درک عمیق‌تر قوانین خداوند | قسمت ۴

به نامِ خدای آرامش، رزقِ بی‌گمان و تدبیرِ پنهان

سلام و درود فراوان خدمت استاد عزیز و گرانقدرم

و سلام به همه‌ی دوستانی که با دل و جان این مطالب رو دنبال می‌کنن.

به‌جرئت می‌تونم بگم اساسی‌ترین، دقیق‌ترین و تغییرناپذیرترین قانون خداوند اینه:

احساس خوب = اتفاقات خوب

قانونی که نه با شعار عوض می‌شه،

نه با شرایط بیرونی نقض می‌شه،

نه با شلوغی دنیا از کار می‌افته.

قرآن خیلی شفاف و بدون ابهام می‌گه:

«إِنَّ اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ»

یعنی تا وقتی درون ما، احساس ما، نگاه ما و ذهن ما عوض نشه،

هیچ‌چیز بیرون از ما تغییر واقعی نمی‌کنه.

این دقیقاً همون رابطه‌ی مستقیم بین احساس خوب، خوش‌شانسی، رزق و گشایشه.

خوش‌شانسی از آسمون نمی‌افته،

از دلِ آرام میاد.

این حدود ده روز که شرایط ایران دوباره به‌شدت به‌هم ریخت،

حتی شهر ما که معمولاً هیچ‌وقت اعتراضی نداشت،

به‌طرز عجیبی پر از تجمع، تنش و اتفاقات ترسناک شد.

من جایی زندگی می‌کنم که کاملاً به خیابون اصلی نزدیکه

و همه‌چیز با چشم دیده می‌شد.

اما با آگاهی کامل تصمیم گرفتم اعراض کنم.

نه از روی بی‌خبری،

بلکه از روی فهم قانون.

با اینکه همسرم اعتقاد داشت ما هم باید همرنگ جماعت بشیم

و اگر اعتراض نکنیم یعنی کوتاهی کردیم،

من به حرفش گوش ندادم.

چون با چشم خودم می‌دیدم

اون‌هایی که از ترس گرونی، ناامنی و آینده،

وارد این فضاها شدن،

چقدر درگیر تنش، دعوا، خسارت و اضطراب شدن.

در حالی که من نه‌تنها شکایت نکردم،

نه غر زدم،

نه نفرین کردم،

بلکه این مدت به‌شکل عجیبی شاهد رزق و روزی خدا از راه‌های غیرقابل‌پیش‌بینی بودم.

قرآن دقیقاً همین رو وعده داده:

«وَمَن یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا

وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لَا یَحْتَسِبُ»

یعنی وقتی آدم دلش رو از ترس خالی می‌کنه،

خدا راه خروج می‌سازه؛

و از جایی که حتی فکرش رو هم نمی‌کنی، رزق می‌رسونه.

خیلی‌ها فکر می‌کنن رزق فقط پول و خوراکه،

اما به‌نظر من یکی از بزرگ‌ترین رزق‌ها اینه که

تو این شرایط،

دلت قرص باشه،

با آرامش بخوابی،

و دچار فروپاشی ذهنی نشی.

من خدا رو بی‌نهایت شکر می‌کنم که هر شبی که صدای تیر و تنش می‌اومد،

دلم از ترس یا ناامیدی نلرزید.

حتی صادقانه بگم،

دلم محکم‌تر هم می‌شد.

چون حس می‌کردم دارم تو مسیری راه می‌رم

که توش ایمان به غیب، توکل و رزقِ غیرالحساب جاریه.

«وَمَن یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ»

کسی که به خدا تکیه کنه، خدا براش کافیه.

امروز هم خدا رو شکر می‌کنم که روزی پربرکت داشتم.

و شکر می‌کنم که اون روزها،

وقتی نتیجه‌ی جنگ، درگیری و اعتراض رو با خودم مرور می‌کردم،

می‌دیدم دقیقاً همون نتایج داره برای همون آدم‌ها اتفاق می‌افته.

و اینجا بود که با تمام وجود فهمیدم:

قانون خدا دقیق، ثابت و بی‌تعارفه.

مهم نیست چقدر دلیل داریم که بگیم شرایط سخته؛

اگه ذهنمون رو کنترل نکنیم،

اگه هی دیگران رو مقصر بدونیم،

اگه از ترس، ایمان‌مون رو بفروشیم،

شرایط هر بار سخت‌تر می‌شه.

من به این باورِ یقینی رسیدم که:

در هر شرایطی—even اگه در ظاهر سخت و ناجالب باشه—

اوضاع در نهایت به نفع منه

و من هیچ‌وقت دل به دل جامعه‌ی ناشکر نمی‌دم.

چون همون‌طور که شما استاد عزیز گفتید،

در نود و پنج درصد مواقع واقعاً اوضاع ایران خوب بوده

و در نود و پنج درصد مواقع مردم ناشکر بودن.

و امروز با چشم خودم می‌بینم

آدم‌های زیادی که دائم ناله می‌کنن،

در همین شرایط،

درآمدهای ده‌ها میلیاردی از راه کاملاً حلال دارن.

این یعنی:

قانون خدا سر جاشه،

رزق سر جاشه،

و تنها چیزی که مسیر رو عوض می‌کنه احساس ماست.

احساس خوب، نتیجه‌ی کنترل ذهنه

و کنترل ذهن،

راه ورود به مدار نعمت‌ها

و موندنِ آگاهانه توی این مداره

خدا رو شکر برای فهم این قانون

و خدا رو شکر برای آرامشی که هیچ‌چیزی نمی‌تونه از آدم بگیره

الهی صدهزاران مرتبه شکر برای این مسیر زیبا…