فقط روی خدا حساب باز کن - صفحه 165

سلام به استاد جانم و دوستان همراه نازنینم

استاد جانم، این روزها به وضوح رد این فایل رو تو تمام لحظه‌های زندگیم می‌بینم. حتی یک روز هم دلم نمیاد نیام اینجا و ردپایی از فاطمه‌ای که این روزها داره یاد می‌گیره فقط روی خدا حساب کنه نذارم. دوست دارم این مسیر رو هر روز ادامه بدم.

تو این مدت اونقدر نتیجه گرفتم که دیگه نمی‌تونم کار نکردن روی خودم رو تصور کنم. حتی برای ذهنم هم منطقی شده که برای رسیدن به خواسته‌هام باید تنها به خدا تکیه کنم. یه چیزی هم که این روزها خیلی به دردم خورده اینه که تمرکزم رو گذاشتم روی دیدن زیبایی‌ها. با همین روش دارم ذهنم رو کنترل می‌کنم؛ حتی همون نشخوارهایی که هر روز راه نفس منو می‌بستن هم با این شیوه دارن کم‌کم خاموش می‌شن.

استاد جانم، شما بارها توی فایل‌هاتون می‌گید وقتی نتایج بیرون می‌زنه حواستون باشه یهو «فیلتون یاد هندوستان نیفته» و برنگردید به مسیر قبلی. من این حرف شما رو اینطوری برای ذهنم جا انداختم:

چون خودم ورزشکارم، برام کاملاً روشنه که برای داشتن یک اندام زیبا باید دائم بهش رسیدگی کرد. اگه یه مدت مراقبت از جسمت رو فراموش کنی – چه تغذیه، چه ورزش – بدن خیلی سریع برمی‌گرده به حالت قبل، شوخی هم نداره. ذهن هم دقیقاً همینه. اگه مراقب ورودی‌هاش نباشیم، یعنی کنترل افکار و توجه‌هامون، و بهش «نرمش» ندیم، که به نظرم همون توجه به خواسته‌هاست، دوباره به همون حالت قبلی برمی‌گرده و با هیچ‌کس هم شوخی نداره.

این نوشته رو گذاشتم ردپایی برای امروزِ فاطمه که یادش نره از چه منجلابی خودش رو کشیده بیرون؛ یادش نره که دنیا با هیچ‌کس شوخی نداره و دلش هم به حال هیچ‌ احدی نمی‌سوزه. مهم نیست چقدر روی خودت کار کردی؛ اگه مسیر رو ادامه ندی، همه چیز می‌تونه دوباره برگرده سر خونه اولش.

استاد جانم، هرچقدر برای این فایل سپاسگزاری کنم، بازم کمه.

این نوشته، یادآوری‌ایه برای خودم که مسیر رشد مثل ورزشه؛ اگه ادامه ندم، همه زحماتم هدر می‌ره. پس هر روز انتخاب می‌کنم که بمونم تو مسیر و فقط روی خدا حساب کنم.

به نام خدایی که تنها فرمانروای جهان ماست

سلام به استاد جانم و دوستان نازنینم

امروز اومدم و خلاصه‌ی این فایل رو، همون‌طور که در حال گوش دادنش بودم، از زبان خودم نوشتم.

ببین فاطمه عزیزم، اگه می‌خوای به جایی برسی که کل دنیا برای تو کار کنه و همه‌چیز به نفع تو جلو بره، فقط باید خدا رو ببینی. تنها منبع رزق و قدرت خداست. وقتی چشم و دلت رو به آدم‌ها بدوزی، در واقع قدرتی رو که فقط مال خداست می‌دی به دست اونا. خدا تو قرآن بارها گفته «رب» یعنی فرمانروا، صاحب‌اختیار، کسی که همه‌چیز به دستشه. وقتی باور کنی تنها رب واقعی خداست، هیچ‌کس دیگه نمی‌تونه جلوی تو رو بگیره.

آدم‌ها فقط وسیله‌ان. اگه کسی بهت کمکی کرد، ازش تشکر کن، اما ته دلت بدون که خدا بوده که از اون راه دستت رو گرفته. مثلاً کسی بهت هدیه‌ای می‌ده، زبانت می‌گه «مرسی» ولی دلت می‌گه «خدایا شکرت که از این راه رزق منو رسوندی.» این یعنی توحید.

