فقط روی خدا حساب باز کن
آگاهی های این فایل، پادزهری قدرتمند برای یکی از مخربترین و پنهانترین ویروسهای ذهنی است که مانع اصلی ورود ثروت و خوشبختی به زندگی انسانهاست: «شرک خفی» یا همان حساب باز کردن روی قدرتِ آدمها.
استاد عباسمنش با کالبدشکافی دقیقِ باورهای رایج درباره «داشتن پارتی»، «ارتباط با افراد صاحبنفوذ» و «تکیه بر قدرت دیگران»، پرده از حقیقتی برمیدارند که درک آن، مرز میان یک زندگی سراسر تقلا و رنج، با یک زندگی سرشار از عزت و ثروت است. پیام اصلی این درس این است که تا زمانی که شما در ذهن خود، قدرت، ثروت و رزق را در دستان رئیس، دولت، مشتری خاص یا افراد مشهور میبینید، در حال بستن دستان خداوند هستید و این مسیر شرک آلود، کاملا خلاف جهت با صراط مستقیم خداوند است. همان صراطی که طبق وعده خداوند مملو از نعمت و رحمت است.
آگاهی های این فایل به ما میآموزد که «ارتباطات» به خودی خود عامل موفقیت نیستند، بلکه این «توحید» و باور به ربوبیت خداوند است که شما را در مدار درست قرار میدهد و آنگاه خداوند از طریق هزاران دستان خود (که میتوانند همان آدمها باشند)، به شما کمک میکند. تفاوت ظریف اما بنیادین در این است که: آیا شما آن آدم را که خداوند برای کمک به شما فرستاده، «منبع» میدانید یا تنها «دستی از دستان خدا»؟
استاد عباس منش با تعریف مفهوم قرآنی «رَبّ» به شکلی بسیار عمیق و کاربردی مرجع ترین باور ثروت ساز یعنی “باور به تنها یک قدرت در عالم”، را تاکید می کند. ربّ به معنای «صاحباختیار و فرمانروا» است. وقتی باور کنید که تنها صاحباختیار جهان و تنها منبع قدرت خداوند است، دیگر در برابر هیچ انسانی، هرچقدر هم ثروتمند یا قدرتمند باشد، کُرنش نمیکنید، صدایتان نمیلرزد و احساس حقارت نمیکنید بلکه با احساس لیاقتی که از اتصال شما به منبع قدرت می آید، در مسیر خواسته های خود قدم بر می دارید و به عوامل بیرونی باج نمی دهید. دلیل اینکه انسانهای موحد، چنان عظمتی را در درون خود یافتهاند که قدرتهای ظاهری دنیا در نظرشان کوچک و بیاهمیت جلوه میکند، شناخت حقیقی ربّ است.
باورهای توحیدی و ثروت ساز، پایه و اساس آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ هستند. به اندازه ای که دانشجو موفق به ساختن این باورها می شود، ظرف وجود او برای دریافت نعمت های پایدار، گسترش میابد.
اگر میخواهید ثروتی پایدار و عزتمندانه داشته باشید، باید بتهای ذهنی خود را بشکنید و قدرت را از «غیر» بگیرید و تنها به «خدا» بدهید. کسی که روی آدمها حساب باز میکند، با رفتن آن آدمها ویران میشود؛ اما کسی که روی خدا حساب باز میکند، شکستناپذیر است.
نکته بسیار تکاندهندهی دیگر در این فایل، هشداری است درباره عواقب وحشتناکِ شرک در همین دنیا. استاد عباسمنش با قاطعیت بیان میکنند که اگر امیدتان به وعده و وعیدهای دیگران باشد و تصور کنید فلانی میتواند کارتان را راه بیندازد، دقیقاً از همان نقطه ضربه میخورید. همان افرادی که بتِ خود کردهاید، پشتتان را خالی میکنند و همان ارتباطاتی که به آنها مینازید، باعث سقوطتان میشوند.
راه رهایی، رسیدن به «استغنای توحیدی» است؛ یعنی حالتی که در آن، ضمن احترام به همه انسانها و سپاسگزاری از کمکهایشان، در قلب خود میدانید که رزق شما دستِ خداست، نه دستِ بنده خدا. این تغییر نگاه، نه تنها آرامش و اعتمادبهنفس عجیبی به شما میدهد، بلکه باعث میشود خداوند تمام جهان را برای خدمت به شما بسیج کند. وقتی شما از بندگان خدا قطع امید میکنید و تنها به ریسمان الهی چنگ میزنید، کائنات با تمام قوا در برابر ارادهی توحیدی شما تعظیم میکند.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD314MB26 دقیقه
- فایل صوتی فقط روی خدا حساب باز کن24MB26 دقیقه














به نام خدای مهربان
روز هفدهم از سفر پر برکت من
فقط روی خدا حساب کن
هر روز که از این سفر ارزشمند می گذرد
احساس می کنم در مداری بالاتری قرار میگیرم
ایمانم به خداوند به عنوان تنها فرمانروای جهانیان بیشتر میشود و نجواهای شیطان کمتر…
من این فایل را بارها و بارها گوش کرده ام و با آگاهی های باارزش این فایل تغییرات خیلی اساسی را در باورهام ایجاد کردم..
حساب کردن روی خداوند به عنوان کسی که منبع همه ی قدرت ها و ثروتهاست،
نه فقط در کلام ، بلکه از رفتارمون باید ساطع بشه..
یعنی قدرت فقط در دستان خداست.
من با همین درصد کمی وصل شدن به این نیرو و فقط حساب کردن روی این قدرت،
پِی به ارزشهای درونی و ذاتی در وجودم بردم که از آنها بی خبر بودم.
پیوند زدن زندگی به توحید، زندگی رو برام راحت تر و لذت بخش تر کرده
معجزاتی میبینم که با خودم می گویم؛
حتی ابرقدرت ترین پادشاه ها نمیتونن این هماهنگی ها رو برای من ایجاد کنند.
توحید همه چیزه..
توحید یعنی ایمان داشتن به خدا به عنوان رب، صاحب اختیار و فرمانروای کل
کسی که داره جهان رو اداره می کنه.
بحث اصلی همه انبیا با امت شون هم سر رب بوده.
یعنی همگی الله رو قبول داشتند،
ولی
ارباب های دیگه ای توی دنیا داشتند و روی اونا حساب می کردند..
(تا حالا این قدر عمیق به تفاوت این دو صفت نگاه نکرده بودم)
در مورد خودم بخوام بگم، هنوز هم شرک های آشکار زیاد دارم، چه برسد به شرک های خفی.
_ هنوز هم در لایه های عمیق باورهام رزق و روزی رو دست دیگران میبینم
_ یه وقتایی که از دیگران آزرده میشم و احساسم بد میشه، این نشون میده که من توی ذهنم قدرت رو دادم دست اون طرف.
_ زمان هایی که توی یک موضوع حرف و نظر دیگران مهم میشه برام.. خب مشخصه که از توحید فاصله گرفتم.
اگر خوشبختی پایدار میخوایم باید این باور رو بسازیم: که خداوند تنها منبع رزق و ثروت در جهانه و از بی نهایت دستانش استفاده میکند برای کمک ما..
یا حق