تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۲

بانام خداوند هدایتگر

سلام و درود به استاد عزیز، جناب عباس‌منش بزرگوار،

سلام به بانوی فرهیخته و الهام‌بخش، سرکار خانم شایسته

و سلام به همه‌ی همراهان آگاه و دوست‌داشتنی

خانواده‌ی سایت عباس‌منش

تمرین این قسمت :

این فایل بر دوگانه‌ی «تغییر آگاهانه» یا «نابود شدن زیر چرخ‌های جهان» تمرکز دارد. این سوال، کاربران را به سمت خودشناسی و عمل فوری سوق می‌دهد:«استاد در این گفتگو بر یک چالش حیاتی تأکید کردند: “قبل از اینکه جهان ما را مجبور کند، خودمان تغییر کنیم.”در کار یا زندگی شخصی شما، آن “مهارت سختی”، “تغییر رفتاری دشواری” یا “اقدام مالی چالش‌برانگیزی” که به وضوح می‌دانید اگر آن را انجام دهید، جهشی بزرگ در زندگی‌تان رخ می‌دهد، اما به دلیل سختی آن را عقب می‌اندازید، کدام است؟

پاسخ : دقیقامن ناآگاهانه مجبور به تغیرشدم جایی که جهان داشت منوزیرچرخ دنده هاش له میکرد

اما روزی ازروزهای خوب تابستان سال98

خداوند دستموگرفت وراه درست رانشان داد ……

چگونه آموزه‌های استاد عباس‌منش مسیر زندگی مرا از رنج به آگاهی تبدیل کرد؟

سال‌هایی که نمی‌دانستم چرا زندگی سخت است؛

استاد عزیزم دوستان بهشتی ام

من این نوشته را از روی یک شوق درونی می‌نویسم برای ادای دینی کوچک به نیرویی که زندگی مرا نجات داد:

“آگاهی”

تا قبل از سال 1398زندگی برای من فقط یک «تحمل کردن» بود.

سال‌ها بود که با افسردگی مزمن، سردردهای میگرنی بی‌وقفه، اختلال خواب، نگرانی دائمی، ترس‌های بی‌منطق و روابط عاطفی نابسامان دست‌وپنجه نرم می‌کردم

هیچ‌چیز برایم آسان نبودحتی ساده‌ترین کارهای روزمره.

نه آرامشی داشتم، نه امیدی و نه حتی تصور اینکه می‌شود روزی جور دیگری زندگی کرد.

آن زمان‌ها فکر می‌کردم زندگی فقط همین است وبس

یک چرخهٔ بی‌پایان از رنج، تلاش، ناکامی و دوباره رنج.

نمی‌دانستم من منشأ تمام تجربه‌ای هستم که در زندگی‌ام خلق می‌کنم.

کسی نبود که این را بگوید کسی نبود که راهی نشانم دهد.

تا وقتی که خدا دوستم داشت وخواست و استادعباسمنش راسرراهم قراردادومن با آموزه‌های استاد عباس‌منش آشنا شدم.

این آشنایی «تصادف» نبود یک هدایت بودازطرف نیروی برتر

و آغازتولد دوبارهٔ من.

نقطهٔ عطف؛ آشنایی با حقیقتی که همیشه در درونم بود

سال 1398 برای من سالی بود که گویی جهان مرا تکان داد.

گویی زندگی گفت: «دیگر کافی‌ست وقت بیداری است»

با فایل توحیدعملی ، “قانون جذب درقرآن” استاد عباس‌منش دربارهٔ «قدرت ذهن وقدرت خلق زندگی ام » آشنا شدم.

ازهمان ابتدا حس کردم یک نفر دارد حقیقت وجودم را به من یادآوری می‌کند

نه حرف‌هایش انگیزشی بود نه شعاربلکه

یک «دانش واگاهی» بود

دانشی که سال‌ها دنبالش بودم اما نمی‌دانستم اسمش چیست.

جمله‌ای که ازهمان روزهای اول ازاستادشنیدم زندگی‌ام را شکافت این بود:

«جهان آینهٔ باورهای توست»

این جمله مثل یک صاعقه به جانم خورد

به گذشته نگاه کردم و فهمیدم ریشهٔ تمام رنج‌هایم، منفعت‌طلبی دنیا یا بی‌عدالتی زندگی نبود

ریشه فقط یک چیز بود: باورها و فرکانسهای خودم

برای اولین بار در زندگی‌ام حس کردم راهی وجود دارد

و آن راه از درون من شروع می‌شود.

آغاز تغییر؛ قدم‌هایی کوچک، نتایجی بزرگ

از همان روز تصمیم گرفتم «واقعاً» آموزه‌ها را جدی بگیرم.

