تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۲
موضوع این قسمت: چطور گذشتهی تلخ، بزرگترین انگیزه شما برای رسیدن به اوج است؟
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- 12 قدم، مسیر تکاملی خلق زندگی دلخواه از دل همان شرایطی است که الان داری؛
- جهان طبق قانون، امکانات دنیای اطراف شما را بر اساس باورها و اهداف جدیدتان از نو بروزرسانی میکند؛
- همه ما به یک اندازه به خداوند به عنوان منبع خوشبختی، دسترسی داریم؛
- بهود در کدام قسمت از زندگیات را همین حالا میتوانی شروع کنی؟
این فایل صوتی، یک نقشه راه عملی برای کسانی است که معتقدند گذشته سخت یا شرایط خانوادگی نابسامان، مانع موفقیت آنهاست. استاد و دانشجویانشان نشان میدهند که تغییر، تنها راه نجات از نابودی و رسیدن به نتایج مالی و روحی حیرتانگیز است.
۱. پایان دادن به توهم: گذشته شما بهانهای برای عدم پیشرفت نیست!
بهانهجویی را متوقف کنید: بسیاری از افراد، مشکلات خانوادگی (مانند دعواها، وضعیت مالی، کتکها، یا روابط بد والدین) را دلیل عدم موفقیت و بدبختی امروزشان میدانند. استاد تأکید میکنند که تقریباً هیچکس در یک خانواده بینقص بزرگ نشده است.
• مسئولیت تغییر با شماست: اگرچه والدین سعی میکنند بهترین زندگی را فراهم کنند، اما موفقیت یا عدم موفقیت آنها دلیل نمیشود که ما شرایط بدمان را گردن آنها بیندازیم و تغییر نکنیم. ما به یک اندازه دسترسی به خداوند داریم و توانایی تغییر داریم.
• تضاد، سوخت موتور شماست: در واقع، کسانی که در شرایط سختتری (مانند فقر) بزرگ شدهاند، انگیزه بیشتری برای ثروتمند شدن و پیشرفت دارند. به جای استفاده از تضادها برای بهانه، باید از آنها برای پیشرفت کمک گرفت.
۲. قانونمندی جهان: یا پیشرفت کن، یا نابود شو!
جهان هستی، جایی برای سکون نیست. “یا باید پیشرفت کنی یا اینکه بیای پایین؛ نمیتوانی یک جا ثابت بمانی”. اگر در مسیر اشتباه مقاومت کنید، دنیا شما را مجبور به تغییر خواهد کرد.
این مفهوم، هسته اصلی درسی است که استاد میخواهند القا کنند:
• باتلاق فرکانسی: وقتی فرکانس زندگی پایین میآید، زندگی تبدیل به یک باتلاق میشود که هرچه دست و پا بزنید، بیشتر فرو میروید. تنها راه نجات، تغییر است.
• نجات از زیر چرخهای جهان: استاد با قاطعیت هشدار میدهند که اگر ما به دنبال پیشرفت همیشگی و بهبود مستمر نباشیم، “نابود میشویم زیر چرخهای جهان”.
• تغییر اجباری (تنبیهی) یا تغییر آگاهانه (پاداش): دلیل اصلی پیشرفتهایی که استاد و دانشجویانشان تجربه کردهاند، این بوده که قبل از اینکه اوضاع سختتر شود و فشارها زیاد گردد، به دنبال بهتر کردن اوضاع بودند.
این یعنی:همین الان، قسمتی از زندگیتان را که میدانید باید بهبود یابد، تغییر دهید. مثلاً یک مهارت سختافزاری یا نرمافزاری را یاد بگیرید، حتی اگر سخت باشد. اگر این مهارت را الآن با انتخاب خودتان کسب نکنید، جهان شما را مجبور خواهد کرد تا در شرایط بحرانی (و با تحمل مسئولیت و سختی بیشتر) آن را یاد بگیرید.
