تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۰
موضوع این قسمت: چرا موفقیت شانسی نیست و چطور باید آن را خلق کرد؟
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- هیچ چیز شانسی و اتفاقی نیست، این قاعدهی جهان است
- خوششانسی یعنی بیدار شدن از خواب غفلت با اولین ضربهی جهان یا حتی بهتر، اینکه با اولین نشانهها به خود بیایی
- هر پیشنهادی که به شما وعدهی یکشبه پولدار شدن میدهد، قطعاً یک تله است که باید با سرعت از آن فرار کرد
در این گفتوگو، یکی از دانشجویان استاد عباسمنش داستانی از بزرگترین شکست مالی زندگیاش تعریف میکند. او با شور و اشتیاق وارد کسبوکاری شد که در ظاهر مسیر ثروت بود، اما برخلاف نشانههایی که جهان به او میداد، مسیر را ادامه داد تا جایی که تمام دارایی و حتی سرمایهی قرضی خانوادهاش را از دست داد.
اما درست در همان نقطهی شکست، جرقهی بیداری درونش زده شد. او متوجه شد که جهان همیشه با نشانهها و علائم ظریف با ما سخن میگوید و اگر نادیده بگیریم، جهان مجبور میشود ما را با «درد» متوقف کند تا تغییر کنیم.
استاد عباسمنش در پاسخ، با نگاهی عمیق و شفاف توضیح میدهد که هیچ چیز در جهان بهصورت شانسی اتفاق نمیافتد. جهان بر پایهی قانون و نظم دقیق الهی بنا شده است.
همانطور که خورشید هر روز با قانون طلوع میکند، همانطور که جاذبه با دقت میلیمتری همهچیز را در جای خود نگه داشته است، نتایج زندگی ما نیز حاصل قوانین و ارتعاشهایی است که خودمان منتشر میکنیم نه شانس، نه تصادف، نه «دری به تخته خوردن».
استاد با مثالی از تجربهی جوانی خود در بندرعباس، جایی که فریب بازی شرطبندی را خورد و در عرض چند ساعت تمام پولش را از دست داد، توضیح میدهد که هر باختی، هر درد و هر زمینخوردنی، اگر به آگاهی منجر شود، تبدیل به نقطهی عطفی الهی میشود.
او میگوید:
«بعضی درسها درد دارند، اما اگر باعث شوند که مسیر درست را ببینی، آن درد در واقع رحمت است.»
پیام عمیق این جلسه این است که:
- هیچچیز در زندگی ما شانسی نیست.
- هر شکست، نشانهای از خداوند است تا مسیر درست را پیدا کنیم.
- ثروت و موفقیت نه با شانس، بلکه با فهم قوانین الهی، هدایت درونی و اصلاح مسیر خلق میشوند.
- دردها، اگر با آگاهی همراه شوند، دروازهی بیداری و رشدند.
این داستان نشان میدهد که چگونه یک سقوط بزرگ، میتواند سرآغاز پرواز باشد. زمانی که انسان تصمیم میگیرد مسئولیت کامل زندگیاش را بپذیرد و باور کند که هیچ عامل بیرونی و هیچ «شانس یا بدشانسی» در کار نیست، بلکه همه چیز نتیجهی باورها، ارتعاشها و انتخابهای اوست.
تمرین این قسمت:
آیا در زندگیات موقعیتی را تجربه کردهای که ابتدا آن را «بدشانسی» یا «شکست» میدانستی، اما بعدها فهمیدی نشانهای از خداوند بود تا مسیر درست را پیدا کنی؟
با جزئیات بنویس که آن موقعیت چه بود، چه احساسی داشتی، و امروز با نگاه آگاهتر چه درسی از آن گرفتی؟
(تجربهی تو میتواند الهامبخش هزاران نفر دیگر باشد تا شکستهای خود را از دریچهی ایمان و قانون الهی ببینند.)
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۰14MB15 دقیقه
حمید عزیز سلام
چن وقتی هس که میخوای در پاسخ به یکی از کامنت های بی نظیرت ازت حسابی تشکر کنم. بابت آیه های بی نظیر قرآنی ای که میذاری.
نمیدونی ای آیه (فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ) با من چیکارا که نکرد.
امروز من تز دکترامو با موفقیت دفاع کردم. روز بزرگی بود برام. یه هفته ای بود که هر چی به تاریخ دفاعم نزدیکتر میشدم، نجواها پر رنگ تر میشدن و استرس و ترس و نگرانی بیشتر. دیگه به جایی رسیده بود که شبا کابوس میدیدم.
این آیه توی کامنتت که تو عقل کل گذاشته بودی نجاتم داد. اینقدر تکرارش کردم که قلبم آروم شد، دوباره نور خدا اومد. دوباره امید زنده شد تا حدی که اینقدر خودمو تو آغوش خدا حس کردم دیشب که براش نوشتم که افوض امری الی الله ان الله بصیر بالعباد.
و واقعاااااا از اعماق قلبم همه چیو امروز بهش سپردم و اونم مثل همیشه خیلیییییی بهتر از حد تصورم برام سنگ تموم گذاشت.
خواستم ازت تشکر کنم که به صدای قلبت گوش دادی و این آیه روتو اون کامنت گذاشتی. و الان چن روزه از اون به بعد میبینم که ته همه کامنت هات میذاریش. انگار که همیشه و هر لحظه باید اینو با خودم تکرار کنم. که خدا بهترین نگهدارنده است. اون بخشنده ترین یخشایده است.
کامنتم خیلی به موضوعی که گذاشته بودی ربط نداشت، بیشتر جنبه تشکر داشت. مرسی که هستی، و مینویسی.
خدا پشت و پناهت باشه
عاطفه عزیزم سلام
مرسی که با پیامت خوشحالم کردی. محکم و قوی قدم هاتو بردار برای رسیدن به هدفت. خدا همیشه نتایج رو برای من خیلییییی فراتر از حد تصوراتم رقم زده، میدونی چرا؟ چون من توقعم از خدا اینه. اینقدر وهابیتش تو ذهنم بلد شده که همیشه انتظارم ازش اینه منو سورپرایز کنه، و الحق و الانصاف که همیشه و همیشه فراتر از حد تصورم سورپرایزم میکنه. مثلا من همیشه فک میکردم که با دکترامو خوب دفاع میکنم ولیییییی دیگه اینو اصلا بهش فکر نکرده بودم که پرزنتیشنم جزو بهترین ارائه دانشکده مهندسی بشه. برا همین میگم همیشه یه پلن داره برای غافلگیر کردنم:).
عاطفه قشنگم، خدا بزودی پاداشی رو بهت میده که راضیت میکنه. ادامه بده، محکم، مصمم و با دل قرصی که از ساپورت های خدا خواهی داشت.
در پناه خدای بسیاررررررر بخشنده باشی عزیزم.