تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۴

بنام خداوند جان و خرد

سلامی چو بوی خوش آشنایی

بدان مردم دیده ی روشنایی

سلام و هزاران سلام بر استاد عزیزم مریم جان نازنینم و دوستان بهشتی ام در این پروژه ی الهی

حدود 20 سال پیش چون پدر همسرم بر اثر یک تصادف به کما رفته بود و توی خونه ازش نگهداری میکردن منم حاضر شدم برخلاف وعده ای که همسرم داده بود که اون برا زندگی میاد تهران

من زندگی خودم رو با مادز و پدر بیمارشون در اصفهان شروع کنم

اون زمان اینکارو اوج انسانیت و مرام و گذشت و یه سری از این کلماتی که به قول استاد ظاهرشون قشنگه میدونستم

و البته الان میفهمم که تو بک ذهنم این بوده که خانواده ی همسر و بقیه ی فامیل بگن به به و چه چه

عجب عروسی

ویه وقت خدای نکرده نگن این چه ادمی بود دیگه چه قدر خودخواه بود نگاکن رفت پی زندگیش

نکرد تو شرایط سخت همراه اینا باشه و….

بعد برا اینکه عروس خوبه ، خوب ترم بمونه شدم غلام حلقه به گوش اونا

شما فکر کنید یه مردی که رو تخت خوابیده و فقط زندگی نباتی داره

همسرش هم سن وسالی ازش گذشته بود هم اینکه مدام بالاسر یه مریض بود با یه وضع روحی کاملا دربه داغون

از اون طرف من وفرید یه زندگی که تازه تشکیل دادیم

ولی باید همه ی اولویتهامون رو کارای اونا میدونستیم

بعد اگه وقتی میموندو رمقی داشتیم به خودمونم برسیم

از طرف دیگه چون هردومون گوش به فرمان تمام اوامرشون بودیم

توقع و انتظارات نامربوطشون هر روز بیشتر میشد

کار بجایی رسیده بود که اگه من یه روز نمیرفتم به مادرشون سر بزنم

سرزنش و توبیخ و هزار حرف و بی محلی و…..

من دیگه اون سعیده ی پرجنب وجوش و شاد گذشته نبودم

واحساس میکردم برده ی این نوع زندگی شدم و کاریم از دستم برنمیاد

همسرم اصلا بچه نمیخواست و برا اینکه میدید من تو اون خونه شدم یه کوزت به تمام معنا که حتی حق اعتراضم از خودم گرفتم

گفت بیا برو دانشگاه

اصلا حاضر نبودم به درس خوندن فکر کنم

از اون اصرار که بیا برو هم برات تنوعه هم از این محیط میری بیرون

ولی من احساس اسارت داشتم حس میکردم نه چه جوری ؟ مگه درس خوندن به این راحتیه ؟

تو این محیط مسموم و خراب کی وقت میکنم درس بخونم ؟

من اگه یه روز به هر دلیلی نرم پیشش هزار حرف و حدیث در میاره

حالا فکر کن بخوای نصفه روز نباشی بعدشم بشینی پای درس

انقدر چیز بارم میکنن

ولش کن بابا ارزشش رو نداره

من یه لحظه میخوام از در برم بیرون واسه خرید سریع میاد دم راه پله که کجا داری میری ؟

حالا هر صبح باید واسه دانشگا رفتن به اون جواب پس بدم و……

وای استاد همه ی این روزا یادم رفته بود و الان مثله نوار همه اومدن جلو چشمام

بعضی وقتا هم زدن گذشته خیلی سخته ولی سوال این فایل باعث شد که خداوند هدایتم کنه به این موضوع

اره قشنگ یادمه که بالاخره راضی شدم گفتم منکه هیچی بلد نبستم بزار به حرفش گوش بدم و یه امتحان بکنم

یه ماه مونده بود به کنکور سراسری

من دیپلم طراحی لباس داشتم

همسرم گفت برو حقوق

حالا تو این یه ماه سریع رفتم کتابای انسانی رو از دختر عموم گرفتم

و بعد خدایا چه کنم یه ماه مونده به کنکور منکه اصلا نمیدونم تو این کتابا چی نوشتن حتی یه بارم نخوندمشون

تقریبا ده ساله که دیپلم گرفتم واز عمومی هام هیچی یادم نمیاد

ولی واقعا یه نیرویی منو به سمت جلو پوش میداد

با تمام ترس و لرزهایی که از اونا داشتم و واکنشی که میخوان نشون بدن به درس خوندن من

تو اون یه ماه یواشکی یه سری چیزا رو خوندم و بعد رفتم سر جلسه

خب اولین باری بود که فقط رفتم ببینم چی میشه

و هیچ امیدی هم نداشتم

بعد هم ازاد شرکت کردم

یادمه سراسری فقه و حقوق پیام نورقبول شدم

اصلا باورم نمیشد

ولی چون از عربی متنفر بودم منتظر جواب آزاد شدم و حقوق دانشگاه نجف اباد قبول شدم

نمیدونستم خوشحال باشم یا ناراحت

اتگار یه کلید بهم داده بودن تا از اون زندان بیام بیرون

ولی ترسهام چی؟

ترس از سرزنشهاشون نیش وکنایه هاشون منو سرکوب میکرد که بمون تو خونه بیخیالش شو

و نجواها باز میومد که از اصفهان تا نجف اباد چه جوری میخوای بری ؟ غذای فرید چی میشه؟

