تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۳

به نام خدای ارزش ها و لیاقت ها

سلام به استاد عزیزم

سلام به استاد شایسته ی عزیزم

سلام به دوستان الهی و ارزشمندم

استاد تقریبا هر فایلی که میاد روی سایت و تمرینی داره،من تقریبا همیشه این احساس رو دارم که من چیزی برای گفتن ندارم،قبلا ها رها میکردم،بیخیال نوشتن میشدم،انگار دوباره همون حس بچگی درم بیدار می‌شد که وسط کلاسم،همه بلدن جواب بدن به جز من،انگار که من فقط تووی اون کلاس بودم ببیننده و شنونده باشم،خودم چیزی نداشتم که از خودم بگم،این روند ادامه داشت که روی همه ی جنبه های زندگیم تاثیر بزرگی گذاشته بود یه باور محدود کننده تووی ذهنم ایجاد شده بود که من فقط اومدم تووی این دنیا ببینم،نیومدم که بدست بیارم،همه ی زندگیم پر از حسرت گذشت که چرا من نمیتونم جز این دسته آدم ها باشم که منم حرفی برای گفتن داشته باشم،چرا ازدواج رویایی برا دیگران داره اتفاق میوفته،چرا من نه،چرا مسافرت ها برای بقیه ست چرا من نه،و هزاران چرای دیگه که بی جواب مونده بود،تا یه جایی که من دیگه ناامید شده بودم،و پذیرفته بودم که من اومدم تووی این دنیا که فقط ببینم و نیومدم که بدست بیارم،تووی اوج ناامیدی،خداوند منو هدایت کرد به سمت آشنایی با قانون جذب و آروم آروم تکاملم رو طی کردم تا به شما رسیدم،بیش از شش سال با شما هستم،اما این دفعه این باور داره خودشو به یه شکل دیگه نشون میده که من حرفی برای گفتن ندارم تووی مشارکت کامنت نوشتن،من همش باید بخونم که بقیه چطور روی خودشون کار کردن و نتیجه گرفتن،من نمیتونم جزءشون باشم،چون بلد نیستم به قانون درست عمل کنم یا اونقدر دقت ندارم،آگاه نیستم به اتفاقات زندگیم،تا اینکه دوباره شروع کردم به کارکردن روی دوره احساس لیاقت که بعد از مدتی این پروژه تغییر را در آغوش بگیر روی سایت قرار گرفت و خبر خوش تر برای من این بود که مکمل این پروژه،دوره احساس لیاقت و خدا میدونه من چقدر خوشحال شدم،و تصمیم گرفتم برای تمام جلسات تووی بخش کامنت ها مشارکت کنم،برای بعضی از جلسات باز هم این فکر هست که من حرفی برای گفتن ندارم،بعد که جلسه رو بارها و بارها گوش میدم و کامنت ها رو میخونم،و تلاش می‌کنم به یاد بیارم اتفاقات زندگی مو،میفهمم که منم حرفی برای گفتن دارم،و الان میخوام تمرین گام 13 رو با شما به اشتراک بزارم.

بسم الله الرحمان الرحیم

آیا تا به حال تجربه‌ای داشته‌اید که به جای تقلا و تلاش فیزیکیِ زیاد برای رسیدن به یک خواسته (پیدا کردن مشتری، حل یک مشکل، خریدن چیزی)، تصمیم گرفته‌اید رهایش کنید و فقط روی باورهایتان، احساس خوبتان و «هم‌راستا شدن» با آن خواسته کار کنید؟

و بعد از آن، چطور دیدید که جهان به شکلی معجزه‌آسا، آدم‌ها، شرایط یا فرصت‌هایی را سر راه شما قرار داد که آن خواسته به راحتی برآورده شود؟

