تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۹

بنام خداوند هادی

سلام به استادعزیزم مریم جان نازنین و همه ی دوستان گلم در این سایت الهی

اول ازهمه میخواستم ازتون یه تشکر ویژه بکنم بابت اینکه هر روز یه گام منتشر نمیکنید ویه فرصت دو روزه وگاها ببشتر گذاشتید برای اینکار

بعد درمورد سوال اول

یکی از اون هدایتهایی که با انجامش یه سری درهای دیگم برام باز شد اینه که

حدود 10 روز پیش در راستای تعهدی که به خودم دادم برا اینکه میخواستم خونه و زندگیمو زیباتر کنم یه حسی گفت پارچه ی صندلی های میزناهارخوریت رو عوض کن تا فضای خونه رفرش تر بشه

هدایت بعدی اینکه برو توکمد رختخوابی براشون یه پارچه گیر بیار

وقتی رفتم اونجا هیچی گیرم نیومد فقط فهمیدم ای بابا رختخوابهام دوباره بو رطوبت گرفته

من کلی رختخواب دارم برا مهمونایی که گه گاه میان خونمون وکلا کمدیه که خیلی دیر به دیر سرش میرم

و چون شمال رطوبت داره با اینکه همشون تمیزن بعد چندماه بو میگیرن

یه ان لجم گرفت خدایا پارچه که نبود تازه با این رختخوابام مواجه شدم

ولی سریع گفتم خدایاشکرت که زود متوجهم کردی

ولی امروز نه

باید یه پارچه واسه صندلیها پیدا کنم

وبالاخره پارچه پیداشد وبا یه ترفند عالی کشیدم رو صندلیهامون و واقعا حس عالیتری به هممون داد

فهمیدم من باید میرفتم تو کمد تا بفهمم اونجا چه خبره

همیشه این توذهنم بود که بابا نمیشه که

این همه شهر تودنیا هست که جزو مناطق مرطوبن

باید یه راه راحتی وجود داشته باشه که رختخوابا بو نگیرن وبعد

به طرز معجزه اسایی از ذهنم گذشت کیسه وکیوم دار بخر

سریع رفتم تو نت سرچ کردم دیدم بله

این کیسه ها نه تنها حجم رو خیلی کم میکنن مانع نفوذ رطوبت هم میشن

انقدر خوشحال شدم بعد این چندسال که رامسرم بالاخره هدایت شدم به مسیر درست

خونه ما دوبلکسه وهمسرم یه کمد هم زیر راه پله ها درست کرده که کلی سیم و کابل وچمدان و وسایل پیک نیک و از این جور چیزا توشه

هدایت بعدی اومد که حالا که حجم رختخوابها کم میشه بیا اونا رو بزار زیر راه پله و وسایل پایینو ببر بالا

چون وقتی مهمونم میاد پایین میخوابه

اینجوری هم دسترسیش راحت تره هم اون زیر یه سامون اساسی میگیره هم اینکه کمد بالا که مال رختخوابهاست خیلی بزرگتره و با قفسه بندی میشه کلی وسایل اضافی اشپزخانه رو هم ببرم بالا

واینجوری کلی کابینتهام خلوت تر میشه

درکل یه جابجایی باحال که کلی فضاها بازتر تمیزتر و زیباتر میشه

خلاصه با عمل به یه هدایت واسه صندلیها اینهمه در برام باز شد که این چند سال نبودن البته بودن من بشون دسترسی نداشتم

وخیلی خیلی خوشحالم وحالم عالیه از اینهمه تغییر و بهبود تو زندگیمون خدایاشکرت

در مورد سوال دوم

تو کامنت قبلی گفتم که دنبال کلاس نقاشی میگردم

بالاخره بعد تماس با چندتا اموزشگاه میون دوتاشون بد جور گیر کردم

یکیشون هم نزدیکمونه تقریبا یعنی میتونم با 20 دیقه پیاده روی برم اونجا هم اینکه هفته ای دو جلسه ی دوساعتس که استادش میگفت دوره مقدماتیش 4 تا 6 ماهه هم اینکه میشه روزهاش رو توافقی انتخاب کنم