دانشگا آزاده کلی هزینش میشه اونا کم حرف پشتت میزنن حالا یه سوژه ی دیگم دارن که ببین چه خرجی داره میزاره رو دست پسرمون

نیش وکنایه های اونا رو چیکار میخوای کنی؟

کی وقت میکنی درس بخونی؟ و……

ولی خدارو هزاران هزار بار شکر که فرید مثله کوه پشتم بود

اون موقعها من خدارو اینجوری نمیشناختم و پر بودم از شرک وشرک و شرک

البته که فرید دستی از طرف خداوند بود و من همیشه ازش ممنون وسپاسگزار بودم وهستم

ولی این حمایتاش باعث شده بود که من احساس دین بهش کنم و

بگذریم فرید اگرچه همه کار برا اونا میکرد چون وظیفه ی خودش میدونست ولی از اون طرف هم اگه به یه حرفی مصر بود که به اصطلاح مرغش یه پا داشت

اونا جرآت نمیکردن مخالفت کنن حداقل در ظاهر

استاد فک کنم بزرگترین ترس زندگیم انجام اینکار بود الان که فکر میکنم انقدر اونا برام بت شده بودن که همش میخواستم ازم ناراضی نباشن و برا همین همه جوره خودمو له میکردم و از خودم میگذشتم

ولی با همه ی این ترسها و دغدغه های ذهنی خداروشکر وقتی رفتم جلو وقدم اول رو برداشتم درها یکی پس از دیگری باز شد

وقتی رفتم برا ثبت نام فهمیدم دقیقا دم پارک بغل خونمون هر روز اتوبوس داره به دانشگاه و برکشتم همینطور

خب خداروشکر یکی از بزرگترین دغدغه هام حل شد

کلاسا هفته ای سه روز بودو ساعتاشم پشت سرهم بود وتا بعد از ظهر خونه بودم

فرید هم که همه جوره منو ساپورت کرد به همشون با افتخار اعلام کرد که من دانشگا قبول شدم وتمام هزینه ها رو داد موقع امتحانا میگفت سعیده درس داره و کاری میکرد که من باخیال راحت به درسام برسم و اونا هیچ جوره باهام کار نداشتن

یواش یواش همه چی برام روون شد شجاعت خودم بیشتر شد از کنایه هاشون دیگه نمیترسیدم و میگفتم خواسته ی من مهمتره هرچی میخوان بگن

من هر ترم شاگرد اول میشدم با معدل نوزده و خورده ای

و فریدم به همشون میگفت اگرچه که خودشون حتی یه بارم ازم از درس و دانشگا هیچی نپرسیدن وطوری وانمود میکردن که اصلا اتفاقی نیفتاده و اینهمه موفقیت نه مهمه نه دیده میشه

ولی من خوشحال بودم که اون روز این کلیدی که خداوند بهم داد رو دو دستی چسبیدم و پا در دنیای جدیدی گذاشتم

بعد هم که برا ارشد انقدر جسارتم بیشتر شده بود که گفتم فقط حقوق تجارت بین الملل میخوام و اونم فقط در دودانشگاه تو تهران بود

وبازم خداروشکر من همون سال اول قبول شدم و دوسال رفت وامد به تهران

آخیش آخیش

اومدم بیرون از اون روزا و خاطراتش

استاد من اون روزا اون افراد رو مصبب تمام سختی ها و زحرهایی که میکشیدم میدونستم

فک میکردم من قربانی اون شرایط شدم و مظلومه داستان منم و اونا ظالم و همیشه ازشون بدم میومد

ولی وقتی با شما وقوانین خداوند اشنا شدم فهمیدم من تمام اون رفتارها و برخوردها رو با همین حس قربانی بودن و عدم ارزشمندی جذب کرده بودم من باعث تموم اون اتفاقات بودم برا همینم

وقتی تو یه فایلی گفتید ببخشید ادمایی که ازشون متنفرید رو

کاغذ وقلم برداشتم و اسم همشون رو نوشتم و تک تکشون رو بخشیدم

با اینکه برام سخت بود ولی میخواستم خودم به رهایی برسم وبعدش

رها شدم

خدارو هزاران بار شکر که از اون شهر مامهاجرت کردیم واینم خودش یه اقدام جسورانه ای بود که بر کلی ترس های دیگم علبه کرده بودم در زمانی که هنوز نمیدونستم این دنیا قانون داره

در واقع اون تجربه ی قبلیم برام الگو شد که میشه وارد ترسها شد و اگه بتونی اینکارو بکنی پاداشهای بزرگی در انتظارته و دستاورد این مهاجرت آشنایی من با شما و قوانین خداوند بود و اینکه تموم اون ادمای سمی به طرز معجزه آسایی از زندگیم حذف حذف شدن و

من الان آزادانه در بهشتی ترین شهر دنیا فقط خودم هستم و خدا و شما و سایت و قوانین و یه تخته شاسی و چند برگ و قلم برا نقاشی

از این زیباترم مگه داریم ؟

خدایاشکرت خدایاشکرت خدایاشکرت