تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۴

به نام خدایی که هر چه دارم از آن اوست

سلام و درود

بزرگترین دیوار ذهنی که خودم ساختم

خیلی به این سوال فکر کردم و به یک جواب بسیار واضح و روشنی رسیدم

احساس عدم لیاقت یا بهتره بگم گره زدن احساس ارزشمندی به نتایج و دستاوردهای بیرونی

احساس ارزشمندی بی قید و شرط رو اولین بار از زبان استاد عزیز شنیدم و همون قدر که جدید بود

برام تعجب بر انگیز هم بود

مگر میشود که من ارزشمند باشم فارغ از هیچ چیز دیگری در واقع

ارزشمند باشم بدون هیچ قید و شرطی

خب خیلی خنده دار بود

چون بیشتر از سی چند سال بود که من فکر میکردم و میکنم که حتما باید یه موفقیت بیرونی خیلی خفن داشته باشم تا خودم رو ارزشمند بدونم

وقتی که اینجا هم حرف از احساس ارزشمندی میشد و بچه ها میگفتن باید احساس لیاقت داشت

مثلا در دریافت نعمت ها شما باید احساس لیاقت بی قید شرط داشته باشی تا خداوند اون نعمت رو بهت بده فکر میکردم که مثل یه جور عبارت تاکیدی هست که بچه ها دارن تکرارش میکنند

توی دوره ی کشف قوانین بودم که یکمی عمیق تر با مفهوم خود ارزشمندی اشنا شدم

من در تمام زندگیم دنبال این بودم که نشون بدم خب چون من توی فلان زمینه خوب بودم و این موفقیت رو کسب کردم پس احساس ارزشمندی میکنم

یعنی ارزشمندی من وابسته بود به یک دستاورد بیرونی

جالبی جهان هم همینه مثل اینه عمل میکنه و احساس تو رو به تو بر می‌گردونه

چون من فک میکردم باید یه نتیجه ی بیرونی موفق داشته باشم خیللللی کار ها انجام دادم و طبق قانون من در هیچ کدوم اون موفقیت رضایتی که میخاستم رو بدست نیاوردم و این گونه بود که

من همون فرکانس عدم ارزشمندی رو بسیار بیشتر از قبل از جهان اطرافم دریافت میکردم

جهان به خواسته های ما کاری نداره ،جهان به داشته های ما نگاه میکنه

و همون رو دوباره در مقیاس بزرگتر به ما برمیگردونه

این احساس عدم لیاقت واقعا ریشه ی بسیار عمیقی در وجود من داشته و داره

چون وقتی که برای اولین بار دوره ی احساس لیاقت رو که گوش دادم

اصلا انگار نه انگار اگاهی جدیدی وارد مغز من میشه، به این خاطر که این باور انقدددددددددر عمیق در تاریک و پود باورهای من تنیده شده که اصلا خودمم باورم شده بود

تا چندین جلسه هر چقدر من میرفتم جلوتر و بیشتر گوش میدادم انقدر این کفه ترازوی ذهن من سنگین بود که حتی یک اپسیلون هم جابه جا نشد

باید بگم همونجا کمی نا امیدی اومد سراغم و با خودم گفتم پس چی میگن بچه ها که دوره ی احساس لیاقت زندگی ما رو تغییر داد

پس چرا برای من اینجوریه

چرا هر کاری میکنم انگار ذهنم میگفت خب بعدی

و همونجا بود که دوره نصفه رها کردم

و تمرکزم رو گذاشتم روی دوره هم جهت با جریان خداوند چون واقعا داشتم مومنتوم مثبت رو قطع میکرد

حتی یه جورایی ترس هم پیدا کرده بودم و هر بار که میخاستم تمرکزی از اول شروع کنم اون ترس دست و پای من رو بسته بود

ذهنم انقدر این مسئله رو بزرگ کرده بود که یک ترسی توی وجودم ایجاد شده بود و همش میگفت این همه پول دادی دوره خریدی آخرشم هیچی و من تمام سعی مو میکردم که بی‌توجه باشم

تا اینکه پروژه تغییر شروع شد و استاد فرمودن مکمل این دوره ،دوره ی احساس لیاقت هست و من این رو نشونه دیدم

