تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۵
موضوع این قسمت: چگونه دستاوردهای گذشته خود را به اهرمی برای موفقیتهای جدید تبدیل کنیم؟
این یک فایل صوتی فوقالعاده عمیق و آگاهکننده است که شنیدن آن میتواند شبیه یک «نشانهی» بزرگ در زندگی شما باشد.
در این گفتگوی صمیمانه، استاد عباس منش با دو تن از دانشجویان عزیز، حمید و مهیار، در مورد یکی از اساسیترین مفاهیم زندگی صحبت میکنند: «تغییر.» اما نه یک تغییر ساده، بلکه تفاوت حیاتی بین «تغییر از روی آگاهی» و «تغییر از روی اجبارِ درد».
این فایل فقط یک گفتگو نیست؛ یک نقشهی راه برای خروج از سردرگمی است.
موضوعات کلیدی این گفتگو
۱. هدایت چگونه رخ میدهد؟
گفتگو با داستان شگفتانگیز حمید آغاز میشود. او سالها به دنبال خدا در مکانهای اشتباه گشته و در نهایت، حضور او را در سکوت کوهستان پیدا کرده است. اما نقطهی عطف زندگی او، یک حادثهی سقوط وحشتناک با پاراگلایدر بود.
این سقوط، همان «بلایی» بود که استاد در فایلهای دیگر به آن اشاره میکنند؛ لحظهای که جهان مجبور شد به او یک شوک وارد کند تا مسیر زندگیاش را ۱۰۰ درجه تغییر دهد. اما زیباترین بخش داستان، «چگونگی هدایت» اوست. درست زمانی که حمید از خدا یک استاد واقعی طلب میکند، در دل کوهستان، با شنیدن اتفاقیِ صدای استاد از گوشی یک غریبه، مسیرش را پیدا میکند.
درسی که میآموزیم: هدایت خداوند همیشه وجود دارد، اما تنها زمانی آن را دریافت میکنید که واقعاً «آمادهی تغییر» باشید. گاهی این آمادگی پس از یک «سقوط» ایجاد میشود.
۲. تلهی «روزمرگی»: خطرناکترین نوع رکود
مهیار عزیز، جوانی ۲۰ ساله، با آگاهی و شجاعتی ستودنی، «روی دیگر سکه» را به ما نشان میدهد. او داستان خود را به دو بخش تقسیم میکند:
- موفقیت بزرگ: او در نوجوانی توانسته بود با استفاده از قوانین، یک تغییر بزرگ (کاهش وزن شدید و رسیدن به تناسب اندام) را رقم بزند و به اهدافش برسد.
- شکست پنهان: اما پس از ورود به دانشگاه و آنلاین شدن کلاسها، او دچار خطرناکترین تلهی مسیر رشد شد: «روزمرگی».
مهیار توضیح میدهد که چطور ماهها «فکر میکرده» در حال کار کردن روی خودش است، اما در واقع «هیچ حرکتی» نمیکرده و دچار «رکود» شده بود. این رکود باعث شد تضادها از در و دیوار برایش ببارد تا جایی که کارد به استخوانش رسید و در یک پارک جنگلی، با فریاد از خدا خواست که به او کمک کند.
درسی که میآموزیم: چگونه «توجیه ذهنی» که “من در حال کار کردن روی خودم هستم” میتواند شما را از مسیر اصلی خارج کند و چطور تشخیص دهید که در حال «رشد» هستید یا «رکود»؟
۳. درس اصلی استاد: چگونه از گذشتهی خود به عنوان «سکو» استفاده کنید؟
درخشانترین بخش این فایل، تحلیل نهایی استاد از این دو داستان است. استاد با الهام از داستان مهیار، یکی از مهمترین ابزارهای موفقیت را فاش میکند: «استفاده از موفقیتهای گذشته به عنوان سکوی پرتاب.»
استاد داستان شخصی خودشان را تعریف میکنند: اینکه چطور در ۲۰ سالگی، با استفاده از «اهرم رنج و لذت»، ۳۰ کیلو وزن کم کردند. اما نکتهی اصلی اینجاست:
آن «باور» و «ایمانی» که من از آن موفقیتِ کاهش وزن به دست آوردم، تبدیل به یک «معیار» برای من شد. این باور به من میگفت: اگر توانستم آن کار سخت را انجام دهم، پس میتوانم به هر هدف دیگری هم برسم.»
این فایل به شما میآموزد که چگونه دستاوردهای گذشتهتان (مهم نیست چقدر کوچک) را پیدا کنید و از آنها به عنوان «سکو» استفاده کنید. وقتی به یک هدف میرسید، آن را پلهی موفقیت بعدی کنید.
