا»؛ ابزاری که در روزهای سخت نجاتم داد

یکی از چیزهایی که بارها در فایلهای استاد عباسمنش شنیده بودم این بود که: «ردپاهای موفقیتت را مرور کن.» ==>> “شاید مثل یک الگوی تکرار شونده ”

و من دقیقا این کار را کردم. چرا این مرور اینقدر مهم است؟ چون مغز در روزهای سخت یک “بازی ناجوانمردانه” میکنه: تمام موفقیتهای قبلی را پاک میکنه و فقط شکستها را جلو چشمت میگذاره. اما وقتی موفقیتهایت – حتی کوچکترینشان – روی کاغذ ثبت شده باشن، این بازی دیگر جواب نمیده.

🟣 وقتی یادداشتهایم را میخواندم، به خودم میگفتم =>> «تو قبلا هم تونستی. تو قبلا هم تغییر کردی. تو قبلا هم ساختی. پس امروز هم میتونی.»

شاید این همان دلیل حیاتی است که نوشتن کامنت، ثبت مسیر و نگه داشتن نتایج در سایت عباسمنش هم اینقدر موثر است. اینها مدارک زنده موفقیت تو هستن؛ مدارکی که در روزهای سخت، ایمان تو را دوباره روشن میکنن.

□ یک موفقیت کوچک میتواند معیار تمام موفقیتهای بعدی تو بشه

اگر صادقانه بگویم، من هیچوقت فکر نمیکردم کاهش وزن بتواند زندگی مالی و معنوی من را تغییر دهد. اما شد. چرا؟

چون این تجربه یک باور مهم در من ساخت:

«من میتونم چیزی را که میخواهم بسازم.» و وقتی این باور ساخته بشه، دیگر هدفها فقط نیم قدم دور هستن. هر موفقیت، پله موفقیت بعدی میشود. هر قدم کوچک، یک سکوی پرتاب است.

آدمها دنبال فرصت، پول، شرایط بهتر یا شانس هستن. اما چیزی که زندگی را میسازد، معیار باور است ==>> ■ معیاری که از دل تجربه های واقعی به دست می آید، نه از حرف دیگران.

□ سوال مهم: سکوی پرتاب امروزت کدام است؟

🟢 حتما تو هم یک موفقیت واقعی در گذشته ت داری؛ شاید چیزی که آن زمان فکر میکردی «خیلی معمولیه»، اما امروز اگر دقیق نگاه کنی میبینی که همان اتفاق کوچک، یک نقطه عطف واقعی بوده.

■ ممکنه یادگیری یک مهارت دیجیتالی بوده؛ مثلا اولین باری که تونستی با یک نرم افزار کار کنی، یک پروژه کوچک فریلنسری بگیری، یا حتی اولین باری که جرات کردی محتوایی بسازی و منتشرش کنی.

■‌شاید موفقیتی بوده که هیچکس جزخودت به چشم ندید ؛ مثل روزی که بعد از مدتهای طولانی، جواب یک پیام سخت را با آرامش دادی، نه با عصبانیت. یا زمانی که تونستی بعد از یک دوره سخت روحی، دوباره کتاب بخونی و خودت را پیدا کنی.

■ ممکنه لحظه ای بوده که جرات کردی یک عادت بد را کنار بذاری‌ ؛ مثل شبهایی که برخلاف گذشته، گوشی را کنار گذاشتی و زود خوابیدی، یا صبحهایی که با وجود تمام بیحوصلگی، بلند شدی و پیاده روی کردی.

■ یا شاید موفقیتی معنوی بوده ؛ مثل تجربه روزی که تونستی در اوج تنشها، خودت رو بسپری به خدا و آرام بگیری… همان لحظه ای که فهمیدی وابسته به بیرون نیستی. [ خودم این تجربه رو زیاد دارم ]

مهم نیست اندازه ش چقدر بوده؛ مهم اینه که تـــــو انجامش دادی.

🪶 و همین یعنی در وجودت چیزی هست که اگردوباره فعالش کنی، میتونه تو رو به هر هدف تازه ای برسونه.

حالا کافیه از خودت بپرسی:

• از آن موفقیت چه باوری گرفتم؟

• چه توانایی ای را در خودم کشف کردم؟

• چطور میتوانم امروز برای هدف جدیدم از همان باور استفاده کنم؟

• چطور میتوانم آن تجربه را سکوی پرتاب قدم بعدی ام کنم؟

🟡 وقتی به این سوالها فکر میکنی، مدار ذهنت آرام عوض میشود. و وقتی مدار عوض شود، آدمهای بد، شرایط بد، شکها و کمبودها دیگر نــــــــــمیتوانند وارد زندگیت بشن.

چون تو در جایی ایستاده ای که آنها دستشون به تو نمیرسه. در مدار آرامش. در مدار قدرت. در مدار ایمان. در مدار ثروت.

و این حس… یکی از زیبــــــــــاترین حسهایی است که انسان میتواند تجربه کند.

~~~~~

🪶محسن ؛ که یاد گرفت یک موفقیت کوچک میتواند آغاز یک زندگی کاملا جدید باشد.

مرتبط با :

https://abasmanesh.com/fa/conversation-with-friends-17/comment-page-23/#comment-1837538