تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۲

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام و درود به عشق دل های من

با نام و الله یکتای جهان آفرین شروع میکنم به نوشتن کامنتی که مثل همیشه، هیچ سناریویی واسش ندارم چرا که سناریوی من حداقل توی این نوشتن در این لحظه ها که مهم ترین لحظه زندگیمه تا به امروز، تجربه ی هدایتِ

داستان، داستانِ این 70 روزی هست که از دوران سربازی من گذشته .. تجربه هایی که داشتم .. عملکردهام .. نیازهایی که دیدم .. باورهایی که نیاز داشتم .. ساختن باورها .. کنترل ذهن .. در همین مورد این کامنت

دو ماهی هست که نتونستم این کامنت را بنویسم یک کامنت جامع ولی امروز از خدای خودم خواستم توی تمرین ستاره قطبیم که هدایتم کنه کمکم کنه که این کامنت فوق العاده را بنویسیم تا هم ردپایی بشه و البته که هر هم پاره ی بینظیر و ارزشمند من در زمان و مکان مناسب هدایت بشه به این کامنتی که از خودشِ از جنس خدایی و خالقی و مالکی و صاحبی که جز زیبایی و ارزش چیز دیگه ای نمی آفریند.

کل داستان را بخوام بگم خلاصه اش را اگر بخوام و بتونم بگم واقعا واقعا واقعا، توحید و بالابردن توانایی ات در توحید عملی هست، همین

شِرک تو دلِ مومن مثل راه رفتن مورچه تو دل سیاه شبِ تاریک ، همین

عزت نفس، با این معنی که عاشق خودت باشی، عاشق همینی که هستی، همین چهره، همین اندام، همین شخصیت، همین همینی که هستی عاشقش بودن، دیگران را همینجور که هستن دوست داشتن، عزت و احترام برای خودت که مهم ترین فرد زندگیت هستی قائل شدن و برای دیگران همانطور همانطور گوش! کن!! گوش کن!! همانطور که دیگران هستند را دوست داشتن نه اینکه بخوای به خاطر تو برای تو تغییر کنند،عزت نفس با این معنی که بدونی کی هستی بدونی که چقــــدر مهمی و بی همتا و یکتاااا و منحصر به فرد چون واقعا واقعا واقعا اگر کل ِ دنیا را بگردی مثل خودت با ژن خودت کسی نیست … آره همین ” خودت” را عاشقش بودن، میخواستم همین را بگم، همین

بگم که تو توانی در تغییر دیگران را نداری، تو توانی ای محمد ای محمد چقدر خدا توی قرآن .. نه بذار اصلاحش کنم چقدر محمد توی قرآن این کلام خداوند را اینجور شنید که توان تغییر دیگران و توان هدایت کردن دیگران را نداره اصلاا اصلاا اصلاا چون هدایت کار خداست فقط، اصلا وظیفه ی خداست، درست مثل وظیفه ی ما که بندگی کردن و خلق همیشگی عالی پول و دریافت نعمت های بیشتر و بیشترِ اوووم، همین

بگم که خدا واقعا داره با ما حرف میزنه هر لحظه .. هر لحظه … اینجوری بگم از شنیدن و حس کردن نشانه ها اینجوری بگم از شنیدن و دیدن و حس کردن نشانه ها که هرچقدر متصل تر باشی هر چقدر تونسته باشی ذهنت را با توجه بر نکات مثبت هر لحظه بمباران کنی به همون میزانی که در صلحی با خودت میتونی نشانه ها را ببینی و ذوق مرگ‌ترین از صحبت کردن خداوند یکتای جهان آفرین با خودت بشی ، همین

بگم وای وای وای وای از تضــــادها

تضادهااا نعمتن نعمت، روزهای اولم توی پلیس راه بودنم و توی خب یک شرایط جدید یک جای جدید با آدما و فرهنگ ها و عقایدهای متفاوت؛

تضادهااا چقدر بود و در صلح نبودنم و بله طبق قانون زجر و سختی کشیدن و لذت نبردن از لحظه هام

و روزهای بعد، به لطف خدا با کمک خودش با هدایت خودت و درک درست و انتخاب درست و تمرکز روی جای درست هر بار هر روز به صلح بیشتر و با ثبات بیشتری نزدیک میشدم و البته که لذت داشت بیشتر میشد و البته که احساس خوبم را میدیدم که واقعا واقعا واقعااا منجر به اتفاقات خوب و خوب تر با بیشتر بودنم در احساس خوب با بیشتر سپاس گزار بودنم میشد و میشه و خواهد شد.

