آیا خداوند مانند یک مادر مهربان عمل می کند؟

) اکنون که قوانین خداوند را فهمیدید – این مقدار از درک اجرای توحید در عمل – شما را به چه نتیجه ای رسانده و چه تصمیمی گرفته اید؟

من به این نتیجه رسیدم جز این راهی نیست…

چون بارها و بارها قبلنم به این نتیجه رسیده بودم

ولی بازم درس نشد و هی دوباره درگیر شرک ورزیدن شدم به امید نتیجه و باز به در بسته خوردم

میدونمم که بازم شرک میاد ولی تصمیم من توحیدِ. من هر خواسته ای رو با وجود خدا میخوام

به هر قیمتی نمیخوام

زندگی مادی خیلی کوتاه تر از اونیه که بخوام توحیدی زندگی نکنم امیدوارم بتونم از خدا کمک میخوام که بتونم

برنامه شما برای هماهنگ شدن با قوانین بدون تغییر خداوند و ایجاد عملکرد توحیدی چیست؟

برنامم برای هماهنگ شدن گوش دادن تمرین

تکرار آموزه های استادِ تا در وجودم نهادینه بشه

اندازه توانم کم کم تو امور زندگیم اینارو تمرین کنم

کمال گرا نباشم. نظرات دیگران برام مهم نباشه.خودم رو شخصیتم رو الویت قرار بدم و طبق چیزهایی که یاد گرفتم عمل کنم تا این رفتار توحیدی جایگزین رفتارهای مخرب گذشته بشه

یه شبه تغییر پیدا نمیکنه

همونطوری که یه شبّ این رفتار ها در ما شکل نگرفته

آرام آرام بدون عجله

همین که تو مسیر خداوند نلاشم رو میبینه

چه برنامه ای برای ایجاد تغییرات بنیادین در رفتار و شخصیت خود دارید به نحوی که به عملکرد توحیدی نزدیک تر شود. خواه درباره روابط عاطفی، درباره مسائل مالی، درباره سلامتی جسمانی و…

دست از شعار بردارم

و به دانسته هام عمل کنم

طوری که من رو بااین شخصیت بشناشن

نه مثل مرد هزار چهره

با هرکی یه نقاب متفاوت و گذر کردن

ثبات شخصیتی که با توحید ساخته شده

ایمان یعنی عمل

تو مسائل مالی به جای ترس، غر، رفتن تو آینده،

درک بهتر پول، باورهای بهتر راجب پول. مدیریت مالی . قدم های کوچک استوار با مدار فعلی و مابقی سپردن به خدا تا مسیر رو برام باز کمه

تو مسائل عاطفی. آموزش رابطه درست داشتن که چه کارهایی باید انجام بدم

باورهای بهتر درمورد رابطه

اقدام های کوچک و استوار و سپزدن به خدا

تو مسائل جسمی:

تغذیه سالم داشتن

ورزش

باورهای بهتر راجب سلامتی و ورزش.نه ورزش کردن با نگاه خود نمایی و وقت پر کردن الکی

همه چیز بستگی به خودم داره و مطمئنم

من قدم هامو بردارم خدا 10 قدم برمیداره

2) جزئیات تجربیاتی را بنویسید که: به جای بهبود دادن ضعف های ایمانی و شخصیتی خود، سپس هدایت خواستن از خداوند و حرکت کردن، خداوند را مثل مادر مهربانی تصور کردید که هوای فرزند ضعیف تر را بیشتر دارد و با این توهم که خداوند مثل مادر مهربان، بی ایمانی، ضعیفی و شرک شما را با مهربانی اش جبران می کند، زحمت ایجاد هیچ بهبودی را در باورها و عملکرد خود ندادید. سپس این نگرش شرک آلود چه عواقبی برای شما داشت و این شناخت نادرست از خداوند، چه بلایی به سرتان آورد؟

سلام به همگی

خدایا هرچه دارم از آن توست تنها تورا میپرستم و تنها از تو یاری میخواهم

من فکر میکنم بیشتر از اینکه شناختی به این شکل از خدا نداشتم ضربه خوردم و نگاهم همش به دیگران بود

بابام یه حرکتی بزنه ، مادرم یه حرکتی بزنه، فلان فامیل یه کاری کنه، با خدا تو جنگ بودم . اصلا حسابش نمیکردم

چون خانوادم مذهبی بودن و دستاوردی نداشتن

و زندگی آشفته

منم میگفتم اگه اینا راه خدارو میرن خدا اینه!

خدارو نخواستیم

کم کم به این فکر افتادم خب حتما یه جای کار میلنگه چرا یه سری ها انقدر زندگی خوبی دارن و اینا که دم به دیقه خدا خدا میکنن زندگیشون اینه

اینجا بود که خواستم و تلاش کردم که بفهمم ماجرا چیه و خدا هدایتم کرد بااستاد آشنا شدم…

این تا اینجای ماجرا

البته قبل ترش یعنی دوران بچگی ام از خدا میترسیدم

فکر میکردم یکی هست که دائما مراقب که اگه خطا کنیم مارو به زمین گرم بزنه

بعد از آشنایی بااستاد یه کم به زندگی امیدوار شدم

تلاش کردم برای بهبود زندگیم

اون مکان که برام هیچ آرامشی نداشت(خونه پدری)

رو با یاری ترک کردم. و مهاجرت کردم به یه شهر دیگه و وپر از انگیزه بودم که من باید روی خودم کار کنم تا تغییر کنم و این آشغالایی که خانوادخ و جامعه به خوردم دادن پاک کنم

خیلی خوب بود زندگیم روون تر شده بود انرژیم مثبت تر شده بود

و اینجای نوشته هام میخوره به سوالی که طرح کردید!

من فکر کردم حالا که فایل گوش میدم همه چی حله

فکر کردم 2 روز متمرکزم رو قانون 5 روز ول میچرخم همه چی حله

من فکر میکردم خب دیگه حالا پول خودش باید بیاد و من تنبلی از انجام کارهای عملی

من فکر کردم خب من یه نقطه امن دارم مسیر درستم که اینه باید رو باورام کارکنم حالا که میدونم برم کارهایی که نکردم و تجربه کنم برمیگردم دوباره

افتادم تو اعتیاد، زندگیم هرروز آشفته تر،

و انتظار توهم وار از خدا که برام کاری بکنه

انتظار بیش از سهمی که انجام میدم

توقع و دلخوشی پوچ…

هنوزم یه وقتایی توم هست این موضوع….

هنوزم یه وقتایی خدارو سیستم نمیبینم و احساساتی میشم . احساساتی برخورد میکنم باهاش

نتیجه همه این رفتارها شد یاس و انزاوا.

دلخوری و شک،

تنهایی و در به دری

خودمشغولی.

خلا روحانی.

.

ولی هرموقع خدا رو سیستمی دیدم و عمل کردم

به اندازه ای که سهمم رو انجام دادم نتیجه گرفتم

خداوند سبستمی داره که بهش مشیت گفته میشه

و طبق اون داره پاسخ میده

احساسی نمیشه. واکنش گرا نیست.

اگر نتیجه میخوای باید باهاش همسو بشی

و طبق اون عمل کنی