«تمرین‌های ذهنی»

«قانون توجه وتمرکز»

«قانون هماهنگی با خواسته» وکلیداموزشهای استاد

” احساس خوب = اتفاقات خوب”

” احساس بد= اتفاقات بد”

هرچه یاد می‌گرفتم، با ایمان عمل می‌کردم

نه فوری و نه با عجله

بلکه با اعتمادوایمان

و کم‌کم اتفاق‌هایی افتاد که اگر خودم تجربه نکرده بودم هرگز باور نمی‌کردم

1. افسردگی‌ام شروع به عقب‌نشینی کرد

ازاموزههای استاداموخته بودم که «افکار ما شیمی بدن ما را می‌سازد»

وقتی این را درک کردم شروع کردم به تغییر نگاهم؛

به جای اینکه بپرسم «چرا من؟»شروع کردم به پرسیدن:

«این حس الان چه پیامی برای من دارد؟»

آرام‌آرام وضعیتی که ده‌ها سال با من بود شروع به فروپاشی کرد

2. سردردهای میگرنی بیست‌ساله‌ام محو شد

سال‌ها دارو خوردم، امّا هیچ‌چیز مانند آرامش ذهنی‌ای که از تمرین‌ها گرفتم

مؤثر نبود.

باتمرین شگفت انگیز اهرم رنج ولذت سردردوافسردگی 20ساله ام درمدت کوتاهی درمان شد

فهمیدم که بدنم سال‌ها زبان نداشت و فقط با درد حرف می‌زد.

وقتی «ذهنم» آرام شد بدنم هم آرام گرفت.

3. اضطراب و نگرانی به آرامش و اعتماد تبدیل شد؛

یاد گرفتم توجه خرابم را جمع کنم.

استاد می‌گوید:

“ذهن تو مثل بچه‌ای است که باید تربیتش کنی”

” ذهن تومثل باغچه ای است که نیازبه مراقبت دارد تادرخت وگیاهش درست وسالم رشدکند”

من هم شروع کردم به تربیت ذهنم.

اول سخت بود، ولی نتیجه‌اش… وصف‌ناپذیر.

4. خوابم عمیق و راحت شد؛

خوابم سال‌ها خراب بود.

با کوچک‌ترین فکری بیدار می‌شدم.

اما وقتی ذهنم آرام گرفت وقتی فرکانسم تنظیم شد خوابم هم متعادل شد

برای اولین بار بعد از سال‌ها حس کردم «بدنم دارد به من اعتماد می‌کند»

5. روابط عاطفی‌ام ترمیم شد

وقتی من تغیر کردم، روابطم نیز تغیر کردوبهبودودیافت

قبلاً نیازمند، وابسته، نگران و همیشه در حال کنترل‌گری بودم.

اما آموختم:

«کسی را می‌توانی دوست بداری که اول خودت را دوست داشته باشی.»

و این شد نقطهٔ تغیر

تلاش نکردم هماهنگ شدم؛

یکی از بزرگ‌ترین درس‌هایی که گرفتم این بود:

«زندگی از تو تلاش نمی‌خواهدهماهنگی می‌خواهد»

وقتی افکارم تغیرکردوقتی باورهایم ترمیم شد وقتی فرکانسم عوض شد اتفاق‌هایی افتاد که نمی‌توانستم باور کنم

• پاگذاشتن روی ترس‌هایم قوی‌تر شد.

• تصمیم‌گیری‌هایم آسان‌تر شد.

• شهودم بیدار شد.

• فرصتها یکی‌یکی به سمت من آمدند.

• چیزهایی که قبلاً برایم محال بود تبدیل به عادت روزانهٔ من شد.

درک کردم که دنیا با من دشمن نبود؛

این فرکانسهایم بود که مرا زیر چرخ زندگی داشت له می‌کرد.

از روزی که «تسلیم بودن»، «اعتماد به منبع آفرینش» و «هماهنگی با خواسته‌ها» را یاد گرفتم

دنیا دیگر دشمن نبود؛

دنیا شد دوست من

جهان جدیدی که برای خودم خلق کردم؛

وقتی ذهنم آرام شد، تازه فهمیدم زندگی زیبایی‌هایی دارد که سال‌ها ندیده بودم

سلامتی کامل

بدن من به من برگشت.

دیگر نه سردردهای همیشگی را دارم، نه بی‌خوابی، نه اضطراب‌های فلج‌کننده.

بدنم مثل شاگردی بود که سال‌ها تشنهٔ آرامش بود و تا آن را چشیدشکوفا شد.

آرامش ذهنی پایدار

دیگر برای موج‌های زندگی نمی‌ترسم.

