تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۳

سلام و درود خدمت استاد مهربانم،مریم بانوی نازنینم،فرزانه و محمد عزیزم،و تمام دوستان هم فرکانسی ام،،،

بازم منم لطیف،

استاد دوباره لطیف اومد اینجا با یه عالمه شوق و اشتیاق و انگیزه و نتایج عالی…

ک نمیدونم از چی و از کجا بنویسم،صفه کیبورد رو گذاشتم جلو انگشتام و گفتم بنویس هر آنچه مامور شدی ب نوشتن،من چکاره ام ک بگم چی بنویس،چی ننویس،تو خود همه کاره ای تو خود وصلی ب نیروی برتر،ب منبع نور،پس بنویس هرآنچیزی ک به دردت میخوره،رد پا میشه برای خودت و بقیه ی عزیزان،خدایا بی نهایت سپاسگزارم بابت این مسیر زیبا…تا میخام بگم خدایا شکرت اشکهام مجال نمیده و فورا تمااااااام شرایط هایی ک بر من گذشت و چه قشنگ.دستامو گرفتی و منو تاتی تاتی ب مسیر درست کشوندی یادم میاد،خدایاشکرت ک آنروزها ک عین کودکی گستاخ و بازیگوش دستم رو از دستهات میکندم و رها میکردم. در ،آغوشم میگرفتی و بلندم میکردی و آرام.آراااااام درگوشم میگفتی من دوستت دارم لطیف،دوستت دارم،چه روزها و شبها صداتو شنیدم،آغوشتو احساس کردم،و چه لطیییییییف در منه لطیفه ورود کردی،خدایا شکرت ک منو در مسیر استاد عباس منش قرار دادی،

استاد جان

اینجا از تقلا و پافشاری گفتین،دقیقا من از اون آدمایی بودم که خیلی زندگی رو بخودم سخت کرده بودم.خیلی کنترلگر بودم.خیلی روی نظم و انضباط مدیریت و برنامه ریزی شده و اصولی باید میرفتم،خودمو اطرافیانمون زجر داده بودم،من اصلا رها کردن رو بلد نبودم،یه حصار آهنین دور خودم بودم ک زندگیم ب سختی می‌گذشت هرچی سختگیری بیشتر میکردم زندگی روی سخت ترش رو نشونم میداد،آدمای سختگیر تر جلو راهم میومد مدیر و معلم مدارس بچه هام با من سخت تر برخورد میکردن.اداره جات ها کارای منو ب تعویق مینداختن،همسایه های دره پیت،دوستان غیرقابل تحمل،افراد بدبخت بیچاره،و هرچیزی ک داغونتر بود ،سر راه من بود و همه ی اینا دلیل سلب آرامش من بود،ولی نمیدونستم.من زندگی کردن رو بلد نبودم،من دلیل آرامش نداشتنم رو نمیفهمیدم،من راه آرامش گرفتن رو بلد نبودم.من چهل ساله بودم اما خیلی چیزا رو بلد نبودم،ذهنم همیشه یه علامت سوال گنده داشت چرا همه چی دارم ولی آرامش ندارم؟نمیدونستم یه چیز به این آسونی و پیش پا افتاده بنام تقلا ، زور زدن،کنترل‌کردن،رها نشدن،تسلیم نبودن ،سختگیری،علی بی غم نبودن، پافشاری کردن،اینا دلیل یک عمر آرامش نداشتن من بود،

استاد جانم منم از اون آدمایی بودم عاشق آگاهی،عاشق تغییر،با همون هیجان و عطش آتشین یادگیری مثل خودتون،و یه آدم با پشتکار و تیزهوش و زرنگ.اما.اما.اما.طبق شرایط زندگیم و نداشتن آگاهی امانت دار این گوهروجودی ک خداوند به رایگان دراختیارم گذاشت نبودم،و این تن نازنینم رو آلوده به ناآگاهی و بیماری شد،بله منم افسردگی های شدید در زندگیم تجربه کردم هربار شکستمو بلند شدم،من خیلی قوی تر از آنچیزی هستم ک خودم باور دارم،وقتی توسط دوست نازنینم شهناز جان. با سایت شما آشنا شدم،ب جرات میگم شش ماه اول تا خود صبح روی دانلودی ها کار کردم ،کم کم نتایج اومد،با آرامش نتایج خودشو نشون داد،

