«تجربه‌های من از اعتماد به نشانه‌ام» - صفحه 17 (به ترتیب امتیاز)

سلام خدمت استاد عزیزم

من اولین بارم هست که کامنت میزارم خیلی وقت هستش که تو سایت عضو هستم همیشه دوس داشتم که شنونده باشم تا اینکه حرف بزنم .

اما همیشه از شما می‌شنوم که میگید باید رد پاهاتون رو بگذارید تا هم به خودتون کمک کنید هم به کسانی که این کامنت هارو میخونن.

میتوانم با جرأت بگویم با شما آشنا شدن قشنگترین اتفاق زندگیم بوده وهست .

از خدا سپاس گزارم برای نعمت وجود شما در این کره خاکی وبعد در زندگی خودم .

استادمن همیشه در کودکیم این احساس رو با خودم داشتم که خدا در درون من وجود داره با اینکه خیلی کودک بودم اما قدرتش رو تو وجودم لمس میکردم .

بزار باز کنم مسئله رو برای شما و دوستان چون اولین بارم هستش که کامنت میزارم تا بیشتر همدیگر رو بشناسیم .

من در یک خانواده مذهبی به دنیا اومدم که پدرم فوق‌العاده حساس به دین است و کلی باورهای اشتباه که میشه گفت ما هم چون اونجا بزرگ شدیم قطعا بیشتر اون هارو پذیرفته بودیم اما با بعضی هاشون مشکل داشتیم اما چون پدر بودن و احترامشان واجب هست بیشتر سعی می‌کردیم که بگیم شما راست میگین .

چون پدرم زیاد حساس بود اگر بحثی میشد زود قاطی میکردن و ما همیشه سعی میکردیم بگیم شما راست میگین اگر اون حرف رو بازم قبول نداشتیم اما چاره نبود باید یه جوری برخورد میکردیم که پذیرفتیم .

من همیشه در کودکی دوس داشتم که یه جورایی خاص باشم و دیده بشم در نگاه ها اگر بخواهم بیشتر توضیح بدم و یکیشونو بگم این بود که همیشه سر کلاس درس با بچه ها مشکل داشتم سر اینکه من باید همیشه ردیف اول بشینم و بارها با بچه ها دعوا داشتم و مادرمو با خودم به مدرسه بردم که من باید سر میز اول بشینم خوب زیاد درگیری داشتیم مادرم گفت خوب اول و آخر نداره بشین ردیف دوم من قبول نکردم گفتم یا این اول یا من نمیرم مدرسه خوب دیگه بچه ها قانع شدن و من موفق شدم که میز اول مال من باشه هدف من از اول نشستن این بود که دیده بشم و نگاه معلم رو به سمت خودم جلب کنم و با پرسش هایم اونو به وجه بیارم و یه جورایی دوس داشتنی و نمونه باشم و شاگرد زرنگ کلاس هم بودم و همیشه تشویق میشدم و این چراغ تو دلم روشن شد که کار خدا هم همین میتونه باشه و من با کار های خوب میتونم شاگرد اول کلاس خدا باشم و همیشه از خدا سوال پرسیدم در مورد کار هایی که پیش میومد و شغل پدرم و کارهای مردم با اینکه پدرم مذهبی بودن اما مشکلاتی داشتیم وهمش سوال پشت سوال از خداوند پرسیدم که بی پاسخ بودن و من به اون تکامل نرسیده بودم تا بفهمم .

اگر بخواهم مثال دیگه ای رو بگم هر وقت پدرم قرآن به دست می‌گرفت و شروع به قرآن خوانی میگرد دوس داشتم ببینم چی میخونه و همیشه کنارش نشستم و گفتم میشه برای منم توضیح بدی هر چند سنی نداشتم ولی کنجکاو بودم این خدا که پدرم این قدر دوسش داره کیه ؟

و پدرم برام توضیح می‌داد احساس می‌کردم که خیلی قدرتمند هستش و میتونه هر کاری رو انجام بده یه روز که کسی خونه نبود رفتم سراغ قرآن و سوره حمد رو انتخاب کردم و یه برگه و مداد برداشتم و معنی فارسیشو نوشتم و کنار گذاشتم و بعد به مادرم گفتم که اینو برام بزاره تو یه پارچه تا به لباسم بچسپانم و همیشه باهام باشه .

میدونید من اون وقتها خیلی بچه بودم اما یه جورایی تو دلم خدا رو با خودم احساس می‌کردم و حس میکردم میتونه به من کمک کنه و منو از خطرات دور کنه به قول استاد ریشه ایمان تو دلم در همون کودکی کاشته شده بود اما درک واضحی از این خدا و جهان نداشتم صحبت ها و ادامه داستان زندگیم رو میزارم برای روزهای دیگه …..

اما در مورد این قسمت که مرا به سوی نشانه ام هدایت کن .

ما هر پنج شنبه ها جمع هستیم و خانواده همسرم مهمون ما هستند واین نیست که دعوت کنیم دیگه همه میدونن که پنج شنبه ها اینجا شلوغ هستش خودشون دوس دارن و میان و من خیلی با خواهر زاده های همسرم رفیق هستم و راحت هستیم یکیشون از حرفهایی که میزنه و عمل میکنه تقریبا میشه گفت که هم فرکانس هستیم و دیشب یه صحبت هایی با هم دیگه داشتیم و من آخر شب از خدا خواستم که کمک کنه تا بتوانم یه جورایی در مورد این قوانین براش توضیح بدم و ازش خواستم که فایلی از استاد داشته باشم ودر این مورد باشه که خدا کیه و چه کارهایی انجام میده و دقیق خداوند مرا به سمت این فایل بی‌نظیر هدایت کرد و همون چیزی هستش که میخواستم .

عاشقانه با تمام وجودم از شما استاد گران بهایم و خانم شایسته عزیزم تشکر میکنم و یک دنیا ممنون شما هستم به خاطر این همه آگاهی که به ما هدیه می‌دهید .

و خدا رو که بهترین رفیق زندگیم است با تک تک سلول هایم سپاسگزارم که مرا هدایت کرد که این نوشته ها را بنویسم .خدایا شکرت