وقتی ایران خودرو سرکار بودم،و تموم اون فشارها نشون میداد که باید قبل از پایان قرارداد از کارم بیام بیرون،با تموم ترس‌هایی که تووی کامنت های قبلی نوشتم رو داشتم،یه ترس دیگه داشتم که حالا از کارم بیام بیرون،خواسته ی ماشین خریدنم چی میشه،اونموقع اونقدر تحت فشار نجواهای ذهنم بودم که اصلا نمیتونستم نشونه ها رو تشخیص بدم،من هر روز صبح که میرفتم سرکار و برمیگشتم هر خانمی رو که میدیدم پشت فرمون با تموم وجودم تحسینش میکردم،باور فراوانی مو. تقویت میکردم که ببین وقتی برای دیگران شده پس یعنی برای من هم میشه،تووی همون مدت دو تا از همکارهام ماشین خریدن،میشنیدم تووی بخش های دیگه از شرکت مون بعضی از نیروها ماشین خریدن،خدا داشت اینجوری بهم نشونه میداد اما من متوجه نبودم،تا اینکه روی تموم اون ترس‌ها پا گذاشتم و یه شب به کارفرما پیام دادم که من دیگه نمیام سرکار،و با حس خوب برگشتم شهرمون،و اونقدر حالم خوب شده بود که همش به گُل و گشت بودم و همینکه رها کردم دست از تقلا کردن برداشتم،درهای رحمت الهی به روم گشوده شد،خونه ایی که با معجزه ی خداوند رهن کرده بودم،قبل از پایان قراردادم،تووی فصلی که مستاجر کم پیدا می‌شد،که جایگزینم بشه،قبل از عید،مستاجر پیدا شد و من پول رهنمو گرفتم،برادرم وامش جور شد،دادش به من،تووی همین موقعیت برادر کارفرمام خواست ماشینشو بفروشه و براحت ترین شکل ممکن من ماشین خریدم،بعد از مدتی باز بهش فکر کردم،من همیشه دوست داشتم برای ماشینی که می‌خرم دزدگیر نصب کنم،هیچوقت تووی ذهنم این نبود برای امنیت،کلا دوست داشتم دزدگیر داشته باشه،بعد یادم اومد که من وقتی ماشین رو خریدم،دزدگیر روش نصب بود،بعد وام برادرم،چون خودم کاراشو انجام داده بودم همون موقع وام رو بیمه کردم،وقتی فوت شد،کل وام رو بیمه پرداخت شد و تازه یه مبلغ اضافه تر رو بیمه پرداخت کرد که اون مبلغ هم به من رسید،و من اینجوری صاحب ماشین شدم

و یه مورد دیگه همون موقع که خواستم خونه رهن کنم،کل موجودی من صد میلیون بود که اونم وام بود،من همیشه میگفتم اگه من برم اهواز خونه بگیرم،دوست دارم ‌پادادشهر بگیرم،همینجوری یه چیزی توو هوا گفته بودم وقتی که مهاجرت کردم به اهواز براحت ترین شکل ممکن خدا برام خونه رو تووی بهترین لوکیشن پادادشهر رهن کرد اونم با صد میلیون،که به هر کی میگفتم خونه رو به این مبلغ رهن کردم،شاخ هاش از تعجب داشت در میومد

خدایا شکرت که تونستم به تعهدم عمل کنم و برای هر گام تا به الان کامنت نوشتم و تمرین مو انجام دادم

استاد چند شب دارم پشت سر هم خواب های قشنگ میبینم،دیشب خواب دیدم شما وسط یه محیط پر از گل،که وسطش یه رودخونه ی زلال میگذشت و هوا بشدت مطبوع عالی کمپ زدید با استاد شایسته،به ما تووی سفر به دور امریکا نشون میدی،بعد من فرداش تووی همون محیط اومدم،و رفتم وسط ابرهایی که به زمین اومدن و دارم اون خیسی شبنم اون هوای مطبوع رو روی پوستم حس می‌کنم و با خودم میگم حس می‌کنم بهشت دقیقا همچین حسی هست و دارم به خونواده م میگم استاد عباسمنش دیشب اینجا بود،حالا من اینجام،که خواب ها قطعا نشونه ست و خبرهای خوبی در راه اگر من این مونتوم مثبت رو ادامه بدم،خدایا کمکم کن ادامه بدم….

شعار من:استمرار،استمرار،استمرار تا پیروزی…

خدایا شکرت

دوستون دارم