تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۸

بنام خداوند قادر و رزاق و وهاب و هدایتگر

خداوندی که غیرممکن ها رو ممکن می کنه

خداوندی که همواره و در هر لحظه در حال هدایت منه

کامنت دومم رو با چشمانی پر از اشک می نویسم در حالی که هنوز دو ساعت هم از کامنت قبلیم نگذشته… و خداوندی که در لحظه حساب می کنه… دیگه از این تجربه آینه ای تر هم مگه داریم…

از دیروز که یادم افتاد من جمعه ی بعد باید برای جلسه ی بعدی دندونپزشکی م برم و نصف هزینه ی درمان یعنی حدود 800 دلار پرداخت کنم درحالیکه حساب کتابا نمی خونه و با شرایط فعلی نمی تونم این مبلغ رو بدم ذهنم هیییی نجوا می کرد و می خواست منو ببره تو فاز منفی و تمرکز بر ناخواسته ها ولی قربون خدای مهربون برم انقدر قشنگ هدایتم می کرد برو فایل فراوانی رو گوش بده، جلسه 2 ثروت رو گوش دادم بعد نشانه ی روزانه م رو ندیده بودم و نتیجه دوستان قسمت 1 بود اونو گوش دادم و خدا می دونه چندبار با خودم تکرار کردم من نمی دونم، خدا خودش جور می کنه برام، خداوند منبع نا متناهی و نامحدود نعمت و رزق و فراوانیه… و هربار به ذهنم فرصت نمی دادم، هی تکرار می کردم فرکانس الان من مهمه و نباید بذارم ذره ای بیاد پایین. شب قبل خواب کلی کامنت خوندم و سپاسگزاری نوشتم بعدم باز همین حرفا رو با خدای مهربونم زدم و نوشتمشون تو دفترم و از خدا خواستم با نشانه هاش باهام صحبت کنه و دلم رو گرم کنه. صبح که پاشدم بازم همینطور خدا رو شکر کردم برای همه چی و تینا رو راهی مدرسه کردم، لیلین هم بیدار شد و عوض شد و شیرش رو خورد و بعدم دیگه سام تحویلش گرفت و من اومدم شرکت. گفتم قبل شروع کار کامنت بنویسم و دیدم که نقطه ی آبی دارم از مریم جان مهدوی فر عزیز. برخلاف معمول به دلم افتاد همون موقع جواب بنویسم. بعدم هدایت شدم به یه سری کامنت از جمله کامنت سعیده جان که امروز کامنتا زودتر از همیشه منتشر شده بود، چرا؟ چون من الان نیاز داشتم کامنت سعیده جان شهریاری رو ببینم و بخونم که نوشته ناخواسته ای که درموردش با هیشکی صحبت نکردم و به خدا گفتم تو باید برام حلش کنی، همون موقع یه بغض شیرینی تو گلوم نشست که اینا حرفای خداونده به من… داری بهم میگی درسته همین کاری که می کنی، همین که نمی ذاری نگرانی تو ذهنت بیاد همینکه تکرار می کنی «خدایا من به تو سپردم، فقط رو تو حساب می کنم… آخییییش… راحت شدم حالا که همه چی رو به تو سپردم»، اینا همش درسته. ادامه بده. نشانه ها رو ببین. و در همون لحظه درست مثل آینه تغییر شروع شده… رهرو تو اینک اندر منزل است

