تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۹

سلام سلام به استاد عزیزم و مریم جان نازنین و همه دوستان هم مسیر و هم سفر

خدایا هزار مرتبه شکرت برای همه نعمتهات و همه قشنگیای زندگی

خدایا هزار مرتبه شکرت برای امروز صبح که دور هم بودیم و لیلی قند عسلم گل سرسبد جمع بود و همه رو حسابی مشغول کرده بود و سرکار گذاشته بود

خدایا هزار مرتبه شکرت برای آگاهی ها و هدایت هایی که هرروز و همیشه دریافت میکنیم،

شکرت که هدایت های تو همیشه و همواره داره به ما میرسه و ما بسته به ظرف خودمون، از این باران رحمت و هدایت الهی بهره مند میشیم

هدایا شکرت برای انجام دادن یه تعهد دیگه و تموم کردن یه دوره دیگه

من میدونم ظرف احساس لیاقتم سوراخ بود، اتفاقای خیلی خوبی برام میفتاد ولی تَهِ دلم، خیلی نامحسوس، این حس و این نجوا بود که خب دیگه از این بیشتر و بهتر که نمیشه!

ولی خدایا میدونم با تو هیچ محدودیتی نیست

نعمتها و قشنگیای پیش تو فراوان و بی نهایته

من سمت خودم رو انجام دادم و سعی کردم و همچنان دارم سعی میکنم این باورها رو تقویت کنم

باور فراوانی

باور اینکه خدا هرچقدر بخوای بهت میده، و باز هم بیشتر از اون هم اگر بخوای میده، اگر باور داشته باشی و سمت خودت رو انجام بدی

باور اینکه من لیاقت داشتن این چیزایی که دوس دارم داشته باشم و تجربه کنم رو دارم

باور اینکه چیزایی که میخوام «هست» وجود داره آلردی، و «امکان پذیره» و میشود

خدایا شکرت برای روشنی قلبم

شکرت برای اتمام دوره 21 روزه تو این یکشنبه ی قشنگ و آفتابی، 21 دسامبر، 30 آذر، شب یلدا و شب تولدم:)

خدایا من یه هدیه ی خوشگل هم از خودت میخوام

یلدای همگی مباااااارک

سلام سلام به استاد جانم، استاد عزیز و ابراهیم نشانم

سلام به استاد مریم شایسته و نازنین

سلام به همه ی همکلاسی های عزیز تو پروژه ی تغییر

خدایا شکرت که بالاخره قفل کامنت من برای این جلسه شکسته شد:)

خدایا شکرت برای اینکه مامان و بابام به سلامتی و راحتی اومدن کانادا و الان مهمونای عزیز و دوست داشتنیِ خونه ی من هستن

خدایا شکرت که سُمی اینا هم آخر هفته قراره ایشالا بیان و بریم Barrie خونه ی خواهر بزرگم دور هم باشیم

خدایا شکرت که یاسمن هم با عزیز دلش با هم همیشه کلی برنامه و تفریح و سرگرمی دارن و وقتی ما دور همیم ولی اون نمیتونه فعلا بیاد کانادا، خیالمون راحته که خوشه و تنها نیست

خدایا شکرت برای مهمونی خیلی قشنگی که آخر هفته ی پیش رفتم و کللللی تعریف و تمجید شنیدم و چققققدر هم بهم خوش گذشت، اللهم أرزقنا یه عالمه ازین مهمونی ها

خدایا شکرت که دوره ی 21 روزه ی تمرکز بر احساس لیاقتم رو دارم با جدیت انجام میدم و نشانه های کوچیک ولی قشنگی هم میگیرم

خدایا شکرت برای پیامهای قشنگی که میگیرم

خدایا شکرت برای مصاحبه شغلی که رفتم

خدایا شکرت برای تمام دستانت، دوستای خوبم مه وقتی دیدن تو LinkedIn زدم دنبال کارم، هرکدوم یه جور ساپورتم کردن

خدایا یه عالمه شکرت

بریم سراغ فایل:

تمایل طبیعی انسان به حرکت نکردنه

‏So true

ولی اون کسی که خودش رو کنترل میکنه و سوار بر ذهنه، میاد ذهن رو جهت دهی میکنه

آدم به یه سری تضادها برمیخوره، میره تلاش میکنه به اون خواسته میرسه، بعد حس میکنه خب رسیدم دیگه اوکی تموم شد

طبیعی هم هست این اتفاق، فقط باید کنترلش کنیم با یادآوری به خودمون، تلنگر زدن به خودمون، با اهرم رنج و لذت

‏Stay hungry

باید همیشه تشنه ی موفقیت و پیشرفت باشیم

جهان ایستا نیست، در جا نمیتونی بمونی و نمیمونی

اگر حرکت نکنی، جهان مجبورت میکنه به حرکت، یا رشد میکنی یا سقوط، در جا نمیمونی

من اول که این فایل رو گوش میکردم تو ذهنم میگفتم خب نه من اصلا هیچوقت اینجوری نشدم که بگم خب دیگه به خواسته هام رسیدم دیگه بسه، ینی هیچوقت به اون موفقیت خیلی بزرگی که این حس رو بعدش داشته باشم اصن نرسیدم