اون یکی همون جایی که شیرین جونم میره کلاس ویولن و مدیر ومسئولشو میشناسم ویه جای معروفیه

هفته ای یه جلسه یکساعت و نیم

فقط هم دوشنبه هاست و حدود 6 ماه تا یکسال دوره مقدماتیش طول میکشه

هی من دو دوتا چهارتا میکردم میدیدم خب اینکه نزدیکمونه از همه لحاظ بهتره

هم پیاده میتونم برم هم میتونم روزهاشو خودم انتخاب کنم هم زودتر تموم میشه

ولی تا میرفتم پای میز مذاکره با خداوند ودرخواست هدایت میکردم میگفت نه اون یکی رو برو

باور کنید این اولین باریه که چندین بار به شکلهای مختلف ازش هدایت طلبیدم طوری که میگفتم سعیده داری هدایت خداوند رو مجبور میکنیا

اندفعه یه حواب دیگه میاد اونوقت سردرگم تر میشیا

ولی با کمال تعحب هربار همون میومد برو پیش اقای موسی پور

با اینکه اصلا برام منطقی نیست ولی وقتی خداوند میگه حتما خیره

خیرهایی توش هست که الان دیده نمیشن

نباید مقاومت کنم وباید انجامش بدم

البته یکیش فک کنم رعایت تکامله اونم همه جوره حتی تو پرداخت هزینه و زمان

خداوند میگه جرا عحله داری ؟ از مسیر لذت ببر

و چون اینجا هفته ای یه جلسه هست از لحاظ هزینه ای فشارکمتری بهم میاد چون اون یکی دقیقا فقط خود هزینه کلاسش سه برابر اینه وچون میخوام از همسرم پول نگیرم خداوند میخواد حس اضطراب و نگرانیو از همین اول ازم بگیره

خیرهای دیگشم در طول مسیر انشالله میفهمم ومیام مینویسمشون

فردا ساعت 5 اولین روزه کلاسمه انشالله

یه حسی مثله بچه های کلاس اولی دارم هم ذوق هم یکم دلهره

قراره برم وسط یه سری بچه هایی که فک کنم حداکثر رده سنیشون تینیجریه

و من که دراستانه 50 سالگی هستم

ذهن گاهی میاد جفتک پرونی که الان دیره تو وسط اونا میخوای چی بگی ؟ تو الان باید خودت استاد باشی نه اینکه تازه شاگرد و…..

ولی من قبلنم این تجربه رو 6 سال تو دوره کارشناسی وارشد داشتم که از همه بزرگتر بودم ولی از همه هم بهتر ودرس خونتر

وشده بودم براهمشون یه الگوی خوب

الانم بخاطر شوق وذوقی که دارم

باور کنید رفتم دوتا مدادطراحی ویه چندتا برگه ی a3و یه تخته شاسی خریدم چقدر حس کردم درمسیرم

حالم خوبتره حس جوونی وجوانه زدن داشتم

اینکه سعیده علایق تو خیلی مهمه فکر نکن فقط باید به فکر کلاسای دخترت باشی اول خودت بعد اون

چقدر با این قدمی که برداشتم حس ارزشمندیم شکوفاتر شد خدایاشکرت

واینکه فهمیدم این رسالتمه و برا اینکار افریده شدم و زمینه واستعداد نقاشی هم دارم وعوامل حواس پرتی رو هم حذف کردم همون داوری رو

بازم میدونم بهترین میشم البته که هیچ مسیر پیشرفتی نه پایان داره نه بهترین شدن

و منم نمیخوام باکسی رقابت کنم

میخوام بگم قدمهام سریعتر و روونتر و اسونتر طی میشه انشالله و با یاری خودش میفتم تو یه دور موفقیت و پیشرفت پی در پی

که هم زمان یکسال کمتر میشه هم اینکه یه الگوی خوب برا اینده ی خودم والان اون جوجه ها میشم.

خدایاشکرت خدایاشکرت خدایاشکرت