این فایل بر دوگانهی «تغییر آگاهانه» یا «نابود شدن زیر چرخهای جهان» تمرکز دارد. این سوال، کاربران را به سمت خودشناسی و عمل فوری سوق میدهد:«استاد در این گفتگو بر یک چالش حیاتی تأکید کردند: “قبل از اینکه جهان ما را مجبور کند، خودمان تغییر کنیم.”در کار یا زندگی شخصی شما، آن “مهارت سختی”، “تغییر رفتاری دشواری” یا “اقدام مالی چالشبرانگیزی” که به وضوح میدانید اگر آن را انجام دهید، جهشی بزرگ در زندگیتان رخ میدهد، اما به دلیل سختی آن را عقب میاندازید، کدام است؟
۱. آن مهارت یا تغییر ضروری که از آن میترسید یا تعلل میکنید، چیست؟
۲. اگر امروز آن را انجام ندهید، پیشبینی میکنید جهان در آینده چطور شما را “مجبور” به یادگیری آن خواهد کرد (مثلاً چه بحرانی پیش میآید)؟
۳. برای شروع یادگیری یا انجام آن تغییر حیاتی، چه “تصمیم جدی” را همین الآن میگیرید؟»
با به اشتراک گذاشتن تجربهتان، نه تنها به خودشناسی بیشتری میرسید، بلکه ممکن است داستان شما الهامبخش تحولی بزرگ در زندگی فرد دیگری شود که در همین لحظه، در همان موقعیت شماست!
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۲25MB27 دقیقه
سلام دوستان عزیزم ممنون میشم راهنمایی کنید به یه چیز جالب رسیدم من میخواستم هنرم رو ول کنم برم یه جا مهارت دیگه یاد بگیرم و بعد یه پیشنهاد عجیب غریب از اون کار گرفتم منی که نهایت 30 تا دونه عمده سفارش گرفتم سفارش هزارتایی پیشنهاد شد بهم اما من دیگه نمیخواستم
بعد وارد یه کار دیگه شدم بعد یه مدت میخواستم این کار رو هم رها کنم و دلایل کاملا منطقی بودن رو ول کنم دو نفری که اصلا نمیومدن گفتن میخوان بیان کار کنن اما من دیگه نمیخواستم و یعنی یه چیز عجیب بود خودشون پیگیری میکردن میخواستن اما من دیگه واقعا نمیخواستم
بعد وارد یه کار دیگه شدم و الان میخوام خارج بشم و مدام یهو چالشا گل و بلبل میشه اگه برگردم به سمت کار دوباره چالش میشه میخوام رها کنم نشونه خوب میاد اما من دیگه واقعا نمیخوام
جریان چیه چرا؟
دیدگاه خود من این بود که خوب جهان هستی میخواد ببینه روی تصمیمم جدی هستم یا نه به خاطر همین گل و بلبلش میکنه یه آن
ولی دیدگاه دیگه ای که الان ایجاد شده اینه که شاید اونا نشونه بوده که تو اگه توی این کار بمونی آینده میشده اون اتفاق های خوب و تجربه های مثبت که یعنی باید میموندم تو اونا و درست میکردم نکات منفی رو ریشه ای
نمیدونم واقعا گیج شدم الان کار سوم رو میخوام رها کنم شک کردم
آیا من دارم اشتباه میکنم این کار هایی که میدونم اشتباه هست رو رها میکنم یا نمیدونم جریان چیه اگه کسی اطلاع داشت یا تو شرایط مشابه بود ممنون میشم کمک کنه بهش نیاز دارم
شکر وجود تک تک عزیزان
شکر وجود پاکتون بابت اینکه از آگاهی مسیرتون با من به اشتراک گذاشتید
من کار اول رو رها کردم چون تنها بودم آرزو به دل بودم با یک نفر صحبت کنم همه کارهاش رو خودم انجام میدادم پس ترجیح دادم برم سراغ یه کاری که اونم کار آفرینی باشه ولی توش با آدم ها ارتباط داشته باشم
کار دوم رو برای این رها کردم که نمیتونستم به صورت بلند مدت انجامش بدم و فرسایشی بود آینده ای نداشت برای من چون از نظر فیزیکی کم میآورم
کار سوم آدم دورم زیاده تو خونه هم میتونم پیش ببرم پس فرسایشی نیست ولی بار مسئولیت خیلی زیادی روی دوشمه که احساس میکنم نمیکشم احساس تنهایی روحی دارم دوست دارم حامی داشته باشم که کنارم باشه و راهنماییم کنه که کار رو درست و انسانی انجام بدم همین یعنی دلیل اینکه میخوام رها کنم فقط همینه حالا به نظرتون اینجا بمونم چون دو سال هست دارم زمان میزارم کار خودمم هست یعنی باید تاب آوری داشته باشم و صبر درسته؟