درک عمیق‌تر قوانین خداوند | قسمت ۷

به نام خدا

سلام استاد عباس منش بی نظیر و فوق العاده ام و خانم شایسته ی نازنین و دوستای توحیدی

دلم کشید کامنت بنویسم… کامنتا رو که می بینم واقعاً یاد می گیرم، حالم خوب میشه و حس خوبیه که منم سهم داشته باشم تو انتشار حس خوب:)

توی کامنت یکی از دوستان دیدم که نوشته بودن همسرم اولش قبول نکرده بود دخترم رو ببره مدرسه ولی بعد خودش گفت می بره یا یه همچین چیزی… خیلی جالب بود برام چون منم تو موقعیت تقریباً مشابهیم! یه اردوی راهیان نور هست که دانشگاه می خواد بذاره و من دلم خواست که از نقطه ی امنم پا فراتر بذارم و این تجربه رو کسب کنم ؛ چون احساس می کنم برقراری ارتباط برام سخته ، به خاطر همین فکر می کنم باید برم تو دل ترسم. اصلاً شروع این فکر از اینجا بود که یکی از دوستام بهم پیام داد و گفت نظرت چیه در موردش منی که تا قبلش حتی به ذهنم خطور هم نمی کردم که برم به فکر فرو رفتم و گفتم شاید این یه نشونه باشه و یه فرصت خوب برای تجربه ی جدید و ناشناخته!

اما پدر و مادرم گفتن اجازه نمیدن چون به خاطر وقایع اخیر ممکنه خطرناک باشه

حالا من تصمیم گرفتم که بسپارم به یار همیشگیم ، و هر چی که صلاحه پیش بیاد

می خوام رها باشم و دیگه بهش فکر نکنم فقط این روزا وقت بیشتری بذارم برای تغییر شخصیتم و روی عزت نفس و احساس لیاقتم کار کنم…

مطمئنم اگه به نفعم باشه ، والدینم اوکی میدن و من میرم… مثل ماجرایی که برای اون دوست عزیز اتفاق افتاده و بعد همسرشون قبول کردن.

در مورد این فایل هم اینو بگم که اشکم در اومد وقتی بهش گوش دادم ، حالم خوب شد و یه سری چیزا برام واضح تر شد ، مثل اینکه هر موقع که آماده باشیم ، الهامات و جواب رو دریافت می کنیم ؛ نه هر وقت که بپرسیم!!!! این اتفاقا چیزی بود که ذهن منو درگیر کرده بود که خدایا! کی بهم میگی کی بهم جواب میدی ؟ جواب: هر موقع که آماده باشی:) مثل همین الان که من جواب این سؤالمو بعد چند روز پیدا کردم و قضیه برام شفاف تر شد…

واقعاً خدا رو شکر می کنم به خاطر قوانینی که حاکم کرده ، برای وجود این سایت و هدایت کردن من بهش، به خاطر استاد عباس منش که انسان عملگرا و جسوری هستن که تصمیم گرفتن جور دیگه نگاه کنن به دنیا و بعد هم دانسته هاشون رو به اشتراک گذاشتن. واقعاً ممنونم از شما استاد بزرگ:)