بعد ولی ذهنم بازتر شد، دیدم عملا خیلی جاها، اگه آنالیز کنم کنکاش کنم ته ذهنم رو، این حالت برام پیش اومده که خب رسیدی به یه حد قابل قبولی و دیگه خوبه

دقیقا همونجاها که استاپ کردم تو یه مرحله ای…

یه جورایی رفتم تو نقطه ی امن

این همونه که تَهِ ذهنم حس کردم خب دیگه همین خوبه

تازه ترین موردش فکر کنم همین حالتِ بعد از استیبل شدنمون تو کانادا بود

بعد از اینکه یه کار مطمئن پیدا کردم، بعد دیگه درجا زدم

درستش این بود که مثلا بعد از یکسال، با جدیت میرفتم دنبال کار بهتر

یا همینکه pr َم رو خیلی با جدیت براش قدم برنداشتم تا حالا

یکی دوتا تلنگر هم اتفاقا دیدم تو هردو مورد

در مورد کار و درآمد، همون یک سال و نیم پیش، دیدم یکی دیگه از دوستام (که بعد از من اومده بود کانادا) درآمدش تقریبا دو برابر منه

و چند ماه بعدش هم رفت تو پروسه ی pr

یا یه دوست دیگه م که با کمک خودم هم کارای ویزاش رو کرده بود و اومده بود کانادا، باز اونم هم کار خوب و درآمد بالایی داشت هم پارسال pr ش رو گرفت تموم شد

ولی حتی این تلنگر ها هم به اندازه کافی منو هول نداد

تا اینکه در مورد کار، دیگه چند وقت پیش دیدم آقا اوضاع این شرکت انقدر خراب شده که اگه خودم الان درنیام از شرکت، دو سه هفته دیگه تعدیل نیرو میشم

و بالاخره تو این مرحله اقدام کردم و استعفا دادم و الان دارم دنبال کار بهتر میگردم

در مورد pr هم دیگه الان میدونم با توجه به اعتبار ورک پرمیتم نهایتا باید تو سال 2026 تکلیف pr من روشن بشه، و البته اعتراف کنم که حتی همین الان هم اونقدر که باید، جدی و مصمم عمل نمیکنم، خوندن زبان فرانسه که شروع کرده بودم و بسیار تصمیم درست و در زمان درستی بود، فعلا چند وقته متاسفانه شُلش کردم… میدونم تَهِ ذهنم ترسیدم، از اینکه سخته و نکنه تو اون زمانی که مَد نظرمه نتونم به اون سطح مد نظرم برسم، پس بذار اصلا نخونم، که اقلا بگم خب نخوندم و نشد، نه اینکه خوندم ولی نتونستم به سطح مورد نظرم برسم!!!

ولی تصمیم دارم دوباره جدی بگیرم و واقعا تو 2026 دعوتنامه pr بگیرم به امید خدا

به قول استاد آدم باید خودش رو بشناسه و بدونه چجوری انگیزه میگیره

البته من تو مورد pr دیگه واقعا فکر نمیکنم انگیزه ی بالاتری از اینکه دارم بشه داشت… این تعللی که تو عمل دارم نمیدونم واقعا چجوریه، چرا هست، از کجاست… فک کنم فقط از تنبلیه و همون ترسِ نشدن!

خدایا کمکم کن اولا پروسه ی pr تو ذهنم آسون تر و شدنی تر بشه

دوما بتونم عزمم رو جزم کنم و از اینکه چندتا از دوستای هم دوره ایم تا الان pr گرفتن بهم بر بخوره و مصمم تر عمل کنم

سوما به خودم یادآوری کنم که من با توجه به شرایط خودم تا الان هم خیلی جاها خوب عمل کردم، خیلی مهاجرت موفق و مثبت و قشنگی داشتم، بعد از این هم میتونم و میشه

الهی به امید تو و روی دوش تو

به سوی بی نهایت و فراتر از آن

ای جانم… سلام فاطمه ی نازنینم

دوست قشنگ بهشتی

چقدر عزیز و دوست داشتنی هستی فاطمه جان

چقدر همیشه نوشته هات پر از نوره و آرامش و حال خوب

یه دنیا مرسی از تبریک قشنگت

خدا رو هزار بار شکر برای این رزق زیبا و پر برکت، و هزاران بار شکر برای توفیق داشتن دوستان بهشتی مثل شما

مرسی از تحسینای قشنگی که کردی، به قول سُمی ما تحسین کردن رو از شما یاد گرفتیم، که میشه همه چیز رو تحسین کرد، میشه برای موفقیتهای دیگران، برای رزق و روزی دیگران هم خدا رو شکر کرد

خلاصه که دوسِت دارم یه عالمه

هرچی بگم بازم کمه

گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

سلطان جهانم به چنین روز غلام است

گو شمع میارید درین جمع که امشب

در مجلس ما ماه رخ دوست تمام است

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَهِ جَنَّهِ ٱلنَّعِیم

و مرا از وارثان بهشت پرنعمت گردان!

سوره شعرا– آیه 85