وقتی موج‌ها می‌آیندیا به تضادی برمیخورم یادم می‌افتد

«این موج‌ها این تضادهاپیامی هستندبرای بهترشدن برای رشدکردن بیشتر برای بهبوددادن وضع موجود نه تهدید»

روابط عاطفی سالم و عاشقانه

وقتی خودم را دوست داشتم دیگر نیازی نبود کسی جای خالی درونم را پر کند

از اینجا بود که رابطه‌ام متولد شد

رابطه‌ای بدون ترس، بدون کنترل، بدون اضطراب.

خواب عمیق و شیرین

برای من خواب دیگر یک مبارزه نیست

یک نعمت است

قدرت تصمیم‌گیری و حرکت بدون ترس

قبلاً هر تصمیمی حتی کوچک برایم عذاب اور بود

اما امروزه به لطف خدای رحمان وبه برکت اموزههای استادعباسمنش هر انتخاب وتصمیمی را با صلح می‌گیرم

چون از منبعی که پشت من است مطمئنم

احساس ارزشمندی

بزرگ‌ترین هدیه ای که ازاین مسیرنورانی نصیبم شد این بود که فهمیدم:

من ارزشمندم، فقط چون هستم.

و این درسی بود که تمام زندگی‌ام را از نو ساخت.

سپاسگزاری؛ هدیه‌ای که مسیرم را روشن کرد

اگر امروز باافتخاراین متن را می‌نویسم فقط برای ادای احترام به نیروو مسیری است که مرا نجات داد

به خداوندی که مرا هدایت کرد

به آگاهی‌ای که همیشه درونم بود

و به استاد عزیزی که باعث شد این آگاهی را به یاد بیاورم

آموزه‌های استاد عباس‌منش برای من فقط یک سری آموزش نبودند

یک چراغ راه بودند

چراغی که تاریکی ذهنم را روشن کرد و صورتم را به سمت نور چرخاند.

جمع‌بندی: من تغییر نکردم من خودم را پیدا کردم؛

اگر بخواهم در یک جمله بگویم:

من از سال 1398 تا امروز، نه تبدیل به آدم جدیدی شدم؛

بلکه به خودحقیقی‌ام برگشتم.

این مسیر هنوز ادامه دارد…

ولی امروز دیگر می‌دانم جهان من به دست خود من ساخته می‌شود.

هر فکر، هر احساس، هر رابطه، هر انتخاب،

همه از درون من سرچشمه می‌گیرند.

و باور دارم هرکسی که این مسیر را انتخاب کند

می‌تواند نسخهٔ زیباتر، آرام‌تر و موفق‌تری از خودش را تجربه کند.

تادرودی دیگربدرود

ارادتمند اصغرابراهیمی 26ابان 1404

بسم‌الله الرحمن الرحیم

خانم فاطمه (نرگس) عزیز و گرامی

باسلام و احترام؛

نمی‌دانم از کدام واژه آغاز کنم تا حق مهربانی، توجه وعنایت شمانازنین در پاسخ به کامنتهام ادا شده باشد

گاهی جملات هرقدر هم که اراسته و دلنشین باشند باز نمی‌توانند میزان قدردانی حقیقی انسان را بیان کنند اما با این حال قلبم مرا وامی‌دارد که با تمام صداقت از شما بابت پاسخهای ارزشمند، پرمحبت و انگیزه‌بخشی که می نویسیدتشکر کنم.

واکنش شما تنها یک پاسخ ساده نیست انعکاسی بود از ایمان، آگاهی و احترامی که سال‌هاست فضای سایت عباس‌منش را زنده، گرم و معنوی نگه داشته است.

در تک تک واژه‌های شما، روح آرامش، باور، و درک عمیقی از مسیر رشد و آفرینش واقعیت حس می‌شد این همان نوری است که هر فردی در مسیر تحول نیاز دارد تا بتواند گامی تازه مطمئن‌تر و الهام‌بخش‌تر بردارد.

برای من همین چند سطر شما همچون تلنگری روشن بود که یادآوری کند ما هر یک در جهان این خالق مهربان می‌توانیم منشأ نوری شویم که زندگی دیگری را گرم‌تر و امیدبخش‌تر می‌کند.

اجازه دهید بگویم که پاسخ شمانازنین نه تنها نشانه‌ای از شخصیت بزرگوار و آگاهتان بودبلکه انعکاسی از روحیهٔ سازنده‌ای است که در این مسیر مشترک همهٔ ما را به هم پیوند می‌دهد.

گاهی یک جمله ان هم از سوی انسانی آگاه و در مسیربیش از صدها صفحه آموزش می‌تواند اثرگذار باشدو سخن شما چنین بودکوتاه اما ریشه‌دار، صمیمی اما عمیق، ساده اما الهام‌بخش.

امابسیارتابسیار خوشحالم که خبرراه‌اندازی بیزنس جدیدتان راخواندم البته درکامنتهای قبلی تون متوجه شده بودم که مشغول تولیددستکش هستین چه نشانه‌ای برتر از این که فردی که در مسیر تحول قدم برمیداردنتایج را نه تنها درونی، بلکه در جهان بیرون هم می‌آفریند.