و بازم توحید!

امان امان امان از وقتی که قدرت را میدی به فرمانده ات که دقیقاااا مثل خودت یک انسانِ و یادت میره توی انسان نسیان کار یادت میره که اونم مثل خودت دقیقا آدم و نیاز داره به همونی که میدونی تمام قدرت از ان اوست و تنها نیروی خیر توی این جهان و بله خدایی که فرمان و سلطنت عالم آفرینش با اوست و رجوع همه خلایق به سوی اوست

و دیدم خالق بودنم را اونم 100% را .. یک مثال بزنم

توی مراقب راه بودنم یک دوستی اومد که مدارکش را چک کردم کنارش پر از این دهیری (یک نوع خرما) و واقعاا دلممم خواست اما هوشیار بودم خداروشکر و توی دلم از خدا خواستم که دهیری میخوام .. فرکانسش فرستاده شد .. منتظر بودم که توسط همون شخص خدا بهم دهیری بده .. اما نداد .. و رفت اون ماشین .. ولی همون لحظه گفتم میاد .. به وقتش در زمان و مکان مناسب این خواسته هم تحقق مییخشه

بخدا سر 15 دقیقه نکشید غروب بود درست مثل همین موقعااا از فاصله ی 50 متری دیدم که یک مزدا و دو نفر سرنشین، کمک راننده دست کرد از کنارش یک چیزی برداشت از دور میشد شاخه دهیری را دید!!! آره ایستادند کنارم بدون اینکه حتی بخوام نگهشون دارم و با لبخند یک لیوان پر از دهیری و سه تا کلوچه تازه خرمایی بهم داد و رفتند .. به همین راحتی .. همون لحظه یاد داستان مریم افتادم .. مریم جان مریم مقدس

مریمی که وقتی زکریا پیشش میرفت میدید که عهِ چقدر میوه هست چقدر غذا هست …

زکریا رو میکرد به مریم و میپرسید اینا از کجا اومدند این همه نعمت هر بارر که میام پیشت مریم جان .. چطوریه داستانش چیه؟

و مریم میگه، این مائده های هستند که خدای من برای من فرستاده .. هذا من فضل ربی .. و خدایی که به هر کسی که بخواد میبخشد .. و خدایی که قادر بر انجام هر کاری .. این مائده ها بهشتی هستند ..

و همون لحظه توی این هوای رو به خنک خوزستان من و جاده و این همه نعمت .. و در حالی که با دستم این نعمت ها را گرفته بودم و با چشم نگاهشون میکردم ولی چشم دلم ذهنم قلبم داشت اینا را میدید این داستان را .. احساس کردم مثل مریم این نعمت ها هم از بهشت واسه من اومده واسه من ها .. واسه من که خدا را باور کردم واسه من که باور کردم خدا میتونه بهم ببخشه باور کردم که میتونه کن فیکون کنه باور کردم که همیشه همراهمه خداوند، همین

کل داستان توی این 70 روزه که دیدمم چقدر بارها اشتباهات خودم دیدم چقدررر بچه هاا به این و اون قدرت میدادند میدیدم حالشون را .. میدیدم .. میدیدم که لذتی نمیبرند و اما میدیدم که منی که قانون را میدونم و اون موقعی که داشتم اجرا میکردم و هر وقتی که اجرا میکنم هر وقتی که هر کسی اجرا میکنه چقدر حالش خوبه .. حال دلش خوبه ..

