تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۹
موضوع این قسمت: کلید زنده نگه داشتن انگیزهها
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- چرا با اینکه میدانم بهبود باورها یک فرایند دائمی است اما باز هم در نقطهای از مسیر فکر میکنم باورهایم به اندازه کافی قدرتمند کننده شده. در نتیجه ورودیهای ذهن را کنترل نمیکنم و دوباره به عقب بر میگردم؟
- جادوی هدفهای کوتاه مدت؛
- تفاوت حسادت سازنده با حسادت مخرب
چرا متوقف میشویم؟
چرا با اینکه میدانیم نباید کار کردن روی خودمان را قطع کنیم، بعد از رسیدن به یک سری نتایج (خانه، درآمد خوب، رابطه)، انگار به شرایط عادت میکنیم، انگیزهمان کم میشود و در یک «تلهی موفقیت» گرفتار میشویم؟
پاسخ استاد به این سوال، یک درس «پیشرفته» برای مدیریت ذهن و حفظ رشد دائمی است. اگر احساس میکنید شور و اشتیاق گذشته را ندارید یا به نتایج فعلی خود راضی شدهاید، شنیدن این فایل میتواند همان «ضربه» یا «تلنگر» بیدارکنندهای باشد که به آن نیاز دارید.
در این گفتگو، استاد عباس منش به ریشههای روانشناختی «توقف پس از موفقیت» میپردازند و راهکارهای عملی قدرتمندی برای عبور از آن ارائه میدهند:
۱. راز «اهرم رنج و لذت» در سکون
استاد توضیح میدهند که تمایل طبیعی انسان، «حرکت نکردن» و ماندن در منطقهی امن است. در ابتدا، «رنجِ» نداشتنها (خانه، پول، رابطه) ما را به حرکت وادار میکند. اما وقتی به «لذت» رسیدن به آنها دست مییابیم، آن اهرم رنج از بین میرود و ما متوقف میشویم. این یک تلهی طبیعی است که اگر آگاهانه مدیریت نشود، منجر به سقوط میشود.
۲. ذهنیت «گشنه بمانید»
چرا برخی افراد بعد از رسیدن به قله، باز هم تشنهی موفقیت هستند؟ استاد با استفاده از الگوی شگفتانگیز «زینالدین زیدان» – که هم بهعنوان بازیکن و هم مربی به تمام افتخارات ممکن رسید – توضیح میدهند که تفاوت قهرمانان واقعی با افراد موفقِ موقتی، در توانایی «گشنه نگه داشتن» ذهن برای موفقیتهای بیشتر است.
۳. تکنیک «هدف بعدی»
استاد یک تکنیک عملی را فاش میکنند که خودشان برای جلوگیری از توقف استفاده میکنند: «قبل از اینکه به هدف فعلیتان برسید، هدف بعدی را انتخاب کنید.» ایشان توضیح میدهند که دقیقاً چه زمانی باید این کار را انجام دهید تا همواره موتور انگیزهی شما روشن بماند.
۴. خطرات مرگبار «مقایسه» (دو لبهی تیغ)
این بخش بسیار کلیدی است. استاد توضیح میدهند که چرا مقایسهی خود با افراد «بدبخت» و راضی بودن به اینکه «حداقل از آنها بهتریم»، یک سم کشنده است که بهزودی شما را همسطح آنها خواهد کرد. از طرف دیگر، توضیح میدهند که چرا مقایسهی خود با افرادی که «فاصلهی فرکانسی» بسیار زیادی با ما دارند و حسرت خوردن، به همان اندازه خطرناک است. راهحل صحیح، پیدا کردن الگوی الهامبخش است.