و هر بار رد پای این میومد ک لطیف روی لیاقت و خودارزشمندی خودت کار کن.اولین دوره ک تونستم خریداری کنم هدایتی لیاقت خریدم، ولی اصلا در مدارش نبودم نتونستم اونجوری ک انتظار داشتم نتیجه بگیرم،هدایت شدم ب 12قدم،اونجا سیرتکاملی من خیلی اوج گرفت،خیلی نتایج از روانتر شدن چرخ زندگیم اومد .بعدش دوره سلامتی شرکت کردم ب وزن دلخواه و سلامتی جسمانی رسیدم،بعدش دیدم اینقد نتایج داره میاد ترغیب شدم و دوباره هم جهت رو خریدم ک دیگه کولاک بود،دوباره هدایتی مرتب الهامات و هدایتها میومد بازم برگرد سمت دوره لیاقت،اینبار ک برای سومین بار برگشتم دوباره لیاقت رو گوش دادم.اونجا بود ک گفتم واااااااو،تک ب تک جملات استاد رو من توو رفتارها و کردارهام انجام میدادم، تک ب تک روایتهای استاد توو این مدت 700روزه من تجربه کرده بودم، تک ب تک رخدادها،چالشها،تضادها درسها،نتایج ها همشون فلش بک میخورد ب دوره ی لیاقت،اینبار ک دوره لیاقت رو گوش دادم اصلا انگار یه دوره جدید بود ک هیچ ربطی ب لیاقت قبلی ک گوش داده بودم نداشت،ینی اینقدر مدار ما تاثیر داره در درک و دریافت اگاهی برای همین استاد میگه،بارها و بارها دوباره برگردین روی دوره هایی ک شرکت کردین،

اینبار دوره لیاقت نقطه ی عطف زندگی من شد و من با جهاد اکبر کل دوره رو تموم کردم و الان شروع کردم ب خوندن کامنت بچه ها واسه دوره لیاقت و همزمان تمرین روی این دوره در آغوش تغییر…جالبه من هفت فایل لیاقت رو شروع کردم ک پروژه ی جدید دراغوش تغییر اومد روی سایت و این بازم یکی از هزار دستان الهی بود ک چ قشنگ در همزمانی و هم مکانی الهی برام ثابت کرد،همه چی روتین وار قشنگ و مرتب خداوند داره گلچین میکنه برام،درست اونجایی ک تسلیم شدم رها کردم تقلا نکردم،زور الکی نزدم،خودش یکی،یکی،قفل های بسته ی زندگیم باز میشد..

استاد من با نیت آرامش گرفتن شما رو پیدا کردم،من همه چی در زندگیم داشتم،نمیگم خیلی ثروتمند بودم.ولی تمام امکانات مورد نیازمو داشتم.ولی نمیدونستم چرا اینقد چرخ زندگیم ب سختی میچرخه و من آرامشی در زندگیم ندارم،و با جهادی اکبر چسبیدم ب آگاهی های سایت عباسمنش،نه پول و ثروت .نه درآمد.نخ هیچی برام مهم نبود .من فقط آرامش میخاستم،روزنه های آرامش یکی پس از دیگری وارد زندگیم شد،چرخ زندگیم روان‌تر و روان‌تر شد،زندگی من دستخوش خوشبختی شد،احساس خوب،دیدن نعمتهای زندگیم،دیدن خوبی های همسرم دیدن چیزهایی ک عالی بود و من ندیده بودمشون،دیدن خانواده ای ک همه آرزویش را دارن،دیدن فرزندانی سالم، قوی،ورزشکار،زیبا،پرقدرت،باهوش،.دیدن همسری ک عاشقم بود،دوستانی فوق العاده،سفرهای عالی،دیدن کنج آرامشی ک پر از گل و گیاه بود و من چ شاعرانه میشینم و نقاشی میکشم،استاد جدیدا دارم روی یه تابلویی کار میکنم ک تصویر درون خودمو میکشم،درون لطیفه ای ک قبل ورود ب سایت چجوری.بود رو دارم میکشم ک این نشانه ی قدرتی باشه برام ک هر چیزی قابل تغییره،هرچیزی رو خودت خلق میکنی،خدایا بی نهایت شکرت،من توو مدت دوسال و خوردی ک اینجام.واقعا یه روز هم تنبلی نکردم،در این مسیر تضادهایی و چالش های سختی هم داشتم ک همشون فقط نعمت بود،برکت شد،درس بود،و نتایج عالی شد،گفته بودم با یه خان.اده آشنا شدم ک ازم سواستفاده میشد،قشنگ در همین مسیر،عزت نفس من،شخصیت وابسته ی من،اون حس رهاشده و طرد شده ی من تله ها و آسیب های من،یکی،یکی،دونه ب دونه،داره ترمیم میشه،لطیفه ی همیشه ناراحت دیگه هیچ وقت از این چالش‌ها گله و شکایت نکرد،با آغوش باز پذیرفتم و درسهاش رو نوش جان کردم،و همچنان این مسیر و درسهای قشنگش داره برای من میاد،