درک عمیق‌تر قوانین خداوند | قسمت ۲

به نام خدای بخشنده ی فراوانی

مهربان وعاشق وبنده نواز.

سلام به استاد عباسمنش ازجنس نور

وخانم شایسته از جنس باور وایمان

وهمه ی عزیزانی که با کامنت های قشنگشون

چراغ راه من هستند.

● رزق خداوند، به اندازه‌ی باورهای ماست.

امروز می‌خواهم درباره‌ی یکی از زیباترین درس‌های زندگی ام بنویسم‌

رزقی که خداوند برایم مقرر کرده است.

خداوند، مهربان و بی‌نهایت است.

قوانین او، مانند آفتاب، همیشه ثابت و پابرجاست.

یکی از این قوانین زیبا این است: رزق و روزی هرکس، به اندازه‌ی باورهای اوست.

یعنی اگر ظرف باورهای ما کوچک باشد، رزق زیادی در آن جای نمی‌گیرد و اگر این ظرف بزرگ و فراخ باشد، نعمت‌های بی‌شمار خداوند در آن می‌گنجد.

من، این قانون را با تمام وجودم احساس کرده‌ام.

وقتی تصمیم گرفتم باور کنم که فرصت‌ها بی‌نهایت هستند.

وقتی با اطمینان قلب گفتم که منابع ثروت و برکت، پایان‌ناپذیرند، چون منبع اصلی آن، یعنی خداوند، نامحدود است

آنگاه آرامش عجیبی در دلم نشست.

دیگر نگران فردا نبودم.

اضطراب از کمبود و نداری، جای خود را به اعتمادی عمیق داد.

فهمیدم که کافی است باورهایم را گسترش دهم، تا زندگی‌ام نیز فراخ‌تر و غنی‌تر شود.

این سفرِ تغییر باور، یک شبه رخ نمی‌دهد.

مثل شکفتن یک گل است

نیازمند زمان، نور و مراقبت.

اما وقتی در این مسیر قرار گرفتم و سعی کردم هم‌جهت با جریان پربرکت الهی حرکت کنم، کم‌کم نتایجش را در بیرون نیز دیدم.

فرصت‌های تازه رخ نمود

راه‌های نویی گشوده شد و برکت به اشکال گوناگون به زندگی‌ام وارد شد.

من با افکار و باورهایم دنیای خودم را می‌سازم‌

اگر باور کنم که جهان، مکانی سرشار از نعمت است، آن را خواهم یافت.

آرامش قلبم، همان نشانه‌ی مطمئنی است که می‌گوید باورهایم در حال دگرگونی است.

پس ظرف باورهایم را از ترسِ کمبود خالی کنم و آن را از ایمان به بخشندگی بی‌پایان پرکنم.

به یاد داشته باشم که

نتایج بیرونی، آیینه‌ی باورهای درونی من هستند.

وقتی آرامش دارم و راه‌ها گشوده میشوند.

بدانم که ظرف وجودم بزرگ‌تر شده است و رزق الهی، در جریان است.

《《《《《《 خدایا شکرت》》》》》》

سلام محسن جان

چه متن عمیق و ارزشمندی رو به اشتراک گذاشتی!

واقعاً لبریز از بینش‌های ناب و تجربیات صادقانه بود.

درسته… خداوند قوانینش را در هستی جاری کرده، مثل قانون جذب یا همان قانون “همان‌گونه که باور داری، می‌شوی”.

آرامش درونی همان قطب نمایی است که وقتی به آن اعتماد کنیم، مسیر فراوانی را به رویمان می‌گشاید..

سپاس که این سفر معنوی و مالی‌ات را صمیمانه روایت کردی؛ مخصوصاً آن بخش‌هایی که از گفتگوی مستقیم با خدا، رهاشدن از طمع و احترام به “نه”‌های درونی گفتی، بسیار تأمل‌برانگیز بود.

این جمله‌ات گویای همه‌چیز بود:

«راه از آرامش می‌گذرد نه از عجله».

باشد که همه ما در مسیر رشد شخصیتی و ثروت‌سازی‌مان، این آرامش و ایمان را هر روز بیشتر تجربه کنیم.

ارادتمند