یک روزی توی همین روزها رو تختم بودم و قرآن میخواندم رسیدم به جایی که محمد اینو دریافت کرده بود که خداوند به سلیمان بود موسی بود دقیق یادم نمیاد این فرع را .. ولی اصلش را یادمه خوب! داستان این بود که پیامبر داشت اشاعه توحید و یکتاپرستی میکرد و کافران بهش گفتند بیا بیا ماا تو را ثروت بارون میکنیم و دست بکش از این توحید و یکتاپرستیت … بعد نوشته بود که امااا چیزی که نزد خداست برای تو ای پیامبر بهتر از این همه ثروت دنیوی .. بعد خداروشکر که منم هوشیار بودم .. و همون لحظه گفتم خداییاااا این چیزی که میگی نزد تو بهتره چیه نشونم بدم و گذاشتمش توی تمرین ستاره قطبیم ..

فرداش دیدم خدا توسط عشقم .. پیام یکی از هم پاره هامون را واسم فرستاد .. و دقیقاااا پاسخش را دریافت کردم

پاسخ همین چیزی که الان داریش .. هدایتت به این پیام .. بدون بهترین چیز را داری .. بهترینی که همه چیز میشه واست با ادامه دادنش با گسترش دادنش توی جنبه های متفاوت (ّباورهای مناسب و قدرتمند و قدرتمندتر در هر زمینه ای) … منظورم حالِ خوب .. حال خوب، حال خوب

و بگم بازم از توحید؛ بگم که ندیدم توی قرآن توی این چندین و چندبار خواندن که یک بار فقط یکبار توی قرآن در مورد خونه و غذا و خوراک و پوشاک گفته بشه .. بلکه فقط داستان اصلِ این بود که اقا جان سپاس گزار باش، اقا جان به یاد داشته باش که هر چه کنی بر خود کردی از ماست که بر ماست .. بگه که نشه هااا که شرک بورزی ها نشه که باور کنی این اون دسته قدرت داره و داره کارهاتو انجام میده هااا نه .. نشه که بگی این عشق از جانب عشقمه هاا و نه خدا ..

. . . . . . . . . .

دیروز تا خط بالا را نوشته بودم و امروز هدایت به شنیدن این فایل

وای وای Rosa عزیز .. چه صدای پر از آرامشی و دوبلری و گویندگی

چه لهجه ی شیرینی

چه خودباوری

چه صداقتی

چه تکاملی

چه درکی از قانون و عمل به قانون

چه زندگی به سبک شخصی

فقط اونجا اینجاییی که گفتی رُزا عزیز جان جانان که بابااا این قبلیا اصلا جواب نمیدادند این خداروشکرررر جواب داد همین که جواب داد فقط اصلا … چقدررررر تحسینت میکنم قبل از اینکه استاد بخواد بگه که این اصلااا یک مدار یک مرحله چه مرحله ای از کنترل ذهنِ

چه باور به اینکه خداوند من را هدایت میکند وقتی من قدم اول را بر میدارم.

اما در ادامه ی درس های سربازی

“از امید بگم … از ترسیدن از رفتن به شاید بزرگترین ترس زندگیم، بگم … از تنهایی مقدس دوباره ام بگم

از توانایی اعراض کردن که چقدر مهمه … از بحث نکردن از دعوا نکردن .. از اصلِ اصلِ بگم که کل داستان دور همین میچرخه واقعاا بخداا که وقتی میدونی قانون احساس خوب مساویست با اتفاقات خوب .. میدونی که وقتی میای احساست را خوب نگه داری امروزو زندگی کنی امروز برنامه داشته باشی امروزو فقط خواسته داشته باشی و بخوای از خدا .. امروزو ایمان و انرژی داشته باشی .. امروز خودتو باور داشته باشی .. میبینی که چقدر اون روزت روزِ با این وجود که شاید توی اول راه شرایط اون جوری که میخوای نیست

و در انتها بگم که من ایمان داشتم به خدا که حرکت کردم من ایمان داشتم که خداوند پاسخ افراد شجاعان را میدهد و میدهد درست در زمان و مکان مناسب .. که تا اون روز و اون لحظه رسیدن به خواسته باید لحظه هام را سعی کنم با صبر و صلاه پر کنم.

الهی به امید تو

عاشقتونم.

مارکو در راه ِ جهانگردی … یوهووو