الان جلسه ی سوم یعنی گفتگوهای ذهنی هستم و من شاید 1 درصد تونسته باشم درک کنم و فهمیدم که من هیچ وقت اون دوست مهربان و صمیمی برای خودم نبودم و همیشه در حال سرزنش کردن خودم بودم

فهمیدم که خیلی وقت ها خودم رو دوست نداشتم و مثل یک والد کنترل گر و سخت گیر با خودم رفتار کردم و حتی به صورت خودآگاه دارم این رفتار به صورت عملی در رابطه با فرزندمم انجام میدم

استاد من نیاز دارم تا آخر عمرم روی احساس لیاقت و ارزشمندی خودم کار کنم

انقدر که درهای جدیدی از اگاهی رو به روم باز کرده و حداقلش الان میتونم بپذیرم چه باورهایی درست هست و حتی قابل جایگزینی با باورهای قدیمم

الگوشم همه دوستان عزیزم که از این دوره استاده کردن و چقدر تغییرات در همه ی ابعاد زندگی شون ایجاد کردن

همون 1درصد اگاهی حالم رو دگرگون کرده و میتونم خودم رو بپذیرم همین جوری که هستم

میتونم خودم رو دوست داشته باشم فارغ از عوامل بیرونی و همین دوست داشتن من رو به صلح رسونده به سکوت درونی به آرامش به رهایی

به اینکه همین تغییرات 2ماهه رو ببین

قانون همینه

فقط باید استمرار و تعهد داشته باشی زهرا

ادامه بدی

مسیر برای همه یکیه

همه ی دوستات که الان الگوی تو هستن یه روزی از همین جاده و پیچش عبور کردن

تو داری جا پای قدم های اونها میزاری

فقط با لذت ادامه بده

استاد این بزرگترین دیوار ذهنی من بوده و هنوزم هست

یه زمانی انقدر درگیر حواشی بودم که اصلا متوجه نشدم

یه زمانی هم که متوجه این دیوار شدم اصلا قابل پذیرش نبود برام و حتی ترس داشتم از گفتنش

اما الان جسارتش رو پیدا کردم و بیام و بگم

و حتی همین گفتنش احساس میکنم مقدار زیادی از باری که روی دوشم هست رو برام سبک تر میکنه

که به یاری خداوند و اگاهی دوره ی احساس لیاقت و کمک های دوستان توحیدیم قدم بر میزارم برای ریختن این دیوار بتنی

و مطمئنم که نتایج خوبی هم ازش خواهم گرفت همین طور که ادامه میدم مسیر هموار تر و آسانتر میشود چون که مسیر خداوند مسیر آسانی و راحتی است

سپاسگزار خدای مهربانم هستم که به توفیق داد در این مسیر در کنار شما عزیزانم باشم ..

سلام ساره ی قشنگم دوست مهربانم

خدا میدونه چقدر خوشحال شدم از اون نقطه ی آبی نورانی که کنار عکسم بود

و چقدر خوشحال تر وقتی که اسم تو رو دیدم

واقعا خداروشکر میکنم برای بودنت توی زندگیم

چون تو دست خداوند شدی و به واسطه ی تو آشنایی من با استاد شکل گرفت

چه روزهایی بود یادش بخیر

چقدر خوشحالم که به ندای قلبم گوش دادم و عکس پروفایل گذاشتم این هم از برکات عمل کردن به ایده ها و الهامات هست

من درس های خیلی بزرگی ازتو همیشه گرفتم و چقدر خوبه که این صمیمیت قراره محکم تر و توحیدی تر بشه در این سایت بهشتی …

خودت میدونی که چقدر برام عزیز و قابل تحسین هستی

باز هم از برکات سایت هست که همه ی ما میتونیم خودمون باشیم فارغ از دیدگاه های عموم جامعه .

برای من هم این سایت همیشه یک مکان مقدس و امن بوده تا بتونم راحت زهرای واقعی رو نشون بدم

و چقدر از استاد سپاس گزارم برای این خصلت شون

چون من هیچ وقت فکر نمیکردم بتونم انقدر صادقانه و صمیمانه بتونم از خودم بنویسم

دوست عزیززززم برات بهترین ها رو آرزو میکنم ان شاالله مسیرت دوش خداوند باشه تا فقط لذت ببری

عاشقتم

در پناه حق