کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه














«به نام خدای فراوانیها»
سلام به استاد عزیز و همهی دوستان همفرکانسی
یه تحقیقی خوندم خیلی جالب بود، گفتم بیام اینجا و برای بقیه دوستان هم بنویسم تا منطق محکمی باشه برای باور کردن فراوانیها.
تیمی از اخترشناسان تحقیقات و نتایج خودشونو سال 2016 در مورد «مقایسهی ستارگان کهکشانها و ماسههای روی زمین» ارائه کردن که من به صورت خلاصه مینویسم و فقط اعداد نهایی رو مینویسم که از حوصله خارج نشه:
اولاً اینکه تقریباً 2 تریلیون کهکشان داریم؛
و تعداد ستارهها در تمام کیهان 20 میلیون تریلیون (= 20 کنتیلیون) است.
اما حالا تعداد دانههای ماسه روی زمین:
طبق محاسبات در هر یک متر مکعب یک میلیارد دانهی ماسه هست؛ و فقط چند صد متر مکعب ماسه (تقریباً به اندازهی یه خونه) برای برابری با تمام ستارگان کهکشان راه شیری کفایت میکنه. طول کلِ خط ساحلی در اطراف تمام قارههای زمین 2/5 میلیون کیلومتر محاسبه شده؛ و 30 درصد از این 2/5 میلیون کیلومتر خط ساحلی ماسهای است. برای یافتن حجم کل دانههای ماسه: 50 متر عرض ضربدر 10 متر عمق ضربدر 750 میلیون متر طول مساوی است با: 375 میلیارد متر مکعب.
حالا 375 میلیارد ضربدر یک میلیارد دانه ماسه در هر متر مکعب مساوی است با: 375 کنتیلیون دانه ماسه وجود دارد.
پاسخ بهدست اومده تقریباً 20 برابر تعداد کل ستارگان کیهان است.
آخر مقاله هم نوشته:
«باید درنظر داشت که ما فقط ماسههای سواحل را درنظر گرفتیم. اگر به کف اقیانوسها و بیابانها نگاه کنیم، تعداد ماسهها بهطرز خارج از تصور بالا میرود. صحرای بزرگ آفریقا احتمالا بهتنهایی صدها برابر از مجموع سواحل زمین، ماسه دارد.»
.
حالا بهتر میشه درک کرد که: «اگر تمام درختان قلم و تمام آبها مرکب شوند، هرگز نخواهید توانست نعمتهای پروردگار را بشمارید.»
تازه این تحقیق مال سال 2016 و چندین سال پیشه و ما الان سال 2024 هستیم و طبق گفتهی قرآن و تحقیقات دانشمندان کهکشان هنوز هم در حال گسترش خودشه و این اعداد گفتهشده، در حال حاضر خیلییی بیشتر از اینها شده…
پس؛
همهچیز در این جهان و در زمین ما فراوونه؛ به فراوونی دانههای ماسههای روی زمین که حتی نمیتونیم تصور کنیم 20 کنتیلیون یعنی چقدر…
خدا، خدایِ فراوانیهاست.
«در پناه خدا»