بعدم یکی دو ساعت کارام رو انجام دادم و بعد کامنت قبلیم رو نوشتم. تایم ناهار بود یادم افتاد دیروز که سام نامه ها رو از صندوقمون آورده بود یه نامه از صندوق پس انداز بازنشستگی اومده بود و من همون لحظه از ذهنم رد شد که از اون پول پس انداز درخواست برداشت بدم… داستان مفصلی داره این صندوق… اینجا ماهانه از اکثر حقوقا یه مقداری اجباری کم می کنن و برات پس انداز می کنن و البته شرکتی که کار می کنی هم به همون اندازه می ذاره روش که وقتی بازنشسته شدی حقوق خوب و معقولی داشته باشی از پس انداز خودت. اگرم قبل بازنشستگی بخوایم اون پولو برداریم تکس و جریمه باید بدیم ازش و کلی اما و اگر داره. خلاصه که دیروز فقط از ذهنم رد شد و یه لاگ این هم کردم ولی وقت نشد دقیق چک کنم. یک ساعت پیش تایم ناهار دوباره به دلم افتاده چک کنم و بعد دیدم دوتا مورد برای آپشنهای برداشت نشون می ده یکی موردی بود که قبلا هم در موردش پرس و جو کرده بودم و گفته بودن باید یکی از 6 دلایل که سازمان تکس مشخص کرده رو براش داشته باشی و یه مورد دیگه که مبلغ کمتری بود ولی بیش از چهار برابر پول دندونپزشکی من بود. سریع زنگ زدم به شماره ی پشتیبانی و پرسیدم و خانومه گفت چون این مبلغ رو از حساب پس انداز بازنشستگی قبلیت به این حساب منتقل کردی، شامل این قوانین نمیشه و هروقت بخوای می تونی برش داری ولی 20٪ تکس ازش کم میشه… و من فقط اشکام جاری شد که به همین راحتی تا دیروز از نظر ذهن من هیچ راهی نبود این پول جور بشه ولی هی می گفتم ذهن من خیلی محدوده، خدایا تو نامحدود راه داری برای رسوندن این رزق… و به همین سادگی با دنبال کردن نشانه ها و هدایت های قلبی با یه تلفن همونجا انجام شد و چکش ظرف 5 روز می رسه دم خونمون… اصلا مهم نیست که کی چی فکر می کنه، کی این کامنت رو می خونه، کی منتشر میشه، فقط انقدددر از این کنترل ذهنم و پاداشی که خداوند داد و ایمانم که قویتر شد خوشحالم که خدا می دونه… اینا رو باید بارها بخونم تا یادم نره…

تمام بازی همینه، با عشق ایمان داشته باشم، تسلیم نجوا نشم و با شادی منتظر باشم…

خدای مهربونم شکرت، شکرت، شکرت🩵🩵🩵

بنام خداوند قادر و رزاق و وهاب و هدایتگر

خداوندی که غیرممکن ها رو ممکن می کنه

خداوندی که همواره و در هر لحظه در حال هدایت منه

سلام آزییییییی… چطوری خوبی؟ چقدر دلم تنگ شده برات… تبریک می گم خانوم برای گذاشتن این عکس بسیار زیبا برای پروفایلت… چقدر رنگ سبز قشنگیه… واااای هزارماشالا امیرحسین رو ببین شده هم قد تو؟؟؟ خدای من… شکرت خداجون… البته که تینا هم تا بینی منه قدش خخخخ… می بینی چه زود بزرگ شدن؟ همین چند وقت پیش بود تفریح مون این بود که تو بالکن باصفاتون بشینیم و دور از چشم مامانامون آهنگ های اندی و شهرام و هنگامه و اینا رو گوش بدیم که اون زمان از نظرشون غیر مجاز بود خخخ سیب زمینی سرخ می کردی و می شستیم تو بالکن… یادته؟ چه روزایی بود… خدا رو شکر که روزای هم بازی بودنمون کلی بهمون خوش گذشت و الانم خدا رو شکر که تو این بهشت هستیم و تمام تلاشمون رو می کنیم هم خودمون رو رشد بدیم هم الگوی خوبی برای بچه هامون باشیم…

مامان همیشه ازت تعریف می کنن که چقدر قشنگ رو باورهات کار می کنی و به سمت کار مورد علاقه ت قدم بر می داری. آفرین آفرین خدا رو شکر برای پشتکار و انگیزه ای که داری… قطعا هم خدا کمک می کنه هدایت می کنه بلاخره اون چرخ دنده ای که باید باشیم رو پیدا کنیم… حس و حال خوب رو که حفظ کنیم بیشتر راهو رفتیم واقعا… یاد خنده های قشنگت افتادم وقتایی که می خندیدیم تا اشکمون در میومد از خنده ی زیاد خخخخ

از خدا می خوام کمکمون کنه همگی تو این مسیر بیشتر و بهتر و با تعهدت ادامه بدیم. به امید خدا در بهترین زمان و مکان می بینیم همو… به خاله و آقای رضایی هم سلام برسون و یه تشکر جانانه از میثم بکن از طرف من. کلی دعاش کردیم برای کمکش به مامان و بابا برای فرودگاه…

می بوسمت و به خدای قادر و رزاق و وهاب می سپرمت 🩵