۵. خودشناسی پیشرفته: چگونه از «غرور» و «حسادت» به نفع خود استفاده کنیم؟
در بخش پایانی، گفتگو به سطح عمیقتری از «خودشناسی» میرسد. استاد تأکید میکنند که احساساتی مانند غرور، حسادت، خشم و ترس، بخشی از انسان بودن ما هستند و انکار آنها توهم است. در عوض، باید یاد بگیریم چگونه این احساسات را به «غرور مولد» یا «حسادت سازنده» تبدیل کنیم؛ یعنی از آنها بهعنوان سوخت و انگیزهای قدرتمند برای حرکت رو به جلو استفاده کنیم، نه مانعی برای توقف.
تمرین این قسمت:
استاد از «تلهی موفقیت» صحبت کردند؛ یعنی رسیدن به یک سری اهداف (مثل خانه، ماشین، درآمد خوب) و سپس کم شدن انگیزه و متوقف شدن.
نقطهی توقف، سکون یا «رضایت» شما در مسیر موفقیت کجا بوده است؟
لطفاً در کامنتها بنویسید:
چه زمانی احساس کردید که به اندازهی کافی به دست آوردهاید و انگیزهتان کم شد؟
و مهمتر از آن، چه «اهرمی» (دیدن یک الگوی بسیار موفقتر، یک هشدار از طرف جهان، یا یک تضاد و مشکل جدید) شما را از این خواب بیدار کرد و باعث شد دوباره «تشنهی» رشد و موفقیت شوید؟
تجربهی شما میتواند تلنگری برای بیدار شدن فرد دیگری باشد.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۹15MB17 دقیقه
سلام
امیدوارم که بتونم به این گفته ها عمل کنم که همیشه قبل اینکه به هدفی برسم در نزدیکی رسیدن نه خیلی قبل هدف بعدی رو مشخص کنم،کلا آدمی ام که از بی هدفی خوشم نمیاد
در الگوبرداری هم نه به آدمای بدبخت نگاه کن و به خودت افتخار کن مثل اینا نیستم که راکد بمونی نه به اون آدمایی که بهموفقیت های عظیم رسیدن که بگی اونا کجا و من کجا دچار مقایسه و نا امیدی بشی یا بگی از راه نادرست بوده
بالاخره آدمه ممکنه تو مسیر وقتی به یه هدفی رسید دیگه تا یه مدت مغرور بشه و بگه خب من به هدفم رسیدم کافیه و تمام،نهههه،همیشه میشه پیشرفتکرد بهتر شد و موفقیت های بزرگتر رسید ،بی هدفی آدمو نابود میکنه افسرده میکنه،راکد میشه ،هدف حرکته،انگیزه ست واسه زندگی واسه اینکه بدونی زنده ای ،ذوق و شوق داری برای رسیدن به اهدافت ،زندگیت همون لحظه ی حرکته ،هر لحظه قدم برداشتن برای هدفت خودش زندگیه احساس زنده بودنه،موفقیت زندگی همین مسیره نه رسیدن به مقصد ،گرچه رسیدن بهمقصد و هدف خودش لذت داره،ولی طی کردن این مسیر خودش لذت و انگیزه و امیده برای زندگی
خلاصه که حتی اگه غرور هم داری باید سازنده باشه و درجهت رشد تو،کلا هر باوری باید بهت کمک کنه و باعث رشد و پیشرفت تو بشه وگرنه باور خوبی نیست،غرورم همینه باید بهت بر بخوره حرکت کنی قدم بردای بخوای پیشرف کنی و به سمت اهدافت پیش بری
درست ممکنه وقتی به هدفی رسیدی برات عادی بشه،دچار روزمرگی بشی بگی بسه دیگه من رسیدم به هدفم نهههه تو باید همیشه در حال حرکت و سیری ناپذیری باشی چونکه همین هدف داشتن و حرکت کردن یعنی زندگی یعنی تو زنده ای و داری زندگیمیکنی والا شاید رسیدی به اون هدف چنان ذوق نداشته باشه برات و خوشحالت نکنه ولی همین مسیره همین حرکته و انگیزه خودش زندگیه و زندن بودن
سپاس از این فایل خوبتون به امید عمل کردن و قدم برداشتن…