تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۳

سلام به استاد عزیز،

من و داداشم در تهران زندگی میکردیم تو یک خونه اجاره ای در محله ای خوب اما هم از لحاظ محله و هم از لحاظ کیفیت خود خونه میخواستیم خیلی بهتر بشه و خب ما خونه ای که مامان اینا تو شهرستان داشتند خیلی شکیل و زیبا بود و محله هم بسیار قشنگ بود و ما هم هربار شهرستان میرفتیم زیبایی خونه و محله رو حسابی تحسین میکردیم تا اینکه حدودا یک ماه مونده بود به زمان تمدید خونه و من و داداش خواستیم که خونه رو عوض کنیم و به جای بهتری بریم.

تجربه قبلی ما به این شکل بود که مهم نبود ما چقدر پول داشتیم هروقت املاک میرفتیم و میگفتیم ما فلان مقدار پول داریم طرف سریع میگفت با این عدد که نه ولی اگه فلان قدر بیشتری بزارین یه خونه مثلا دارم که حالا اون خونه ای که داشت هم بدرد نخور بود و من از همین تجربیات دیگه اصلا دوست نداشتم املاک برم،

برای همین من فقط رفتم به دیوار و خونه هایی که اونجا دوست داشتم رو میدیدم و اصلا هم به قیمتش نگاه نمیکردم که میتونیم پرداخت کنیم یا نه و فقط خونه های خوب رو نگاه میکردم، بعد که نزدیک شد به تایم جابه جایی داداش خیلی نگران شده بود هی میگفت نمیدونم باید بریم املاک ولی من مطمئن بودم که املاک چیزی که من میخوام رو بهم نمیده بنابر این به داداش گفتم امیر خونه داغون زیاده، پس نگران نباش بیا ما انرژی بزازیم روی خونه های عالی، و کاری که کردم 5 تا خونه رو از همون دیوار هماهنگ کردم که خیلی زیبا بودند و محله ای که ما دوست داشتیم هم بودند و البته که قیمتشون هم اصلا چیزی نبود که ما بتونیم پرداخت کنیم ولی خواستیم که خونه ای رو ببینیم که دوست داریم توش زندگی کنیم، همین کار رو هم کردیم و بعدشم دیگه اصلا نرفتیم پی خونه های خاص دیگه ای و من فقط تو دیوار هر روز خونه های خوب رو نگاه میکردم و تصویر سازی میکردم محلش رو تصویر سازی میکردم آشپزخونه، حموم، سرویس، ساختمون، و ریز ریز جزییات خونم رو و حس خوبی می‌گرفتم،

استاد دقیقاً یک روز مونده به زمان تحویل خونه، من یه خونه ای رو دیدم در دیوار که همون روز گذاشتن و ما هم همون روز رفتیم و دیدیم و فوق العاده بود و داداش گفت همینه، ما همین و میخوایم، بیا همین و اوکی کنیم و زنگ زدیم و روز بعدش رفتیم به راحتی معامله کردیم در عرض چند دقیقه و صاحب خونه چه قدر انسان های شریف و بی نظیری بودند و استاد یکی از باور های قشنگی که ساخته شد تو این مسیر این بود که ما هدایت میشیم و اگه قرار باشه بشه میشه و اگه نشه نمیشه، یعنی استاد ما قبل این رفته بودیم یه خونه دیگه رو معمله کنیم و اولا که صاحب خونه چون ما مجرد بودیم کلی گیر بود بعد از ما 2 ساعت مصاحبه گرفت تمام رزومه کاری و زندگی و جد و آباد ما رو کشید بیرون و تازه چک و سفته هم میخواست که ما اصلا نه داشتیم و نه موافق بودیم ولی به هر حال ما مبلق 10 ملیون به عنوان بیانه برای بنگاهی کارت کشیدیم و استاد خیلی جالبه، بنگاهدار کارت و خودش کشید و نگاه کرد، بعد به ما نشون داد، و بعد به صاحب خونه، بعد داد به کارمندش که چاپ کردش و هیچکدوم متوجه نشدند که تراکنش ناموفق بوده و داداش وقتی رقتیم خونه گفت که متین ما قرار نیست بریم اینجا و اینکه پولی از حسابش کم نشده و به شکل جادویی عملا اون معامله شکل نگرفت.

و حالا بخش مهم داستان اینکه، استاد خونه ای که در نهایت رفتیم با اختلاف از تمام خونه های گرونی که فقط به عنوان دیدن زیبایی ها رفته بودیم نگاه کرده بودیم بهتر بود یعنی هم من و هم داداش میگفتیم اگه پول رو کنار بزاریم میون اون گزینه ها تو کدوم خونه میرفتی، هر دو همون خونه ای که پیدا کرده بودیم رو انتخاب میکردیم و دیگه استاد خیلی جزییات زیادی داره از رفتار صاحب خونه که من و داداش اصلا حیرت زده شده بودیم از این ادم و هر روز هر روز فقط بخاطر صاحب خونه سپاس گذاری میکردیم، خونه نو ساز یعنی کل ساختمون 6 ساله ولی خونه شیش ماه بوده که داشته باز سازی میشده تمام سرامیکا، کل آشپزخونه و اتاقا و راهرو تماما از نو طراحی و دیزاین شده بود خونه ای بود که تو دیوار میزنن مخصوص خونه اولی ها یعنی برای زوج و عملا هیچکس این خونه رو به مجرد نمیداد ولی برای ما شد، برای ما شد استاد، و این خونه میگم جزییات خیلی زیاد داشت که چقدر بی نظیر بود و اینطور بگم که دقیقاً این خونه چیزی بود که ما می‌خواستیم از تمام جنبه ها و استاد تمام زمانی که ما تو اون خونه بودیم انقدر احساس خوبی داشتیم ، آنقدر احساس خوبی داشتیم که برامون یه خاطره بسیار بسیار شیرین از تهران ساخت که هروقت یادش میفتیم گل از گلمون میشکفه و خدا رو بی نهایت سپاسگزاریم.