تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۹

بسم الله الرحمن الرحیم

بنام خداوند بخشنده مهربان

سلام

[ راهی که عجله و بدو بدو باشد ، اشتباه است]

اگر باور به فراوانی در جهان داری نباید عجله کنی ، باید اجازه بدی تکاملت طی بشه

یعنی ظرف وجودت برای دریافت نعمتهای بیشتر بزرگتر بشه

اگه امروز حالت بده باید دلیلش رو بدونی ، اگه باور داری که خودت خالق زندگیت و اتفاقات خودت هستی

جلسه اول قدم اول دوره دوازده قدم

(عکس قبل از عمل )

چکاپ فرکانسی

استاد یادمه وقتی دوره دوازده قدم رو شروع کردم ، وقتی کامنتهای جلسه اول قدم اول رو میخوندم که دوستان نوشته بودن همین جلسه اول چقدر بهشون کمک کرده و چقدر در مدار دریافت آگاهی قرار گرعتن که خود جلسه اول مثل یک دوره بوده براشون ، من سعی میکردم قبول کنم و مقاومت نداشته باشم اما ذهنم به من میگفت مگه حالا این جلسه چی داشته که بچه ها دارن اینقدر بزرگش میکنند .

وقتی استاد در جلسه آخر دوازده قدم از نتایج دوستان صحبت میکرد ، یاد آوری کرد و گفت که ببینید دوستانی که نتایح بزرگتری گرفتن از خیلی قبل شروع کردن و فقط کار کردن روی همین دوره نبوده و دوره های دیگه ای هم داشتن و روی خودشون و باورهاشون بیشتر و بهتر از بقیه کار کردن .

امروز وقتی چکاپ فرکانسی رو شروع کردم ، مقایسه نتایج فعلیم با داشته های قبلیم گواه این درس بزرگ استاد عزیزم بود .

و تغییرات اتفاق افتاده در تمام جنبه های زندگیم از شروع دوره دوازده قدم در چند سال پیش تا امروز گواه واضحی بود از این حقیقت بزرگ .

و منو یاد لگوی سایت انداخت گروه تحقیقاتی عباسمنش ، موفقیت در تمام جنبه های زندگی

《استاد شاید پروژه بعدی ترکیبی از دوره دوازده قدم باشه 》

نمیدونم معنی قدم نو رسیده مبارکه ، چیه که مدتیه که بمن گفته میشه

===================================

استاد قشنگم ، امروز صبح جمعه طبق روال جمعه ها و روزهای تعطیل ، برنامه داشتم برای رفتن به دل طبیعت و دوچرخه سواری و انجام یک کارگاه عملی و یک مراقبه هم جهت تر شدن با جریان خداوند .

امروز ساعت پنج و نیم بیدار شدم بعد از وضو و آماده کردن قهوه ، پشت میزم در تاریکی ، دفترم رو باز کردم و چراغ گوشی رو روشن کردم که بنویسم و با خدا صحبت کنم .

خیلی اشتیاق داشتم که جلسه اول قدم اول رو امروز شروع کنم ، اما وقتی مینوشتم دوست داشتم اول بیشتر رو نوشتن تمرکز کنم و با خداوند بخشنده مهربان بیشتر صحبت کردم و اونهم بهم گوش داد با همون لبخند همیشگی ، که خواستهات رو انجام شده بدان ، من میدونم ، اما تو بگو

ساعت 6/5 با دوچرخه از خونه زدم بیرون

یک هوای سرد و دلچسب و رویایی

جلسه اول شروع شد

چکاپ فرکانسی

استاد واقعا بهترین مدار دنیا کجاست !؟

ما تا چقدر میتونیم رشد کتیم!؟

مگه داریم واقعا ؟

هر چقدر که بر میگردیم و مرور میکنم و گوش میکنم الله اکبر این آگاهی ها و الهامات بهتر و بهتر و بیشتر و بیشتر میشه

استاد شما توی کدام مدار داری سیر میکنی !؟

استاد شما واقعا کجایی !؟

این همه آگاهی از کجا میاد!؟

استاد با خودم مرور کردم که ظرفم رو خالی کنم از اطلاعات و اون داستان کسی رو با خودم مرور کردم که دنبال بهترین استاد میکشته و وقتی که پیداش میکنه ، استاد میگه باید یکسال کارهای خدماتی رو انجام بدی تا من قبولت کنم و بعد از یکسال به استادش اعتراض میکنه که چرا به من آموزش رو شروع نمیکنی !؟

استادش میگه برو چای برام بیار

وقتی که میاره میگه برو قوری رو هم بیار

واستاد چای قوری رو دوباره میرزه توی لیوان پر از چای و شاگرد وقتی اعتراض میکنه ، استادش میگه تو الان مثل این لیوان پری وجایی برای دریافت مطالب من نداری تو باید خالی باشی تا من بهت آموزش بدم .