ما معمولاً به قول آدم‌ها بیشتر اعتماد می‌کنیم تا به وعده‌های خدا. یکی می‌گه «فلان روز پولتو می‌دم» و خیالمون راحت می‌شه، اما وقتی خدا بارها در قرآن وعده داده «فتح و پیروزی نزدیکه»، باورمون سسته. در حالی که تنها وعده‌ای که هیچ‌وقت خلاف نمی‌شه، وعدهٔ خداست.

گاهی یه اتفاق سخت میفته تا خدا یادت بیاره منبع واقعی فقط خودشه. فرض کن از کارت اخراج شدی. اگه فکر کنی تنها راه رزقت همون کار بوده، ناامید می‌شی. ولی اگه به ربوبیت خدا ایمان داشته باشی، می‌دونی هزاران راه دیگه جلوت بازه. همون خدایی که به یه مورچه تو دل خاک روزی می‌ده، از جایی که حتی فکرش رو نمی‌کنی رزق تو رو هم می‌رسونه.

برای همین باید توی ذهنت آدم‌ها رو از نظر قدرت کوچیک کنی. نه اینکه بی‌احترامی کنی، فقط بدون هیچ‌کس چیزی بیشتر از تو نداره. شاید ظاهر شرایط سخت باشه، ولی در حقیقت خدا همیشه با توئه و همه‌چیز دست اونه.

گاهی هم خدا با یه سیلی بیدارت می‌کنه. کسی که بهش تکیه کردی ناگهان رهات می‌کنه، تا بفهمی تنها پشت‌وپناه واقعی خداست. وقتی این درس رو بگیری، تازه می‌بینی معجزه‌ها چطور تو زندگیت ظاهر می‌شن. اون‌وقت همهٔ آدم‌ها وسیله می‌شن برای کمک بهت، روابطت شیرین‌تر می‌شن، کارت و پولت سر و سامان می‌گیره، آرامش و حال خوب برمی‌گرده.

خلاصه‌اش اینه: هیچ‌وقت روی هیچ‌کس حساب باز نکن، فقط روی خدا. اون همیشه کافی و حتی بیشتر از کافی برای توئه. خدایی که به مورچه روزی می‌ده، به تو هم روزی می‌ده، فقط کافیه بهش اعتماد کنی.

«تنها تو رو می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌خوایم. ما رو ببر به راه راست، راه کسایی که بهشون نعمت دادی.»

به نام خدایی که هرچه دارم از اوست

استاد جانم، ازت از صمیم قلبم ممنونم برای همه‌چیز. تو شاید خودت ندونی وقتی اون سال‌های دور این فایل رو ضبط کردی چه لطف بزرگی در حق ما کردی، اما من هر بار که گوشش می‌دم، یه درک تازه و عمیق‌تر می‌گیرم.

از روزی که این فایل رو گوش دادم، شجاع‌تر شدم. نعمت‌های بیشتری وارد زندگیم شده، چون دیگه از آدما انتظار ندارم و همه‌چیز راحت‌تر و قشنگ‌تر میاد سمت زندگیم. از همون روز آروم‌تر شدم، سپاسگزارتر شدم. انگار چشمم باز شده به نعمت‌هایی که همیشه اطرافم بودن اما نمی‌دیدمشون، حالا بیناتر شدم به این هدایت‌ها، شنواتر شدم به پیام‌های الهی.

حتی حالا احترام بیشتری از آدم‌های اطرافم دریافت می‌کنم و منم احترام بیشتری براشون می‌ذارم. دارم کم‌کم به همون عشق بی‌قید و شرطی نزدیک می‌شم که توی فایل‌های «پرتو آگاهی» ازش حرف می‌زدی. این عشق برای من غریبه بود؛ اما از وقتی توقعم رو از آدما کم کردم، هم بهتر می‌تونم بهشون عشق بورزم، هم بهتر می‌تونم عشق رو ازشون دریافت کنم.

استاد جانم، ازت سپاسگزارم برای این فایل الهی. هرقدر خدا رو برای این سایت و این هدایت شکر کنم کمه. هر روز که می‌خوام بیام و روی این فایل کامنت بذارم، ذهنم میگه: «چیزی برای نوشتن نداری» ولی همین که دستم میره روی کیبورد، کلمات خودشون یکی‌یکی میان و خودشون رو می‌نویسن. و من می‌دونم همه‌ی این‌ها هدایت پروردگارمه.