تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۲

بنام خدایی که همیشه کافیست

سلام به استادعزیزم و همه بچه های همراه در این پروژه ی رویایی

چندسال قبل که تصمیم گرفتم یه کاری رو شروع کنم با اینکه باقانون اشنا نبودم

ولی به خداوند گفتم من نمیدونم چه کاری برام بهتره

تو بگو

واز سر راهش به تمام معنا رفتم کنار

یعنی اصلا نه عجله داشتم نه نگران بودم نه هی میگفتم پس چی شد ؟ پس چرا خبری نیست؟

وداشتم زندگیمو می کردم

هربار همسرم پدرم و یا یکی از نزدیکان میگفت پس چرا همینطور نشستی باید خودت یه قدم برداری بری بگردی دنبالشو بگیری خداکه همینجوری جیزی نمیده

یادم میفتاد که یه درخواستی به خداوند دادم

وجوابم بهشون این بود که من منتظر نشونه هام

قراره خداوند محدوده رو مشخص کنه بعد من ادامه بدم

الان که فکر میکنم خیلی برام عجیبه اون ارامشی که داشتم

اخه هم عاشق کارای هنری بودم هم اینکه سالیان سال حقوق خونده بودم اونم با رتبه اول هرترم وحتی در دوران ارشد در یکی از بهترین دانشگاهای تهران با بالاترین معدل مدرکم رو گرفتم

شایدم دلم میخواست اونهمه زحمت به یه نتیجه ای برسه

اون موقع میگفتم نمیخوام ازمون وخطا کنم

ولی الان میفهمم دلم میخواسته هدایت بشم

بعد حدود 8 ماه به شکل معجزه اسا همسرم که اصفهان بود یه پیامک از جهاددانشگاهی برام فوروارد کرد

دیدم برا ازمون داوری فراخوان دادن

اینم بگم قبلا به خدا گفته بودم اگه قراره برم تو کارهای حقوقی

دلم میخواد بدون آزمون باشه از همین شرط معدلم استفاده بشه لااقل اینهمه درس خوندم یه جا بکارم بیاد

بعد که رفتم تو سایتشون دیدم مهلت ثبت نام دو روز پیش بوده والان تو فورژه ای هستم که دوباره دادن و تا پس فردا مهلت ثبت نام هست

سریع رفتم شرایطش رو خوندم دیدم به دوشکله یکی با ازمون یکی بدون ازمون

خب نشونه ها دارن میان

رفتم سراغ بدون ازمون دیدم علاوه بر دکترا شرط رتبه یک ارشد در یه سری دانشگاه ها رو زده

ووووو

بله دانشگاه علامه طباطبایی هم جزوشونه

نمیدونید چقدر اونشب بالا پایین پریدم و ذوق کردم که دقیقا خواسته ی من موبه مو مستجاب شده

حالا اینکه چرا پیامک باید برا همسرم میرفت و اونم میخواسته پاکش کنه یهو به دلش افتاده برا من فورواردش کنه خودش یه ماجرای هدایتی دیگس

من رفتم ثبت نامو کردم و

بعد چند ماه مدارک رو خواستن اونارو هم فرستادم

دیگه با قانون واستاد اشنا شدم و نوبت مصاحبه رسید

دوماه قبلش باهام تماس گرفتن که برا مصاحبه چه کتابایی رو باید بخونیم

ولی من پر رو گفتم خدایا منکه گفتم نمیخوام لای این کتابا رو باز کنم اونم برا سه چهار تا سوال که معلوم نیست از کجای کتاب باشه

بادمه اون موقع تازه با استاد اشنا شده بودم و واقعا درک الانم رو از قانون نداشتم

ولی یه شور وهیجان و امیدی تو دلم بود که

خدایی که تا الانشو جور کرده اونم معجزه آسا

بقیشم جور میکنه

اصلا هدایت میشم به جوابا سوالایی ازم پرسیده میشه که بلدم

همسرم از مصاحبه خیلی میترسید چون همیشه اینو شنیده بودیم که اگه پارتی نداشته باشی محاله قبول بشی

اونم یه کاری که ماله قوه قضاییس

وبهم میگفت یکی رو میشناسه که تو دادگستری ساری کارشناسه وهمه رو میشناسه

بزار بریم پیشش اون برامون پارتی بشه تا هوامونو داشته باشن

اولش با اکراه پذیرفتم ولی یادمه که یه ان خداوند گفت تا الانشو کی برات جور کرد؟

ومن به خودم اومدم که اصلا وابدا نمیخواد با کسی حرف بزنی پارتیه من خداست

خودش جور میکنه

از اون اصرار بود وازمن انکار

تا بالاخره راضی شد

ومن فقط با توکل بخداوند

راهی شدم

برا مصاحبه باید میرفتم ساری

شب قبلش با همسرم ودخترم رفتیم که صبح سرحال و به موقع برسم به مصاحبه

داستان جور شدن یه خونه ی دربست به شکل رایگان با تموم امکانات و مرتب وتمیز که خودش یه هدایت دیگه ی خداوند بود

خدایی این داستان داوری سراسر هدایت و کمکهای خداوند به شکلهای گوناگون برام بود

بماند پارسال که پروانه رو گرفتم بعد دوتا پرونده شرایطی پیش اومد که خداوند گفت شرایی فعلیشون رو قبول نکن وبا عدم قبولی یعنی پروانه بعد سه سال دیگه تمدید نمیشه و همه چی تموم

