فقط روی خدا حساب باز کن

مهربان پروردگار من ، چه بخشنده ای تو ، و چه خطاکار و مشرکم من

به همه امید بستم الا تو ،

از همه انتظار داشتم الا تو

از همه مدد خواستم الا تو

به قول و وعده های همه اعتماد کردم الا تو

چقدر صبوری تو خدای من

و چقدر بخشنده و رزاقی که با وجود این همه شرک ، این همه ناسپاسی ،

این همه تهمت های ناروایی که به تو زدم ، بازهم درِ رحمت و نعمتت رو ، به روی من نبستی …

خدای عزیزم

سالها شهامت تغییر نداشتم به خاطر ترس از قضاوت دیگران

بخاطر بی اعتمادی به توانایی های خودم

به میل و دلخواه همه زندگی کردم الا خودم

نگاهِ دیگران آنچنان مهم بود که دقایق و ساعتها و روزهای زیادی از عمر باارزشم رو صرف کارهایی کردم که مورد تایید و رضایت دیگران باشه

کارهایی که آرامش رو از من میگرفت و روحم رو خسته میکرد

انگار زندانی شده بودم در زندانی که زندانبانش خودم بودم …

چقدر دور خودم چرخیدم و به درو دیوار خودم

چقدر اشک ریختم بخاطر بدعهدی و بدرفتاری دیگران

تا فهمیدم روی هیچکس حساب نکنم

تا فهمیدم هیچکس موظف نیست کار منو درست کنه ، حال منو خوب کنه ، مشکلات منو حل کنه

اما دیر فهمیدم بااااید روی خودت حساب کنم

البته همچنان لنگ میزنم

اما فرسنگها با روزهای شرک آلودِ بدبختِ گذشته ام فاصله گرفتم

هروقت خواستم دعا بخونم ، تو رو در آسمانهای دور تصور کردم

غافل بودم که روح بینهایت تو ، در منه

پس تو در وجودم هستی

دنبال تو همه جا گشتم و ندیدمت

غافل بودم که اتم به اتم این جهان تویی

سلول به سلول وجودم تویی

تمام اتفاقاتی که تجربه میکنم ، بخاطر شکلیه که به تو دادم و تو به اون شکل وارد زندگیم شدی

از بچگی بهم گفتن خدا مو رو از ماست میکشه

از بچگی باور کردم که نشستی یه گوشه ، واسه مچگیری از بنده هات

نمیدونستم اینقدر دست گیری

چه تهمت ها که بهت زدن خدا

و چه بی عقلیم ما که هر حرفی در مورد تو رو باور میکنیم الا حرفهای صادقانه خودت

غافل بودم که هر کس هدایت بطلبه ، هدایتش میکنی

هرکس روی تو حساب کنه ، ناامیدش نمیکنی

هرکس چشم از دست دیگران برداره و فقط به تو توکل کنه آنچنان عزیزش میکنی ، انچنان بهش قدرت میدی ، که قدرتمندانِ عالم ، مشتاقانه و داوطلبانه بهش خدمت میکنن

چقدر احساس خوشبختی میکنم

احساس رهااایی

احساس آرامش

احساس قدرررت

که خیالم رو راحت کردی ، که سرنوشتم رو در دست خودم قرار دادی

در گرو باورهای خودم

نه در گرو هییییچ شانس و تقدیری

نه در گرو هییییچ اتفاق و شخص دیگری

و این چقدر عادلانست

اصلا جز این نمیشد این کیهان رو با این عدالتِ مطلق رهبری کرد

چقدررر کریمی

سالها پیش ، رویاهایی داشتم که تو خواب شبم هم نمیدیدم برسم بهشون

اما حالا مدتهاست که دارمشون

و شدن جزو بدیهیات زندگیم

اما با این وجود گاهی اوقات

در هیاهوی زندگی ، در مشغله ها و گرفتاری هایی که واسه خودم درست میکنم تو رو گم‌ میکنم

یادم میره که تو بودی که از مایعی پست ، من رو اشرف مخلوقات آفریدی و عزت دادی

یادم میره که از یک تک سلول ، منو به چنین سیستم پیچیده و نظام مندی تبدیل کردی

یادم میره که تو بودی که شیر بر پستان مادرم جاری کردی برام

و قلبش رو برام نرم کردی و مهر عمیقی نسبت به من در قلبش جا دادی

یادم میره که تو بودی که رشدم دادی و جسممو تکامل دادی بدون اینکه من زحمتی بکشم

قلبم میتپه بدون هیچ زحمتی

نفس میکشم بدون هیچ تلاشی

غذام گوارش پیدا میکنه بدون هیچ تمرکزی

هورمونهام با دقتی باورنکردنی ترشح میشن

سلولهای بدنم منظم و مثل ساعت دارن کار میکنن

سلولهای پیر میمیرن و سلولهای جوان رشد میکنن

و کللل بدنم در طول یکسال نو و جدید میشه

و من گاهی اینا رو یادم میره

من اینا رو میبینم و بااااز هم اعتماد نمیکنم بهت

و غفلت میکنم …

و میدونم که افسوس و حسرت من ، هیچ نتیجه ای نداره جز تکرار مکررات

خدایا خودت میدونی سعی میکنم توحیدی باشم

سعی میکنم دروغ نگم چون دروغ از ترس میاد

و ترس از شرک

سعی میکنم باج ندم ، سعی میکنم قضاوت نکنم

سعی میکنم خودمو ملامت نکنم بخاطر ناپختگی های گذشته

سعی میکنم جسورتر باشم برای تغییر

سعی میکنم به سبک شخصی که برای زندگیم در نظر گرفتم پایبند باشم

سعی میکنم ، سعی میکنم ، سعی میکنم

و عجیب میچسبه بهم

وقتی میبینم قدرتمندترم از گذشته

توحیدی تر دارم میشم

خدایا ممنونتم و ازت هدایت میطلبم

و فقط و فقط از تو مدد و یاری میخوام