درسی که میآموزیم: چگونه با «مرور رد پا» و یادآوری موفقیتهای قبلی، ایمانی بسازید که در روزهای سخت و ناامیدی، شما را در مسیر نگه دارد. این همان دلیلی است که نوشتن «کامنت» و ثبت نتایج در سایت، حیاتی است.
تمرین این قسمت:
استاد در این فایل، از موفقیتهای گذشته به عنوان یک «سکو» یا «اهرم» برای ساختن موفقیتهای بعدی صحبت کردند (مثل داستان کاهش وزن خودشان که به معیاری برای تمام موفقیتهای مالی و معنوی بعدی تبدیل شد).
حالا نوبت شماست:
لطفاً در کامنتها، یک موفقیت «کوچک» یا «بزرگ» از گذشتهتان را به اشتراک بگذارید که آن را با تلاش و تغییر باور به دست آوردید. (مثل کاهش وزن، قبولی در یک آزمون، یادگیری یک مهارت، غلبه بر یک ترس، یا حتی یک موفقیت در روابط).
سپس بنویسید: امروز که به آن دستاورد نگاه میکنید، چطور میتوانید از «باور» و «اعتماد به نفسی» که از آن موفقیت به دست آوردید، به عنوان یک «سکو» برای پرش به سمت هدفی که همین امروز دارید، استفاده کنید؟
بیایید «ردپاهای» موفقیتمان را اینجا ثبت کنیم تا سکویی برای پرش همگی ما باشد.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۵15MB16 دقیقه
سلام دوست عزیز
خداخیلی دقیق وسرراست میتونه مارو به همون چیزی که بخاطرش به این دنیااومدیم هدایت کنه لازم نیس برای فهمیدن علایقتون حتما همه مسیرها روبرین وتجربه کنین تامتوجه بشین که میخواینش یانمیخواینش من هم دچاراین چالش شده بودم ولی یه روزواقعا تسلیم شدم ودقیقا به نقطه ای رسیدم که اقاحمیدرسیده بود که دقیقاهمین جمله گفتم که خدایا من بیشترازاین نمیخوام وقتم تلف بشه تواگاه به همه چیزی تومنوبهترازخود من میشناسی ازعلایقم نقاط قوت وضعفم وحتی توشمارش همه ی سلول های بدن من میدونی خیلی دقیق نه کم ترونه بیشتر ودرمقیاس بزرگ تردرتمام ابعاد این اگاهی به همه چیزجاری هست وقتی باخدای خودم نشستم وخلوت کردم واین باورهاروگفتم خداخودش میدونه که درکم تراز24 ساعت جواب اومد که برم سراغ چه کاری بخاطربه این دنیااومدم ومن تجربش کردم ومتوجه شدم که عه من که ازبچگی عاشق رنگ ها بودم عاشق نقاشی رنگ روغن عاشق بوی رنگ ها پس چرا توسیاه قلم میدویدم چون من داشتم روی مغزم حساب میکردم چون من هدایت ازخدانخواستم چون من خواستم برای خودم نبودم همش خودم مقایسه میکردم بابقیه ودنبال رو راه بقیه بودم چون خداروباورنداشتم که انقدرسرراست میتونه منوبه مسیراصلی هدایت کنه همونطورکه اقاحمید وقتی باتمام وجودش هدایت خواست خدابه سرراست ترین مسیرهدایتش کرد که دیگه بیشترازاین وقتش تلف نشه واززندکیش لذت بیشتری ببره توفایل توحیدی قسمت ده یایازده بود که استاد دررابطه باهدایت شدن اقاابراهیم دررابطه باتست کردن ایده های زیادی که توذهنش داره ومیره همه روامتحان میکنه وبعد به حواب درست هدایت میشه درصورتی که اگه تسلیم بودهمون اول جواب بهش گفته میشدنمیخواست انقدرزمان انرژی بزاره وقتی پدرش دراومد ودیگه گزینه ای نبود برای تست کردن چون همه روتست کردتابه جواب درست رسیددرصورتی ازهمون اول میتونست این اتفاق بیوفته اگر خودشومیکشید کنار واظهار به عالم بودن خدامیکرد نه خودش وبعدجواب خیلی راحت گفته میشد
اگه مسیرداره سخت پیش میره خودمون داریم سختش میکنیم
این هاروبیشتر برای خودم یاداوری کردم که برای همه چیزازخداهدایت بخوام تامسیرراحت تروروان ترپیش بره .
امیدوارم سلامت وموفق باشی عزیزم