و دوست دارم با تمام وجودم گوش بدم و پذیرای این مطالب باشم با همین شوروشوقی که امروز شروع کردم .

امروز هوای منفی 5 و 6 درجه بود ، باد سردی میوزید ، بادی که حرکت رو کند میکرد و از سرما گذشته بود دیگه یخما بود .

مثل همیشه اولین دوچرخه سوار بودم و بعد از دور اول من دیگر دوستان که گروهی رکاب میزنند هم از راه رسیدند.

استاد امروز دوباره با دوجفت دستکش دوباره دستان و انگشت پاهام یخ زده بود و بینهایت برام لذتبخش بود باور کنید الان که دوساعته اومدم هنوز انگشتام سرخه و ذوق ذوق میکنه ، با اینکه وقتی رسیدم سریع رفتم و دوش آبگرم گرفتم و برعکس همیشه امروز چقدر با آب گرم و داغ حال کردم ، بسکه یخ زده بودم .

اما شوروشوق شنیدن و گوش جان دادن به آگاهی ها والهامات دوره دوازده قدم در تمام وجودم جریان گرمی رو به حرکت درآورده بود که سرمای هوا تاثیری روی من نداشت .

این آگاهی ها بقدری برام جالب و عالی بود که اگه دفتر و قلم همراهم بود ، در همون سردی هوا در دل طبیعت کوهستان پیاده میشدم و مینوشتم ، هر چند‌که دستام و انگشتام دیگه حتی توان ترمز گرفتن و دنده عوض کردن نداشت از سردی هوا

استاد امروز دروازه ای از نعمت و رحمت و برکت دیگه ای به زندگیم باز شد و من خوشحالم که قدم اول رو برای اینکه تغییر رو در آغوش بگیرم با عشق برداشتم .

و بقول آقا رضا عطارروشن عزیز عمو رضا که بیتهایت دوستش دارم و همین الان لبخندهاش جلوی چشممه ، گفتم خب من دوست دارم و میخوام تغییر کنم ، حالا من برای تغییر چی دارم ، دیدم که هیچ ایده ای ندارم ، پس گفتم من دوازده قدم رو دارم ، پس از همینی که دارم شروع میکنم و من با عشق شروع کردم .

استاد من و دیگر دوستان عزیزی که بعدا شروع و استارت دوره دوازده قدم این دوره رو تهیه کردیم ، همه مون از فرکانسهای بینظیر دوستان که در کامنتهاشون نوشتن بهره بردیم وواز چراغی که این دوستان روشن کردند برای ادامه مسیر استفاده کردیم ، از جمله دوستانی مثل آقا رضا عطار روشن عزیز، سید علی خوشدل عزیز ، عادله عزیز ، شکیبای عزیز ، لیلا بشارتی عزیز که دیشب کامنتشون رو در پروژه تغییر خوندم . و خیلی از دوستان دیگه که در مدار بالاتری قرار دارند و داشتند و من همیشه آرزی بهترینها براشون داشتم و دارم .

و درسهای بسیاری از خوندن کامنتهاشون و مسیر زیبایی که رفتن گرفتم .

من از کامنتای لیلای عزیز تمام مسیر حرکت ایشون رو خوندم و در مسیری که حتی از روستایی میومدند و ماشین خراب میشه و معجزه وار درست میشه و ایشون با یه چشمک از خدا تشکر میکنه و میگه که من میدونم که کار کارتوه دمت گرم میدونم که همیشه کنارمی .

مسیری که فقط روی خودش کار میکه و حتی به زندگی دختر گلش هم دخالت نمیکنه و اجازه میده خودش راهش رو انتخاب کنه تا تمام موفقیتهای بیشمارش .

و اما بقول منصوره عزیز با اون لهجه قشنگ اصفهونیش در این پروژه عالی که میگه وقتی که ما وای میستیم ، جهان ماهم وای میسته اگه با هر نتیجه ای‌که داریم و درخواب موفقیتها مون فرو بریم ،وجهان ما هم متوقف میشه .

و من دوست دارم که تغییر رو در آغوش بگیرم ، من دوست دارم به همه چیزهایی که دوست دارم اول برسم تا بتونم ازش بگذرم .

تا وقتی که بهش نرسم نمیتونم ازش بگذرم .

من دوست دارم تمام زیباییهای جهان رو تجربه کنم ، من دوست دارم خودم رو تجربه کنم ، دلم میخواد قدرت خالق بودنم رو که خداوند بخشنده نهربان در وجودم ودیه گذاشته رو تجربه کنم ، من دوست دارم جهانم رو زیباتر و قشنگتر از اینی که هست ، از خوب به عالی و عالی تر تبدیل کنم ، من دوست دارم بهشت رو در این جهان تا وقتی که خداوند بخشنده مهربان به من فرصت زندگی داده تجربه کنم

من یک زمانی دوست داشتم باغ داشته باشم و با پولی که میشد اون موقع یک ماشبن اوبتیما ی صفر بخرم ، رفتم و یک باغ خریدم .