این‌که شما وارد عرصهٔ تولید دستکش شده‌اید برای من یادآور این حقیقت است که انسان مؤمن و متعهد

حتی در ساده‌ترین حوزه‌ها نیز می‌تواند اثری ارزشمند و متفاوت بیافریندزیرا آنچه کار را ارزشمند می‌کندمحصول نیست انرژی‌ای است که پشت آن جریان دارد.

شما با اقدام شجاعانه و الهام‌بخش خود به زیبایی نشان دادید که:

ایمان، توکل، پشتکار و حرکت آگاهانه دیر یا زود به ثمر می‌نشینند.

اینکه کسی از مرحلهٔ یادگیری و دریافت به مرحلهٔ خلق و ارائهٔ ارزش وارد شود یکی از بزرگ‌ترین نشانه‌های هماهنگی با جهان و قوانین الهی است.

و شما این قانون را به شکلی زیبا به مرحلهٔ عمل رسانده‌اید.

به شما تبریک می‌گویم از صمیم دل

به‌خاطر قدمی که برداشته‌اید به‌خاطر جسارتی که نشان داده‌اید و به‌خاطر باوری که در عمل خود را اثبات کرده است.

امیدوارم این مسیرتان آغازفصلی پر از فراوانی، رونق، گسترش و نعمت‌های الهی درزندگی پربرکتتان باشد.

از خدای مهربان می‌خواهم که بیزنس‌تان را به جریانی از برکت تبدیل کند جریانی که نه فقط برای شما بلکه برای تمام ان کسانی که از محصول شما استفاده می‌کنندخیر، راحتی و انرژی مثبت به همراه داشته باشد.

نرگس عزیز

فضای سایت عباس‌منش فضایی است که آدم‌ها در ان آگاهی را فقط نمی‌آموزند

بلکه آن را زندگی می‌کنند.

پاسخهای شمانازنین به کامنتهای اینجانب وسایردوستان یکی از آن نشانه‌هایی بود که نشان داداین فضاهنوز همان‌قدر سرشار از قلب‌های مهربان و ذهن‌های آگاه است.

صمیمانه برایتان سلامتی، موفقیت، افزایش فروش، گسترش کسب‌وکار، فراوانی مالی، آرامش قلبی و الهامات تازه آرزو دارم.

باشد که از این مسیر زیبانتایج و اتفاقاتی دریافت کنید که حتی فراتر از خواسته‌ها و تصور امروزتان باشد.

نرگس جان مهربان

می‌خواهم دراینجا برایت از دخترنازنینم نازیلای خوش‌ذوقمان که مربی “موسسه بچه های بهتر”میباشد بگویم ودرهمین تابستان گذشته بعد ازبرگزاری کارگاه صابون‌سازی در مؤسسه مون که برای بچه های نازنین شهرمون برگزارکردیم جرقه‌ای در دلش روشن شد… جرقه‌ای که امروز تبدیل شده به یک بیزنس کوچک و دوست‌داشتنی.

نازیلا این روزههابا دستان مهربانش و با دلی بزرگ، صابون‌هایی می‌سازد که هر کدامشان قصه‌ای دارند صابون‌هایی کوچک در قالب‌های کودکانه، رنگی، خوش‌بو و پر از انرژی مثبت.

او یادمان می‌دهد که خلاقیت سن نمی‌شناسد و رویاها فقط دنبال کمی شجاعت هستند.

همان‌طور که استاد عباس‌منش می‌گویند:

«این روزها می‌شود از هزاران راه مختلف پول درآوردکافی‌ست باور کنی که می‌توانی.»

و نازیلا همین را ثابت کرده… با ایمان، با علاقه، با قدم‌های کوچک اما پیوسته.

نرگس عزیز،

این یادآوری برای ماادمااست

که گاهی یک جرقه، یک کارگاه کوچک، یک ایده ساده… می‌تواند دری به سوی دنیایی تازه باز کند.

واین روزهها شکرخدانازیلا هرروزچندین سفارش ازمدارس ،مهدهای کودک و خانوادهها درشهرمون داره حتی سفارش اینترتی ازتهران داشته وجالب بدونی نوه گلم” گلشید”عزیزم که تازه امسال رفته مدرسه وکلاس اوله به شدت همه جاوپیش همه کارمامانشو تبلیغ میکنه

در پایان یک بار دیگر از توجه، مهربانی، وقت گذاشتن و پاسخ محبت‌آمیزتان قلباً سپاسگزارم.

شما باعث شدید لحظه‌ای کوتاه اما روشن در دل من ثبت شود و این ارزش، هرگز فراموش نخواهد شد.

با احترام و بهترین آرزوها

ارادتمند ابراهیمی 30 آبان 1404