واین قسمتی از مسیر من بوده نه تمومش

یادم نمیره وقتی رفتم تو دادگستری برا مصاحبه یه عالمه آدم پیر وجوون کتاب قانون بدست داشتن باهم معلوماتشون رو ریویو میکردن و تبادل اطلاعات انجام میدادن

تازه همشون قاضی بازنشسته وکیل یا کارمند شورای حل اختلاف بودن یعنی همه سابقه ی کار داستن ولی مضطرب و نگران داشتن کتابا رو میخوندن

یه ان گفتم من اینجا چیکار میکنم ؟

نه کتابی نه رزومه ی کاری

تازه بدون نگرانی و دلواپسی به همشونم نگاه میکردم

البته یه ان یه لرزه بر بدنم نشست و جو داشت منو میگرفت ولی سریع گفتم خدایا من نمیدونم خودت جورش کن

بعد پاشدم از سالن رفتم بیرون یه هوایی بخورم

وقتی که خواستم برگردم دم درسالن چهار نفر داشتن باهم صخبت میکردن

انگار خداگفت وایسا و گوش کن

دیدم یکیشون

خدایا تموم بدنم داره میلرزه از یاداوری اون روز ومعحزاتت

دیدم یکیشون انگار تازه مصاحبش تموم شده بود و داشت به دوستاش سوالایی که ازش پرسیدن رو میگفت

چهار تا سوال ازدرس مدنی و تجارت بود

وجواباشم داشتن میگفتن

سوالایی بود که من قبلنا برام مثله اب خوردن بود ولی چون چندین سال بود لای کتابو باز تکرده بودم یادم رفته بود

ووقتی داشتن جوابا رو میگفتن سریع تو ذهنم بقیش میومد و ذهنم آپدیت میشد انگار پوشه های قدیمی از تو بایگانی در میومدن و من بشون دسترسی پیدا میکردم

سه تا اتاق بود که یکی یکیشون رو باید میرفتیم تا کار تموم بشه

اولین اتاق مبانی فقه واصولش بود

از اونجایی که همیشه از عربی متنفر بودم اصلا برام این مرحله مهم نبود و به جز روخوونی بقیه سوالاشو بلد نبودم

اتاق بعدی مدنی وتجارت بود

وای خدای من دقیقا همون سوالایی که دم در هدایت شدم وایسم و گوش کنم ازم پرسیده شد و من وقتی داشتم جواب میدادم لبخندی از خدایا عاشقتم بر لبانم بود

البته دوتا سوال دیگم پرسیدن که بلد بودم یعنی دقیقا سوالایی بودن که بعد اونهمه سال هنوزم یادم بود

الله اکبر به بزرگی خداوند

واما اتاق سوم که همشون میگفتن مهمترین مرحلس

در مورد مسائل سیاسی و جریانات روز بود

وقتی رفتم تو یه مرد مسن خوشرو جلوی پام بلند شد وبعد سلام واحواپرسی ازم پرسید

نظرت راجع به اتفاقات اخیر چیه؟

اونروز ها مسئله مهسا امینی در جریان بود

چندروز قبله مصاحبه نمیدونم لایو استادو با استاد عرشیانفر گوش داده بودم یا قانون تغییر ناخواسته ها رو که

اونروز در جواب اون اقا چکیده ای از صحبتهای استادو با کمال شجاعت گفتم

کلا ادم شجاعی هستم یعنی اگه با استادم اشنا نبودم حرفی نمیزدم که اونا خوششون بیاد

حرف دلم رو میزدم

اونروز با اینکه تازه دو ماه بودبا استاد اشنا شده بودم ولی دست وپا شکسته حرفای استادو گفتم

و یهو دیدم که اون اقا یه تشکر از ته دل ازم کرد بلندشد ایستاد به احترامم وبرام ارزوی موفقیت کرد و من اومدم بیرون

اون لحظه هم مثل الان داشتم میلرزیدم

یکی از بزرگترین آزمونهام بود

من همیشه درس میخوندم در حد خفه کردن خودم و با اطمینانی که به دانشم داشتم میرفتم سر جلسه وخب همیشه هم نتیجه عالی میگرفتم

ولی اونروز هیچی که نخونده بودم اونم بعد 6 سال کنار گذاشتن کتابا

بقیه هم که همگی معلوم بود یا خیلی خوندن یا ثانیه اخری میخواستن یه جیزایی براشون یاداوری بشه

تازه همشونم وکیل و قاضی بودن وبالطبع با این مطالب وقوانین هر روز مواجه میشدن

خلاصه جو خیلی سنگینی بود و من مثله یه جوجه بودم میون یه عالمه شیر

ولی فقط جسبیده بودم به خدا وفقط اونو داشتم

والبته که اون کافیه برات در تموم لحظاتت

وخداوند برام سنگ تموم گذاشت و من بدون یه ثانیه درس خوندن یا پارتی بازی و چیزی مصاحبه رو قبول شدم

این داستان تا گرفتن پروانه هنوز ادامه داره و اونها هم سراسر هدایت و کمکهای خداوند بودن

الان که فکر میکنم چندسال از اون روزا گذشته ومن خیلی بهتر وعمیق تر با قانون اشنا شدم ولی به سعیده ی اونروز افتخار میکنم که چقدر زیبا با اینکه هیچی بلد نبود اعتماد کرد به پروردگارش و چقدر همه چیز براش عالی طی شد.

خدایاشکرت خدایاشکرت خدایاشکرت