باعشق روش کار کردم

رفتم هرس کردن درختها رو یاد گرفتم نحوه آبیاری و چه و چه و چه رو یاد گرفتم و باغم رو اونطوری که دوست داشتم باشه ساختم .

خودم کود دادم ، خودم آبیاری کردم و همه کار

وقتی که اولین محصولش رسید وقتی که شکوفه داد و میوه ها به ثمر رسید ، همسایه های اطراف باغ من که اکثر بومی و بقول معرف بچه کشاورز بودند میگفتن تو چکار کردی که باغت این همه محصول داده ، ما که جد اندر جدمون کشاورز و باغداریم همچین محصولی رو هیچ وقت تجربه نکردیم و من میدونستم عشق و انرژی رو با تمام وجودم پای درختهای باغم ریختم .

و طبق قانون جهان هستی وقتی من یک قدم برداشتم خداوند هزاران قدم برای من برداشته.

من و پریا که اون موقع ابتدایی درس میخوند اکثر روزهای تعطیل توی باغ مشغول رسیدگی به باغ بودیم و باعشق درخت خریدیم و کاشتیم و بودجود آوردیم و آنچه را که دوست داشتیم داشته باشیم و شد .

من و خانوادم در اولین فرصت ممکن به باغ میرفتیم و میخوندیم و میرقصیدیم و کیف میکردم آتیش روشن میکردین و غذا میخوردیم و برای مردم بومی اونجا عحیب بود که اینا تو بارون و برف و یخبندان تو باغ چی میکنن .

و ما داشتیم از لحظه لحظه اونجا لذت میبردیم و تغییر فصلهارو باوعشق زندگی میکردیم .

منی که کشاورزی نکرده بودم نصف شب تک و تنها برای آبیاری میرفتم باغ ، و برای خودم خیلی جالب بود که چرا دارم از این مسیر لذت میبرم و زمانی که داشتم و تجربش کردم براحتی تونستم ازش گذر کنم و این تجربه برام خیلی با ارزشه .

و کامنت لیلای عزیز و گفتگوی شکیبای نازنین برام درسهای بسیاری داره

و سپاسگزارم که این تجربه رو هم لیلای عزیزم با ما به اشتراک گذشت

من همیشه دوست داشتم و دوست دارم از دوستان عزبزم همیشه چیزهایی رو بخونم ، بشنوم و ببینم که بهترینهارو دارن تجربه میکنند و من یاد میگیرم که تضاد اومده تا بما درس بدن و ما رو رشد بده بسمت بهتر شدن و حرکت کردن .

ما باید بقول استاد عزیزم همیشه در حال حرکت و پبشرفت باشیم ، درجا زدن حکم همون آبی رو داره که حرکت نکنه و یکجا بمونه و ثروتی که جاری نشه و راکت بمونه .

پروژه تغییر رو در آغوش بگیر بمن میگه باید حرکت کنی باید تغییر کنی

شعر شکیبای عزیزم : فی الجمله اعتماد نکن به ثبات دهر ،کاین کارخانه ایست که تغییر میکند

استاد عزیزم امروز موقع برگشتن طبق روال اکثر روزهای مراقبم بک اسکناس دوهزار تومانی سر راهم قرار گرفت ، پیاده شدم با دستهای یخزده که واقعا توان نداشت پول رو برداشتم سپاسگزاری کردم و به زور گذاشتم توی جیبم ، چون انگشتام یخ زده بود و خم نمیشد .

الهی صد هزار مرتبه شکرت

خدایا شکرت که هر آنچه دارم از آن توست و توسط تو به من داده شده است

خدایا من تسلیمم

خدایا من آماده ام

خدایا من قلبمو باز میکنم

خدابا من اجازه میدهم

خدایا تنها تو را میپرستم و تنها از تو کمک و یاری میجویم

خدایا منو هدایت کن به راه راست ، به راهی کهسانی که نعمت داده ای به آنها

.

سلام دوست عزیز ارزشمندم

چقدر از خوندن کامنت زیبات احساسم خوب و عالی شد .

و چقدر در آرمش احساس خوبت رو با نوشتن این کامنت زیبا به منهم انتقال دادی .

وچقدر دوست داشتم که گفتی خدارو برای وجود خودش دوست داری و این احساس ناب و خالص چقدر عالی و قشنگه و منهم دوستش داشتم و احساس خیلی خوبی ازت گرفتم .

من بینهایت تحسینت میکنم دوست خوبم و برات بهترینهارو آرزو میکنم و امیدوارم که همیشه در اوج قله رسیدن به خواستهات باشی و از درو دیوار و آسمان و زمین برات آرامش ، لذت ، شادی ، خوشحالی ، احساس خیلی خوب و پول و ثروت و فراوانی و نعمت خوشبختی و سلامتی و نور و عشق و انرژی بباره

در پناه الله یکتا